الزامات سیستم FGS برای ایستگاه‌های دریافت گاز طبیعی مایع

در حال حاضر، ایستگاه‌های دریافت‌کننده ESD و FGS متعلق به یک سیستم هستند و باید مطابق با استانداردهای مربوطه نباشند

سیستم حریق، سیستم مدیریت ایمنی برای تشخیص آتش‌سوزی و گازها است؛ این سیستم با جمع‌آوری سیگنال‌های مربوط به دکمه‌های آتش‌نشانی، دود، آتش، گازهای قابل اشتعال و گازهای سمی در محل تأسیسات شیمیایی، و از طریق منطق نرم‌افزاری، کنترل چراغ‌های هشدار، زنگ‌های هشدار، شیرهای فشار، شیرهای کف‌ساز و همچنین شیرهای ورودی هوای تازه در سیستم تهویه مطبوع را انجام می‌دهد. سیستم هشدار آتش از اجزای تشخیص در محل، کنترل‌کننده‌های منطقی، اجزای اجرایی، پانل هشدار شبیه‌سازی‌شده و منبع تغذیه بدون وقفه تشکیل شده است و شامل پانل هشدار آتش ساختمان و هشدارهای مشترک سیستم تهویه مطبوع نیز می‌گردد. در صورت بروز اختلالات عملکردی سیستم FGS، مشکلات در تأمین برق و اختلالات در مدارهای تشخیصی، علاوه بر ارسال هشدارهای مربوط به خطا، باعث فعال شدن هشدارهای تشخیصی و شیرهای آتش‌نشانی نخواهد شد. بنابراین، در سیستم FGS، کل دستگاه در حالت ایمنی در برابر خرابی تعریف می‌شود.

استانداردهای طراحی ایستگاه‌های دریافت گاز طبیعی مایع، بند ۱۰.۱.۷: سیستم‌های نظارت بر آتش و گازهای قابل اشتعال باید بتوانند آتش‌سوزی‌ها، نشت گازهای قابل اشتعال و گاز طبیعی مایع را در منطقه تجهیزات ایستگاه دریافت زیر نظر داشته باشند؛ همچنین در صورت وقوع آتش‌سوزی، باید بتوانند تجهیزات تولیدی را از هم جدا کرده و سیستم‌های آتش‌نشانی را فعال کنند. ۱۰.۱.۸ سیستم‌های نظارت بر آتش و گازهای قابل اشتعال، مستقل از سیستم‌های کنترل فرآیند و سیستم‌های ابزارهای ایمنی طراحی می‌شوند؛ سطح ایمنی آن‌ها باید حداقل معادل سطح ایمنی سیستم‌های ابزارهای ایمنی باشد. هنگام استفاده از کنترل‌کننده‌های برنامه‌پذیر، طراحی آن‌ها باید مطابق با اصول ایمنی در شرایط خرابی باشد.

استانداردهای طراحی ایستگاه‌های دریافت گاز طبیعی مایع، بند ۱۰.۱.۷: سیستم‌های نظارت بر آتش و گازهای قابل اشتعال باید بتوانند آتش‌سوزی‌ها، نشت گازهای قابل اشتعال و گاز طبیعی مایع را در منطقه تجهیزات ایستگاه دریافت زیر نظر داشته باشند؛ همچنین در صورت وقوع آتش‌سوزی، باید بتوانند تجهیزات تولیدی را از هم جدا کرده و سیستم‌های آتش‌نشانی را فعال کنند. ۱۰.۱.۸ سیستم‌های نظارت بر آتش و گازهای قابل اشتعال، مستقل از سیستم‌های کنترل فرآیند و سیستم‌های ابزارهای ایمنی طراحی می‌شوند؛ سطح ایمنی آن‌ها باید حداقل معادل سطح ایمنی سیستم‌های ابزارهای ایمنی باشد. هنگام استفاده از کنترل‌کننده‌های برنامه‌پذیر، طراحی آن‌ها باید مطابق با اصول ایمنی در شرایط خرابی باشد.

ساختار FGS مستلزم آن است که به عنوان یک سیستم ایمنی، قابلیت اطمینان و در دسترس بودن سیستم در نظر گرفته شود؛ بنابراین سیستم باید از ساختار تکراری استفاده کند. در هر منطقه دستگاه، یک سیستم FGS مستقل تعبیه شده است که از طریق ارتباطات سریال تکمیلی با DCS مربوطه در ارتباط است و در عین حال، سیگنال‌های هشدار را به پنل‌های هشدار مانیتورینگ موجود در اتاق‌های کنترل مربوطه ارسال می‌کند. هر مجموعه FGS دارای رابط‌های اترنت تکمیلی است که از طریق فیبر نوری به سوئیچ مرکزی تکمیلی FGS متصل می‌شوند. رایانه‌های HMI موجود در مرکز پاسخگویی اضطراری شرکت و یگان‌های آتش‌نشانی، از طریق اترنت با سیستم‌های FGS مختلف در ارتباط هستند؛ این رایانه‌ها وضعیت هشداردهنده اجزای تشخیصی را به صورت لحظه‌ای نمایش می‌دهند و امکان نظارت متمرکز بر کل کارخانه را فراهم می‌کنند تا بتوان به سرعت و به موقع به حوادث اضطراری واکنش نشان داد و آن‌ها را مدیریت کرد

مدار ورودی/خروجی FGS، سیگنال‌های ورودی آنالوگ را پردازش می‌کند؛ سیگنال خروجی دستگاه‌های تشخیص گازها در محدوده ۴ تا ۲۰ میلی‌آمپر است که مستقیماً به کارت ورودی آنالوگ سیستم وصل می‌شود. همچنین، این سیگنال‌ها با DCS در ارتباط بوده تا میزان گازهای قابل اشتعال یا سمی در نواحی حساس دستگاه، به صورت لحظه‌ای رصد شود. همچنین، در سطح منطقی، هشدارهای مربوط به فراتر رفتن غلظت گاز از حد مجاز، قطع و وصل شدن سیم‌ها، و همچنین نشانگر وضعیت بررسی، اعمال می‌شوند. ۲، ورودی‌های عددی: از آنجایی که سیستم FGS در حالت ایمنی در برابر خرابی کار می‌کند، سیگنال‌های مربوط به کلیدهای الکتریکی در این سیستم، مانند هشدارهای دستی، حسگرهای دود، حسگرهای دما، کلیدهای فشار و کلیدهای جریان، در شرایط عادی در حالت قطع هستند و تنها در زمان وقوع هشدار، به حالت وصل درمی‌آیند. برای اطمینان از عملکرد صحیح سیگنال‌های کانکتورها در زمان لزوم، سیستم از ساختار مدار SDI (ورودی دیجیتال نظارت‌شده) برای پردازش ورودی‌های کانکتورها استفاده می‌کند؛ یعنی کلیدهای کانکتور را به همراه مقاومت‌هایی با مقدار مقاومت مشخص، به صورت سری یا موازی به کارت ورودی آنالوگ وصل می‌کند. سپس، از نظر منطقی جریان ورودی بررسی می‌شود تا وضعیت مدار، چه عادی باشد و چه هشداردهنده، کوتاه‌مدار یا قطع شده، تشخیص داده شده و اطلاعات هشدار مربوطه ارائه گردد. ۳، خروجی دیجیتال: خروجی‌های DO در FGS شامل چراغ‌های هشدار، بوق‌های هشدار، سوپاپ‌های الکترومغناطیسی و غیره می‌باشند. در حالت عادی، این دستگاه‌ها در وضعیت بدون ولتاژ قرار دارند؛ تا بتوانند در زمان لزوم به درستی کار کنند، سیستم از کارت‌های SDO (خروجی دیجیتال نظارت‌شده) برای کنترل این دستگاه‌ها استفاده می‌کند. کارت SDO می‌تواند به طور مداوم مدار خروجی را بررسی کند تا تشخیص دهد که آیا مدار در وضعیت سالمی قرار دارد یا خیر؛ هرگونه اختلال در بار مدار خروجی، باعث فعال شدن هشدارهای مربوطه در سیستم و نمایش مسیر مربوط به خرابی خواهد شد.

سیستم تأمین انرژی FGS: برای تأمین انرژی این سیستم، از دو منبع استفاده می‌شود؛ یکی از سیستم UPS کارخانه و دیگری از منابع غیر-UPS. همچنین، سیستم FGS دارای باتری پشتیبان مجزا و ۲۴ ساعته است تا در صورت قطع برق کل کارخانه، سیستم FGS بتواند حداقل به مدت ۲۴ ساعت، هشدارها و سیستم‌های حفاظتی لازم را برای کارخانه فراهم کند.

سیستم هشدار FGS می‌تواند قابلیت تشخیص خودکار جامع اختلالات سیستم را فراهم کند و دارای توانایی بالایی در مقابله با خطاها است. هرگونه اختلال در سیستم، مانند خرابی سیستم، مشکلات مربوط به تأمین برق، اختلالات در مسیرهای سیگنال، هشدارهای مربوط به دمای کابینت‌ها و غیره، به‌موقع روی پنل‌های هشدار مجازی موجود در اتاق‌های کنترل نمایش داده می‌شوند و همراه با صدا و نور نیز هشدار داده می‌گردد. قابلیت‌های کامل خودتشخیص و هشداردهی در صورت بروز خطا، تضمینی برای ایمنی مداوم دستگاه در سیستم FGS فراهم می‌کنند.

موارد فوق الزامات کلی سیستم FGS هستند؛ از پیشنهادات شما استقبال می‌شود

شماره ۳۱۱۶، سازمان نظارت بر ایمنی: **دستورالعمل‌های سازمان نظارت بر ایمنی در زمینه تقویت مدیریت سیستم‌های ابزار ایمنی در صنایع شیمیایی: ماده یازدهم، سیستم FGS باید یک سیستم کنترلی مستقل باشد.**

من مقرره‌ی ۱۰.۱.۷ که گفتید را بررسی کردم، این نیست

این استاندارد را بررسی کردم، ماده ۱۰.۱.۷ اینطور نیست