Plastik dönüşüm sıcaklığı (çekiç düşürme testi) ile kırılganlık-esneklik dönüşüm sıcaklığı arasındaki fark nedir?

Esnek-kırılgan dönüşüm sıcaklığı ile süneklik kaybı dönüşüm sıcaklığı aynı anlama gelir

Bu gönderi en son 2016-11-16 16:28 tarihinde Pinokyo tarafından düzenlendi. Gönderinin sahibi 229’u 299 olarak mı yazdı? GB/T 229-2007 “Metal Malzemeler – Charpy Sallanan Çekiç Çarpma Test Yöntemi”, belirli bir test sıcaklığında Charpy çarpma enerjisini ölçer; GB standartlarına uygun basınç kapları için bu veri gereklidir ； GB/T 6803-2008 “Ferritik çeliklerin plastiksiz dönüşüm sıcaklığı (NDT) sarkaç test yöntemi”, plastiksiz dönüşüm sıcaklığını ölçer ve yalnızca özel durumlarda gereklidir. Hepsi düşük sıcaklıkta kırılma sorununu çözmek içindir, ancak kavramsal olarak hâlâ farklılıklar vardır. Bir metal malzemeler ders kitabı bulup bakın. :lol

Bu gönderi en son 2016-11-21 13:06 tarihinde Pinocchio tarafından düzenlenmiştir. Ek bilgi: GB/T 229-2007’nin D Ekleri’ndeki (bilgi amaçlı ekler) yöntemler, malzemenin FATT’sini (Fracture Appearance Transition Temperature), yani kırılma şeklinin değiştiği sıcaklığı ölçmek için kullanılabilir. Genellikle, numunenin kırılma yüzeyinin %50’sinin kesildiği sıcaklık, tok-kırılgan dönüşüm sıcaklığı olarak kabul edilir ve FATT50 olarak adlandırılır. GB/T 6803 testinin sonuçlarına NDTT (Nil-Ductility Transition Temperature) yani plastiksizlik geçiş sıcaklığı denir. İkisinin amacının aynı olduğu söylenebilir, ancak test yöntemleri farklıdır; temel farklar şunlardır: 1) GB/T 229 Ek D’de sarkaç kullanılırken, GB/T 6803’te dikey düşen çekiç kullanılır ； 2) İlk örnekte V şeklinde bir çentik açılır, ikincisinde ise kırık kaynağı oluşturmak için ek kaynak yapılması ve kare şeklinde bir çentik oluşturulması gerekir. 3) İlki kırılma şeklini kriter olarak alır, ikincisi ise çatlamayı ve çatlamamayı kriter olarak alır ； İkincisinin test adımları biraz daha fazladır, test sonuçlarının hataları nispeten daha düşüktür ve tekrarlanabilirliği iyidir.