سیزده راه برای فرار

Thread Content

(۱) تمرین فرار: آرامش در شرایط بحرانی. هر کسی باید ساختار ساختمانی که در آن قرار دارد و مسیرهای فرار را به خوبی بشناسد. با برگزاری تمرینات فرار اضطراری، می‌توان همگان را با تجهیزات آتش‌نشانی موجود در ساختمان و روش‌های نجات خود و فرار آشنا کرد. به این ترتیب، هنگام وقوع آتش‌سوزی، احساس بی‌پناهی نخواهید کرد. ۲. با محیط آشنا شوید، ورودی‌های فضاهای عمومی را حفظ کنید، به نشانه‌های ایمنی توجه کنید و جهت تخلیه را به خاطر بسپارید. (۳) خروجی‌ها: پله‌ها، راهروها و درهای اضطراری باید کاملاً باز و بدون مانع باشند؛ زیرا در زمان وقوع آتش‌سوزی، این‌ها مهم‌ترین مسیرهای فرار هستند. نباید در آن‌ها وسایل زائدی قرار داد یا درها را قفل کرد، تا در شرایط اضطراری بتوان به سرعت و با ایمنی از آن‌ها استفاده کرد. (۴) خاموش کردن آتش‌های کوچک برای منفعت دیگران: اگر شدت آتش زیاد نباشد و هنوز تهدید جدی برای انسان‌ها ایجاد نکرده باشد، و در اطراف تجهیزات آتش‌نشانی کافی مانند اکستینگو و شیرآب آتش‌نشانی وجود داشته باشد، باید تلاش کرد تا آتش کوچک را کنترل و خاموش کرد. هرگز نباید در وحشت فریاد بزنید و به همه جا دوید؛ نباید آتش کوچک را نادیده گرفت تا فاجعه‌ای بزرگ رخ دهد. (پنج) تشخیص جهت و خروج سریع: هنگام فرار از محل آتش‌سوزی، باید آرامش خود را حفظ کرد و وحشت‌زده نشد؛ باید جهت را به درستی تشخیص داد و سریعاً از آنجا خارج شد. پس از یافتن مسیر خروج، باید بلافاصله و با تصمیم قاطع از آنجا خارج شد. (۶) وارد مناطق خطرناک نشوید؛ هنگام فرار، به دنبال اموال گران‌بها نروید. در هنگام آتش‌سوزی، سیستم‌های برقی معمولی از کار می‌افتند؛ بنابراین مکان‌های روشن احتمالاً جاهایی هستند که آتش در آن‌ها شدیدتر می‌سوزد و در واقع خطرناک‌ترین مکان‌ها محسوب می‌شوند. همچنین، در حین فرار، نباید به اموال و دارایی‌ها وابسته شد؛ زیرا احتمالاً به خاطر تلاش برای نجات آن‌ها، زمان فرار به تأخیر می‌افتد. اگر از محل آتش‌سوزی فرار کرده‌اید، هرگز نباید دوباره برای نجات اموال به آنجا برگردید؛ در چنین شرایطی باید بدانید که قربانی کردن اموال، بهای نجات جان است. (هفت) محافظت ساده: برای جلوگیری از خطرات ناشی از دود حریق، باید دهان و بینی را با دستمال مرطوب بپوشانید؛ زیرا دود حریق سبک‌تر از هوا است و معمولاً در امتداد سقف گسترش می‌یابد. دود حریق دارای دمای بالا و سمیت زیادی است؛ استنشاق آن می‌تواند منجر به سوختگی دستگاه تنفسی یا مسمومیت شود. بنابراین، در هنگام تخلیه، استفاده از دستمال مرطوب برای پوشاندن دهان و بینی، می‌تواند به کاهش دمای دود و فیلتر کردن آن کمک کند. هنگام فرار نیز باید به یاد داشته باشید که مرکز وزن خود را پایین بیاورید و در صورت لزوم روی شکم حرکت کنید تا از استنشاق دود جلوگیری شود. (۸) از مسیرهای مناسب استفاده کنید؛ وارد آسانسور نشوید. در ساختمان‌های بلند، سیستم تأمین برق آسانسورها ممکن است در هنگام آتش‌سوزی قطع شود یا به دلیل گرما، آسانسور تغییر شکل داده و باعث محبوس شدن افراد شود. در عین حال، از آنجایی که شیار آسانسور مانند یک دودکش به تمام طبقات می‌رسد، دود بسیار سمی مستقیماً جان افراد گیرافتاده را تهدید می‌کند؛ بنابراین هرگز نباید برای فرار از آسانسورهای معمولی استفاده کرد. معمولاً می‌توان از پله‌های بسته، پله‌های فرار یا آسانسورهای آتش‌نشانی برای فرار استفاده کرد. (۹) فرار از طریق پایین آمدن آهسته و نجات خود با طناب: در صورت داشتن دستگاه‌های کمکی برای پایین آمدن آهسته، نردبان‌های نرم برای فرار یا طناب، می‌توان از این ابزارها برای فرار از طبقات بالا استفاده کرد. اگر چنین ابزارهایی در دسترس نباشد، می‌توان ملافه‌ها، روتختی‌ها یا پرده‌ها را به نوارهایی تقسیم کرده و آن‌ها را به شکل حلقه درآورد. اگر طول کافی نبود، می‌توان چندین نوار ملافه را به هم متصل کرد و مانند یک طناب، از روی دیوارهای بیرونی پایین آمد. اما حتماً باید مطمئن شد که نوارها محکم بسته شده‌اند تا از پاره شدن یا جدا شدن انتهای آن‌ها جلوگیری شود. (۱۰) مکان پناهگاه: در اتاق بمانید و منتظر کمک باشید. هنگام آتش‌سوزی، هرگز در را به طور تصادفی باز نکنید؛ اگر در خارج از ساختمان آتش‌سوزی رخ داده و در داغ شده است، حتماً در را باز نکنید تا از ورود شعله‌های آتش به داخل جلوگیری شود. باید از لحاف‌ها، لباس‌ها و موارد مشابه خیس برای پر کردن شکاف‌های درها و پنجره‌ها استفاده کرد و آب ریخت تا دما کاهش یابد؛ سپس در داخل منزل منتظر کمک آتش‌نشانان بمانید. (یازده) تکان دادن آرام و پرتاب ملایم؛ در صورتی که به دلیل حضور آتش‌بارها نتوانید فرار کنید، باید تا حد امکان در مکان‌هایی مانند بالکن یا پنجره باقی بمانید؛ جاهایی که به راحتی قابل مشاهده هستند و از نزدیک شدن آتش‌بارها جلوگیری می‌کنند. در عین حال، می‌توان با تکان دادن لباس‌های رنگارنگ، پرتاب اشیاء سبک و درخشان، تکان دادن چراغ قوه، ضربه زدن به اشیاء، سیگنال‌های کمک‌خواهی مؤثری فوراً ارسال کرد تا توجه نجات‌دهندگان جلب شود. هنگامی که توانایی نجات خود را از دست دادید، باید سعی کنید به سمت دیوار یا در بغلتید تا آتش‌نشانان بتوانند شما را پیدا کرده و نجات دهند. (۱۲) استفاده از بالکن برای مهاجرت: در هنگام وقوع آتش‌سوزی، اگر ساختمان‌های مجاور هنوز آتش گرفته نباشند و فاصله‌شان تا ساختمان در حال سوختن نسبتاً کم باشد، می‌توان از تخته‌های چوبی یا سایر مواد، پلی بین دو ساختمان ساخت و سپس از طریق آن پل به ساختمان دیگر رفت تا از خطر نجات یابید. (سیزده) در مواقع اضطراری، برای نجات جان از پنجره پریدن؛ هرگز در صحنه‌های آتش‌سوزی به سادگی از پنجره پریدن! در مواقع اضطراری، ساکنان طبقات پایین می‌توانند برای فرار از طریق پریدن از ساختمان استفاده کنند. اما ابتدا باید بر اساس توپوگرافی اطراف، محلی با ارتفاع کمتر را به عنوان نقطه فرود انتخاب کرد؛ سپس تشک، مبل، پتوهای ضخیم و موارد مشابه را برای کاهش ضربه پایین آورد و تلاش کرد تا مرکز ثقل بدن در حداقل سطح ممکن قرار گیرد. پس از آماده شدن، می‌توان استفاده کرد.