4 yaygın atık su arıtma tesisi koku giderme yöntemi

Thread Content

1. Kötü koku kaynağı: Atık sulardaki azot ve kükürt içeren organik maddelerin anaerobik koşullar altında biyolojik olarak parçalanması kötü kokulara neden olur. Atık su arıtma tesislerindeki kötü koku kaynakları esas olarak ön işleme bölümünde ve çamur işleme bölümünde bulunur; atık suyun aerobik arıtım süreci uygun şekilde tasarlanıp işletildiğinde koku oluşmayan bir yerdir. 2. Kötü koku emisyon standartları ve atık gaz emisyon standartları, “Kentsel Atık Su Arıtma Tesislerindeki Kirlilik Emisyon Standartları” (GB18918—2002)’ndaki gerekliliklere göre uygulanmalıdır. Bu standartlara göre, atık su arıtma tesislerinin havaya salınan emisyonları, tesis sınırları (koruma bandının kenarı) için belirlenen en yüksek izin verilen konsantrasyonlara ilişkin ikinci seviye standartlara göre düzenlenir. Yani: Amonyak: 1,5 mg/m3, Hidrojen sülfür: 0,06 mg/m3, Kötü koku konsantrasyonu: 20 mg/m3, Metan (tesis içindeki maksimum hacimsel konsantrasyon %): 1 mg/L. Koku giderme yöntemleri bir gelişim sürecinden geçmiştir; günümüzde yaygın olarak kullanılan koku giderme yöntemleri arasında aktif karbon adsorpsiyonu, biyolojik koku giderme, aktif oksijen teknolojisi ve fotokatalitik teknoloji bulunmaktadır. 1) Aktif karbon adsorpsiyon yöntemi: Aktif karbon adsorpsiyon yöntemi, aktif karbonun kötü koku içeren maddeleri emme özelliğinden yararlanarak koku giderme amacına ulaşır. Etkili bir koku giderimi için genellikle farklı özelliklere sahip aktif karbonlar kullanılır; adsorpsiyon kulesinde asidik maddeleri emen aktif karbon, alkali maddeleri emen aktif karbon ve nötr maddeleri emen aktif karbon bulunur. Kötü kokular bu aktif karbonlarla temas ettikten sonra adsorpsiyon kulesinden dışarı atılır. Aktif karbon adsorpsiyon yöntemi, düşük konsantrasyondaki kötü kokuların giderilmesi ve deodorizasyon cihazlarının son işlemlerinde sıkça kullanılır. 2) Biyolojik deodorizasyon yöntemi: Son 30 yılda biyolojik deodorizasyon teknolojisi Avrupa’da yaygın olarak kullanılmış olup, son zamanlarda Kuzey Amerika’da da deodorizasyon amacıyla uygulanmaktadır. Biyolojik koku giderimi, gazlardaki kötü koku yaratan maddeleri ortadan kaldırmak ve oksitlemek için mikroorganizmalar kullanır. Gaz, biyolojik olarak aktif filtre malzemesinden geçerken, bu malzeme üzerindeki bakteriler kötü koku yaratan maddeleri parçalayarak karbondioksit ve su buharı üretir. Mikroorganizmalar, nemli filtre malzemesi üzerinde ince bir biyofilmler tabakası oluşturarak büyürler; kötü koku yaratan maddeler filtre malzemesinden geçerken bu tabaka tarafından emilir ve oksitlenir. Biyolojik koku giderme yönteminin avantajları: İşletim yönetimi basittir. Yatırım maliyetleri ve işletim/maintenance maliyetleri diğer koku giderme yöntemlerine kıyasla daha düşüktür. Uygulama alanı geniştir; H2S, CS2, amonyak azotu, organik sülfürler vb. dahildir. 3) Aktif oksijen teknolojisi, yüksek frekanslı ve yüksek voltajlı elektrostatik özel darbe deşarj yöntemi kullanarak (aktif oksijen yayıcı tüpleri saniyede yüz milyarlarca yüksek enerjili iyon yayarak), yüksek yoğunlukta yüksek enerjili aktif oksijen üretir (oksijen molekülleri ile ozon arasında bir geçiş durumundaki oksijen). Bu aktif oksijen hızla kirletici moleküllerle çarpışır, organik molekülleri aktive eder ve onları doğrudan parçalar ； Veya yüksek enerjili aktif oksijenler, havadaki oksijen moleküllerini aktive ederek ikincil aktif oksijenler üretir; bunlar organik moleküllerle bir dizi zincir reaksiyonu gerçekleştirir ve kendi reaksiyonlarından elde ettikleri enerjiyle oksidasyon reaksiyonunu sürdürerek organik maddeleri daha da oksitleyerek karbondioksit, su ve diğer küçük moleküller oluştururlar. Ayrıca çok kısa süre içinde çok yüksek bir işleme verimliliğine ulaşabilirler. 4) Fotokatalitik teknoloji: Fotokatalitik teknoloji, yeni bir tür kompozit nanoteknoloji tabanlı yüksek teknolojidir. Temel prensibi, belirli dalga boylarındaki ultraviyole ışığının etkisiyle fotokatalitik nanopartiküllerin uyarılması ve böylece elektron-boşluk çiftlerinin oluşmasıdır. Aynı zamanda oksijen ve suyun da katılımıyla, boşluklar katalizör yüzeyinde bulunan suyu parçalayarak güçlü oksitleyici özelliklere sahip hidroksil radikalleri (•OH) üretir. Elektronlar ise çevresindeki oksijeni aktif iyonik oksijene dönüştürür; bu sayede son derece güçlü bir oksidasyon-indirgeme işlemi gerçekleşir. Bu güçlü oksitleyici özellikler sayesinde, fotokatalitik nanopartiküllerin yüzeyindeki çeşitli kirleticiler oksitlenir ve havadaki düşük konsantrasyondaki kimyasal kirleticiler zararsız hale getirilerek hava arıtılır.