Ölmeyi göze alan bir balık (okunmaya değer)

Thread Content

Ölmeyi göze alan bir balık (okunmaya değer) Düzenleme WeChat paylaşımı: “Hei Ma” adında bir duz akciğer balığı böyle bir durumla karşılaştı: Bir çiftçi ondaki suyu sıktıktan sonra onu nehir kıyısında terk etti. Korumasız siyah keçi, güneşin etkisiyle yağ damlatmaya başlamış ve hayati tehlike altındadır. İyi ki çılgınca zıpladı ve sıçradı; sonunda tekrar önceki çamurun içine atladı ve hayatını kurtardı. 　　Ancak, talihsizlikler burada bitmedi. Çok geçmeden, başka bir çiftçi de bir kerpiç ev inşa etmek istedi; bu yüzden kerpiç parçaları yapmak için nehir yatağından büyük miktarda çamur çıkarmaya başladı. Ne yazık ki, Hei Ma tam da bu çamur yığınının içindeydi. Böylece, yine bu çiftçi tarafından habersiz bir şekilde kil hamurunun içine gömüldü. Çamur bloklar kuruduktan sonra, çiftçi onlarla duvar inşa etti. Kara balık da doğal olarak duvarın bir parçası haline geldi ve tamamen duvarın içine gömüldü; duvarın içinde hâlâ bir balık olduğunu kimse bilmiyordu. 　　Bu sırada duvardaki siyah inci tamamen sudan ayrılmıştı ve hiç yiyeceği yoktu; sahip olduğu az miktardaki suya güvenerek hızla tam bir uykuya dalmak zorundaydı. 　　Karanlıkta tam yarım yıl bekledikten sonra, Hei Ma nihayet uzun zamandır beklenen kısa yağmur mevsimini yaşadı. Yağmurlar, Hei Ma’yı saran kil tabakasını hafifçe ıslattı ve bir miktar su buharı kilin içine sızmaya başladı. 　　Nem, Kara Ma’yı kısa sürede derin uykusundan uyandırdı. Zayıf düşmüş ve vücudundaki su miktarı neredeyse tükenmiş olan Kara Ma, toprak içine yeni giren su buharını ve besin maddelerini yavaş yavaş akciğerlerine çekmek için günlerce ve gecelerce durmadan solumaya başladı; bu, Kara Ma’nın kendini kurtarmanın tek yoluydu. 　　Süzülebilecek su buharı ve besin kalmadığında, Kara Ma yeni bir uykuya dalar. 　　Çok geçmeden, yeni evin inşa edildiği ilk yıl geçti; siyah mermerle kaplı kerpiç hâlâ kayalık gibi sağlamdı ve siyah mermer de adeta bir “canlı fosil” gibi orada sabitlenmiş, hareket edemiyordu. Hei Ma, bu anda daha fazla direnmenin boşuna olduğunu çok iyi biliyordu; tek yapılacak şey sessizce beklemekti. 　　İkinci yıl, doğal değişimler ve Dünya’nın yerçekimi etkisiyle, kil parçaları birbirleriyle önceki kadar sıkı bağlı kalmadı ve biraz gevşemeye başladılar. Hei Ma fırsatın geldiğini hissetti; artık uykuya dalmadı ve gece gündüz durmaksızın tüm vücuduyla kil parçalarını ovuşturmaya başladı. Sert kil parçaları Hei Ma’ya acı veriyordu, ancak o asla vazgeçmedi. Onun ısrarı sayesinde bazı kil parçaları toz haline gelmeye başladı ve yere düşmeye başladı. 　　Kara Ma’nın durmaksızın sürtünmesi sayesinde, üçüncü yılda etrafındaki alan oldukça genişledi; hatta artık yuvarlanıp dönebiliyordu. 　　Ancak bu sırada Kara Ma hâlâ kurtulamıyordu; kil kabuğunun dışında son bir, sağlam engel daha vardı. 　　Kaderi değiştiren dönüm noktası dördüncü yılda gerçekleşti; nadir görülen şiddetli bir fırtına, pirinç tanesi büyüklüğünde sağanak yağmurlarla birlikte bir gece ansızın geldi. Daha da sevindirici olan ise, evin sahibinin bir yıldan fazla önce evi terk etmiş olmasıydı. Bu yüzden ev uzun süredir bakımsız kalmıştı ve şiddetli yağmur ile rüzgarın etkisiyle kerpiç duvarlar gevşemeye ve kaymaya başladı; sonunda tamamen yıkıldı. Bu sırada, Hei Ma tüm gücünün son kırıntısını kullanarak fırtınayla birlikte mücadele etti ve toprağı yarıp dışarı çıktı! 　　Yolun yüzeyinden aşağı akan suların ardından tekrar gün ışığına çıkan Kara Ma, kısa süre sonra yakındaki bir nehire ulaştı; orada 4 yıldır beklediği tüm yiyecekler ve besinler vardı—Akciğer balığı Kara Ma sonunda ölümü yendi ve yeniden doğdu! Bu, Düz’dür ve aynı zamanda tüm Sahra Çölü’ndeki bir yaşam mucizesidir. 　　Ve bu mucizenin adı azim ve sabır! (《Yi Lin》 dergisinden alıntıdır. Yazar: Xu Lixin)