۴ روش رایج برای حذف بوی نامطبوع در تصفیهخانههای فاضلاب
Thread Content
۱. منبع بوی بد: تجزیه زیستی مواد آلی حاوی نیتروژن و گوگرد در فاضلابها، در شرایط بیهوازی، باعث ایجاد بوی بد میشود. منابع بوی نامطبوع در تصفیهخانههای فاضلاب عمدتاً در بخشهای پیشپردازش و پردازش لجن یافت میشوند؛ اگر فرآیند تصفیه فاضلاب به درستی طراحی و اجرا شود، این مکانها دیگر منبعی برای ایجاد بوی نامطبوع نخواهند بود. ۲. استانداردهای مربوط به انتشار بوهای نامطبوع و گازهای زیانآور، باید مطابق با الزامات مندرج در «استانداردهای انتشار آلایندهها در تصفیهخانههای فاضلاب شهری» (GB18918–2002) اجرا شوند. بر اساس این استاندارد، معیارهای آلایندههای هوایی تولید شده توسط تصفیهخانههای فاضلاب، مطابق با استاندارد درجه دو برای بالاترین غلظت مجاز آلایندهها در محدوده محوطه کارخانه (لبه نوار حفاظتی) اعمال میشود. یعنی: آمونیاک: ۱.۵ میلیگرم/متر مکعب، هیدروژن سولفید: ۰.۰۶ میلیگرم/متر مکعب، غلظت بوی نامطبوع: ۲۰ میلیگرم/متر مکعب، متان (بالاترین غلظت حجمی در کارخانه، درصد): ۱ میلیگرم/لیتر. روشهای حذف بو، فرآیند تکاملی را پشت سر گذاشتهاند؛ روشهای رایج امروزی برای حذف بو عبارتند از: روش جذب توسط کربن فعال، روش حذف بو به روش زیستی، فناوری اکسیژنهای فعال و فناوری کاتالیز نوری. ۱) روش جذب با کربن فعال: روش جذب با کربن فعال از ویژگی جذب مواد بدبو موجود در بوهای نامطبوع توسط کربن فعال برای رفع بو استفاده میکند. برای حذف مؤثر بوها، معمولاً از آنتیاکسیدانهای فعال با ویژگیهای مختلف استفاده میشود؛ در برج جذب، آنتیاکسیدانهای فعالی برای جذب مواد اسیدی، آنتیاکسیدانهای فعالی برای جذب مواد قلیایی و آنتیاکسیدانهای فعالی برای جذب مواد خنثی قرار داده میشوند. پس از تماس گازهای بدبو با این آنتیاکسیدانهای فعال، آنها از برج جذب خارج میشوند. روش جذب توسط فعالکربن، اغلب برای پردازش پس از دستگاههای حذف بو در غلظتهای پایین استفاده میشود. ۲) روش ضدبوکنندگی بیولوژیکی: در ۳۰ سال گذشته، فناوری ضدبوکنندگی بیولوژیکی به طور گستردهای در اروپا مورد استفاده قرار گرفته و اخیراً در آمریکای شمالی نیز برای رفع بوهای نامطلوب به کار رفته است. رفع بوی نامطبوع در محیطهای زیستی، عمدتاً با استفاده از میکروارگانیسمها برای حذف و اکسیداسیون ترکیبات باعث بوی نامطبوع در گازها انجام میشود؛ گازها از میان فیلترهای فعال زیستی عبور میکنند و باکتریهای موجود روی این فیلترها، ترکیبات بویزا را تجزیه کرده و دیاکسید کربن و بخار آب تولید میکنند. میکروارگانیسمها بر روی مواد فیلترکننده مرطوب، لایهای نازک از غشای زیستی تشکیل میدهند؛ هنگامی که مواد بدبو از کنار این مواد عبور میکنند، جذب شده و اکسید میشوند. مزایای روش حذف بو با مواد زیستی:۱. مدیریت عملیاتی آن ساده است.
۲. هزینههای سرمایهگذاری، عملیاتی و نگهداری آن کمتر از سایر روشهای حذف بو است.
۳. کاربردهای گستردهای دارد؛ از جمله H2S، CS2، آمونیاک و ترکیبات سولفیدی آلی.
۴. فناوری اکسیژنهای فعال از روش تخلیه پالسی الکتروستاتیک با فرکانس و ولتاژ بالا استفاده میکند (لولههای تولیدکننده اکسیژنهای فعال، هر ثانیه صدها میلیارد یون پرانرژی تولید میکنند)؛ این امر منجر به تولید اکسیژنهای فعال پرانرژی با چگالی بالا میشود (نوعی اکسیژن در حالت گذار بین مولکولهای اکسیژن و ازون). این اکسیژنها به سرعت با مولکولهای آلاینده برخورد کرده، مولکولهای آلی را فعال کرده و آنها را مستقیماً از بین میبرند ； یا اکسیژنهای فعال پرانرژی، مولکولهای اکسیژن موجود در هوا را فعال کرده و اکسیژنهای فعال ثانویه تولید میکنند؛ این اکسیژنهای فعال با مولکولهای آلی واکنشهای زنجیرهای را آغاز کرده و از انرژی حاصل از خود واکنشها برای ادامه فرآیند اکسیداسیون استفاده میکنند. در نتیجه، مواد آلی بیشتر اکسید شده و دیاکسید کربن، آب و سایر مولکولهای کوچک تولید میشوند؛ همچنین، میتوان در زمان بسیار کوتاهی، بازدهی بسیار بالایی در فرآیند تصفیه داشت. ۴) فناوری فوتوکاتالیز: فناوری فوتوکاتالیز یک فناوری نانوی پیشرفته و ترکیبی جدید است. اصل کارکرد آن این است که ذرات نانوی فوتوکاتالیستی، تحت تأثیر نور ماورای بنفش با طول موج مشخص، تحریک شده و جفتهای الکترون-حفره تولید میکنند. در عین حال، با مشارکت اکسیژن و آب، حفرهها آب موجود روی سطح کاتالیست را تجزیه کرده و رادیکالهای هیدروکسیل (•OH) با خاصیت اکسیداسیون قوی تولید میکنند. الکترونها نیز اکسیژن موجود در اطراف خود را به یونهای اکسیژن فعال تبدیل میکنند؛ بدین ترتیب، این فناوری دارای قدرت اکسیداسیون-کاهش بسیار زیادی میشود. با استفاده از این خاصیت اکسیداسیون قوی، مواد آلاینده موجود روی سطح ذرات نانوی فوتوکاتالیستی اکسید شده و مواد آلاینده شیمیایی با غلظت پایین موجود در هوا نیز از بین رفته و بیضرر میشوند؛ در نتیجه، هوا تصفیه میگردد.
گرفتم. یک سؤال وجود دارد: بعد از جذب توسط کربن فعال چه میشود؟ بوی بد از بین نرفته، بلکه در کربن فعال تجمع یافته است. مستقیماً سوزانده میشود؟
پس از جذب توسط فعال کربن، به عنوان پسماند جامد مدیریت میشود
شیوه آلودگی تغییر کرده، اما هنوز باید آن را مدیریت کرد.
اگر در نزدیکی نقطه تخلیه گازهای بدبو، کورههای گرمایشی، کورههای صنعتی یا دیگهایی وجود داشته باشد، میتوان از یک فن پلاستیکی مقاوم در برابر خوردگی برای مکش گازهای بدبو حاوی مقادیر کم H2S از آن نقطه استفاده کرد؛ همچنین میتوان مقدار کمی هوا (حدود ۳۰۰ Nm3/H) را نیز به این گازها اضافه کرد. این گازهای بدبو، همراه با مقدار زیادی هوا، وارد کاتالیزور موجود در ورودی فنهای احتراق کورههای صنعتی میشوند. فنهای احتراق، این گازها را با فشار بالاتری وارد مسیرهای هوایی موجود در بالای کورهها میکنند؛ سپس گاز سوختی و گازهای بدبو در محفظه احتراق میسوزند. با استفاده از دمای بالای ۱۰۰۰ تا ۱۶۰۰ درجه سانتیگراد موجود در محفظه احتراق، H2S به طور کامل به SO2 تبدیل میشود و این گاز از طریق دودکش خارج میشود؛ در نتیجه آلودگی ناشی از گازهای بدبو کاملاً از بین میرود.
میتوان از روش اکسیداسیون پیشرفته ما برای حذف بو و رنگ، بدون آلودگی ثانویه، استفاده کرد. Q349921807