حرکت تکان دادن دست که ساده، آموزشپذیر است و همه میتوانند آن را تمرین کنند
Thread Content
تمرین حرکت دادن دستها؛ منبع: کتاب جامع دونگها در چین؛ ویرایش شده؛ امکان ارسال به ویچات نیز وجود دارد. خلاصه: تمرین حرکت دادن دستها، از بخشی از کتاب «دامو ییجینجینگ» مربوط به صومعه شائولین در چین باستان نشأت گرفته است؛ همچنین این تمرین اخیراً بسیار محبوب شده است. ورزش تکان دادن دستها مزایای زیادی برای سلامتی دارد؛ از نظر مسیرهای انرژی، باعث باز شدن مسیرهای انرژی موجود در دستها میشود. همچنین، اثر آن در باز کردن مسیرهای انرژی مربوط به پرده قلب بسیار مشهود است و میتواند جایگزین ماساژ پرده قلب شود. حرکت تکان دادن دستها – فواید آن: http://www.hudong.com/images/enlarge.gifاین حرکت در آثار وی بویانگ، یکی از فیلسوفان دائوئیست در دوران سلسله هان، و همچنین در آثار بوداییهایی مانند دامو در دوران سلسلههای شمالی و جنوبی، ثبت شده است؛ همچنین گفته میشود که این حرکت یک راز مخفی در میان استادان قوانین بدنی «شینگیی» است. این روش عمدتاً از طریق آرامش ذهن، کنار گذاشتن افکار مزاحم، استراحت طبیعی، تکان دادن آرام دستها، تحریک سیستم بدنی، باز کردن مسیرهای انرژی، تحریک جریان انرژی و خون، و تحریک نقاط مختلف مرتبط با «انگشتان دست و قلب»، در چارچوب هیجان و مهار منظم، به دستیابی به تعادل یین و یانگ در بدن کمک میکند. فرآیند تکان دادن دست، میتواند مفاصل شانه و آرنج را فعال کرده و باعث لرزش مچ دست شود. در نتیجه، این کار باعث تحریک استخوانها و تاندونها میشود و به گردش و روانی خون در «سه مسیر یین دست» (مسیر ریه در دست، مسیر قلب در دست، و مسیر پرده قلب در دست) کمک میکند؛ این امر برای سلامت قلب و ریهها بسیار مفید است. این روش همچنین تأثیرات مثبتی در بهبود حافظه و کاهش استرس روانی دارد. بر اساس تحقیقات، حرکت تکان دادن دستها میتواند تولید اندورفین در مغز بدن را افزایش دهد و در نتیجه باعث آرامش، آسودگی خاطر و تثبیت حالات عاطفی شود. برخی از پزشکان نیز معتقدند که به دلیل تکان خوردن دو بازو در جهتهای مخالف هنگام حرکت، انسان برای حفظ تعادل بدن، به طور طبیعی پاهایش را یکی روی زمین و دیگری بالاتر قرار میدهد؛ این کار منجر به ماساژ شدن نقطه «یونگچوان» میشود. تجربه نشان داده است که حرکات تکان دادن دست، برای درمان بیماریهای مزمن واقعاً مؤثر هستند. بهویژه، اثرات کمکی خوبی در درمان بیماریهای قلبی-عروقی و مغزی، سرگیجه، فرسودگی عصبی، بیماریهای گردن، بیماریهای کلیوی، نامنظمی قاعدگی و بواسیر دارد. حرکت تکان دادن دستها – روش ۱: بدن را صاف نگه دارید، تمرکز کنید، چشمها را به جلو نگاه دارید، زانوها را کمی خم کنید و پاها را در فاصلهای معادل عرض شانهها قرار دهید. ۲. کف پا را کاملاً روی زمین قرار دهید و بایستید؛ انگشتان پا نیز باید به زمین چسبیده باشند، مانند حالت «مابو» در تایچی چوان. ۳. دو بازو را شل کرده و به آرامی آنها را تا ارتفاع شانهها بالا ببرید. ۴. از بالا به پایین و از جلو به عقب، با نیروی هوا به آرامی تکان دهید؛ هنگام تکان دادن، تمرکز خود را روی کف دست قرار دهید و بازوها را شل نگه دارید. ارتفاع بازویی که به عقب پرتاب میشود، تا حد امکان بالا باشد؛ انعطافپذیری عضلات هر فرد متفاوت است، لازم نیست زور کرد. ۵. هنگام بالا آوردن، نفس بکشید و هنگام پایین آوردن، نفس بیرون دهید. ۶. دوباره به حرکت شماره ۳ برگردید؛ دستها را با آرامش بالا ببرید، نیازی به فشار زیاد نیست، حرکت باید ملایم باشد. ۷. دو بازو را شل و صاف نگه دارید، در ذهن خود شمرش کنید و به تدریج این کار را از پنجاه تا صد بار انجام دهید. حدود پنجاه بار، به دلیل تحریک گردش خون، نوک انگشتان گرم میشوند؛ این یک ورزش مفید برای تقویت بدن است. با انجام منظم آن، سه بار در روز، میتوان انرژی و قدرت روحی و جسمی لازم را کسب کرد. حرکت تکان دادن دستها – قواعد مربوط به حرف «یی»: http://www.hudong.com/images/enlarge.gif
قواعد مربوط به حرکت تکان دادن دستها، که شامل شانزده قاعده است، به شرح زیر هستند: در بخش بالایی بدن، باید وضعیت «خالی» حاکم باشد؛ کلمه «خالی» به معنای خلوت بودن است؛ یعنی بخش بالایی بدن کاملاً خالی باشد. بخش بالایی باید «خالی» باشد؛ کلمه «خالی» به معنای خلوت و بیمحتوا بودن است، پس میتوان تصور کرد که بخش بالایی کاملاً خالی است. بهتر است «واقعی» باشد؛ کلمه «واقعی» به معنای ضخامت و سنگینی است، و میتوان تصور کرد که بخش بالایی سبک و بخش پایینی سنگین باشد. سر باید «آویزان» باشد؛ منظور از «آویزان»، آویخته بودن است، گویی طنابی موهای سر را از بالا نگه داشته است. دهان باید «بسته» باشد؛ در این حالت، دهان کمی بسته میشود. سینه باید «پنبهای» باشد؛ «پنبه» یعنی پنبه، یعنی سینه باید مانند پنبه، سبک و بیفشار باشد. برای پشت، «بالا کشیدن» مناسب است؛ «بالا کشیدن» به معنای صاف و راست بودن است، یعنی به طور طبیعی صاف شدن. کمر باید مانند «محور» باشد؛ «محور»، همان مرکز چرخهاست. تصور کنید استخوانهای کمر شما به چپ و راست میچرخند. بازو باید «تکان بخورد»، به گونهای که مانند قایقرانی، به آرامی تکان بگیرد. زانو باید «فرو رفته» باشد؛ زانو در واقع معادل مچ دست است. هنگام تکان دادن دست، باید تمرکز را روی فرو رفتن زانو و پرتاب دست به سمت عقب قرار داد. مچ باید «سنگین» باشد؛ هنگام تکان دادن دست، نیرو بر روی مچ وارد میشود، درست مانند چکش سنگین، که باعث میشود حرکت دست به طور طبیعی قدرتمند باشد. دست باید «حرکت تراشیدن» انجام دهد؛ منظور از تراشیدن، حرکت مانند قایقرانی است. دست به سمت عقب حرکت کرده و شکل قایقرانی را میگیرد؛ این کار باعث میشود اندامهای درونی نیز به طور مداوم در حال حرکت باشند. شکم باید «محکم» باشد؛ اگر شکم مانند فلز سخت و محکم باشد، طبیعتاً احساس سبکی در بالا و سنگینی در پایین به وجود میآید. از روی «سونگ» عبور کنید، پاها را کمی روی اسب فشار دهید و قسمت عبور را به طور طبیعی و راحت انجام دهید. مقعد باید «بالا کشیده» شود، یعنی مقعد را به سمت بالا ببرید. همراه با «سنگ»، باسن را کمی پایین بیاورید، کمر را صاف نگه دارید و پاشنهها را به طور طبیعی مانند سنگ محکم نگه دارید. باید با انگشتان «بگیرید»؛ با تصور، پاها را طوری در نظر بگیرید که گویی به زمین چسبیدهاند؛ در این صورت، به طور خودکار به حالت «بالا خالی و پایین محکم» خواهید رسید. حرکت تکان دادن دستها – نکات مهم: هنگام انجام این حرکت، بهتر است شکم خالی باشد؛ اگر پس از غذا انجام شود، باید دو تا سه ساعت صبر کرد تا تأثیری بر معده و رودهها نداشته باشد. سر را صاف نگه دارید و چشمها را به جلو بنگرید. تعداد بارهای تکان دادن میتواند زیاد یا کم باشد و بستگی به استقامت هر فرد دارد؛ نیازی نیست با زور این کار را انجام دهید. ورزش تکان دادن دست – نمونه: آقای چن جیاگنگ، که به عنوان «پرچم چینیهای خارج از کشور و نور ملت» شناخته میشود، تمام عمر خود را در تلاش و کار سخت گذراند؛ اما توانست تا سن ۸۸ سالگی زندگی کند. بر اساس گفتههای پسرش، چن گوئوهچینگ، روشهای تندرستی آقای چن برای طولانی کردن عمرش عبارتند از اینکه «پدرش هر روز صبح، ۱۵ دقیقه ورزش تکان دادن دستها را انجام میداد».