Thread Content
ย้อนรอยคดี นายเฉินเป็นพนักงานของบริษัทแห่งหนึ่ง ในเดือนตุลาคม ปี 2014 นายเฉินเดินจากที่พักไปทำงานที่บริษัท ขณะที่เดินอยู่บนสะพาน ก็เกิดเหตุเรือขนส่งสินค้าสองลำชนกัน ทำให้สะพานพังลงมา นายเฉินจึงตกลงไปในน้ำ และทำให้กระดูกสันหลังส่วนเอวหัก หลังจากนั้น นายเฉินได้ยื่นคำขอให้หน่วยงานด้านประกันสังคมในท้องถิ่นพิจารณาว่าเหตุการณ์ดังกล่าวถือเป็นอุบัติเหตุที่เกิดจากการทำงานหรือไม่ หลังจากที่หน่วยงานดังกล่าวได้ทำการตรวจสอบแล้ว ก็ได้ตัดสินใจตามข้อกำหนดของมาตรา 14 ข้อ (6) แห่ง “ข้อบังคับเกี่ยวกับการประกันอุบัติเหตุจากการทำงาน” โดยไม่ยอมรับว่าเหตุการณ์ดังกล่าวเป็นอุบัติเหตุที่เกิดจากการทำงานของนายเฉิน นายเฉินไม่พอใจ จึงยื่นฟ้องต่อศาลประชาชนในท้องถิ่น หลังจากการพิจารณาคดีในชั้นศาลแรกและชั้นศาลอุทธรณ์ ศาลก็ยังคงรักษาคำตัดสินของหน่วยงานด้านประกันสังคมไว้ โดยไม่ยอมรับว่านายเฉินเป็นผู้ที่ได้รับบาดเจ็บจากการทำงาน การวิเคราะห์กรณีศึกษา ตามมาตรา 14 ข้อ (6) แห่ง “พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานในกรณีที่เกิดอุบัติเหตุ” ระบุไว้ว่า “ในกรณีที่ลูกจ้างได้รับบาดเจ็บจากอุบัติเหตุทางถนน หรืออุบัติเหตุที่เกิดขึ้นกับระบบขนส่งสาธารณะ เช่น รถไฟ หรือเรือโดยสาร ในระหว่างการเดินทางไปทำงานหรือกลับจากที่ทำงาน โดยที่ลูกจ้างไม่มีความผิดเป็นสำคัญในอุบัติเหตุดังกล่าว ก็ให้ถือว่าเป็นอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นในระหว่างการทำงาน” ” ในข้อกำหนดนี้ “อุบัติเหตุที่เกิดจากระบบขนส่งมวลชนในเมือง การเดินเรือขนส่งผู้โดยสาร และอุบัติเหตุที่เกิดจากรถไฟ” รวมถึง “อุบัติเหตุทางถนน” ถูกจัดเป็นสองสถานการณ์ที่เกิดขึ้นพร้อมกัน ซึ่งแสดงให้เห็นว่า พระราชบัญญัติว่าด้วยการประกันสังคมด้านอุบัติเหตุการทำงานไม่ได้ขยายขอบเขตของ “อุบัติเหตุทางถนน” ให้รวมถึง “อุบัติเหตุที่เกิดจากรถไฟ ระบบราง และการเดินเรือ” ด้วย นอกจากนี้ ตามมาตรา 119 วรรค 5 แห่ง “พระราชบัญญัติว่าด้วยการจราจรทางบกของสาธารณรัฐประชาชนจีน” ได้กำหนดไว้ว่า “อุบัติเหตุทางถนน” หมายถึง เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นบนท้องถนนจากความผิดพลาดหรือเหตุสุดวิสัย ซึ่งก่อให้เกิดความเสียหายต่อชีวิต ร่างกาย หรือทรัพย์สิน ในคดีนี้ นายเฉินประสบอุบัติเหตุขณะเดินอยู่บนสะพาน อาการบาดเจ็บที่เขาได้รับนั้น ไม่ถือเป็นอุบัติเหตุทางรถยนต์ และก็ไม่ถือเป็นอุบัติเหตุจากเรือโดยสารด้วยเช่นกัน สรุป: จากข้อเท็จจริงทั้งหมดที่กล่าวมา การที่หน่วยงานด้านประกันสังคมในท้องถิ่นตัดสินใจไม่รับรองว่าเหตุการณ์ดังกล่าวเป็นอุบัติเหตุจากการทำงานของนายเฉินนั้น เป็นไปตามบทบัญญัติของกฎหมาย คู่กรณีสามารถยื่นคำร้องขอค่าเสียหายทางแพ่งต่อศาลประชาชนในท้องถิ่นได้ตามกฎหมาย
ดูเหมือนว่าต้องระวังตัวเวลาออกไปข้างนอกแล้วล่ะ มีแต่เรื่องร้ายๆ เกิดขึ้นเต็มไปหมด… ยังไม่ยอมจ่ายเงินอีก…
“ข้อบังคับเกี่ยวกับการประกันอุบัติเหตุในที่ทำงาน” ควรได้รับการปรับปรุงมานานแล้ว ในกรณีที่เกิดอุบัติเหตุระหว่างทางไปทำงาน ถ้าถูกรถชนก็จะถือว่าเป็นอุบัติเหตุจากการทำงาน แต่ถ้าตกจากสะพานล่ะกลับไม่ถือว่าเป็นอุบัติเหตุจากการทำงานเลย น่าโมโหจริงๆ! ให้ผู้เชี่ยวชาญมาอธิบายหน่อยว่า ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น?
น่าจะถือว่าเป็นอุบัติเหตุทางถนนนะ สาเหตุหลักคือการชนกันของเรือในน้ำ
กฎหมายและระเบียบต่างๆ ยังจำเป็นต้องได้รับการปรับปรุงเพิ่มเติ
การใช้ระบบประกันสังคมและคำพิพากษาของศาลนั้นรู้สึกไร้ยางอายมาก
หาช่องโหว่ในกฎหมาย มีช่องว่างให้ใช้ประโยชน์อยู่ทั่วไป
คนก็บาดเจ็บแล้ว ยังไม่หมดอีก! ดูจะเรื่องมากไปหน่อย!
ฉันก็คิดว่าน่าจะถือเป็นอุบัติเหตุในที่ทำงาน เพราะเกิดขึ้นจากอุบัติเหตุรถบรรทุกสองคันชนกัน ไม่รู้ว่าผู้เชี่ยวชาญคิดอย่างไรกันนะ...
ไม่นับหรอก นั่นเป็นเรื่องที่แน่นอนอยู่แล้ว ระหว่างทางไปทำงานและกลับบ้าน ไม่ใช่ว่าอุบัติเหตุทุกอย่างจะถือเป็นอุบัติเหตุในที่ทำงานหมดหรอก! สามารถเรียกร้องค่าเสียหายจากเรือที่ก่อเหตุได้!
นั่นหมายความว่า จะถือว่าเป็นอุบัติเหตุทางรถยนต์หรือทางเรือก็ต่อเมื่อเกิดขึ้นขณะที่คนนั่งอยู่ในรถหรือเรือเท่านั้นเหรอ?
นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลยนะ รู้สึกว่า**กฎหมายและข้อบังคับยังต้องมีการปรับปรุงให้ละเอียดมากขึ้น เพราะมิฉะนั้นก็จะมีคนหาช่องโหว่มาใช้ประโยชน์ได้