۵ امید پس از حادثه نیروگاه فنگچنگ

Thread Content

یک حادثه بسیار جدی دیگر؛ ۷۴ نفر جان خود را از دست داده‌اند و بیش از صد خانواده از هم پاشیده خواهند شد. حادثه نیروگاه فنگچنگ، گرچه به نظر ناگهانی می‌رسید، اما نشانه‌هایی از پیش وجود داشت. می‌گویند که امیدوارند مردگان آرامش یابند، اما احتمالاً آن‌ها نمی‌توانند آرامش یابند. در میان غم و خشم، چند نکته امیدوارکننده را می‌خواهم پس از این حادثه بسیار جدی «ناشی از اقدام انسان» بنویسم. امید اول: امیدواریم در زمان پیگرد مسئولیت‌ها، دیگر از «نظارت جامع» برای تحت فشار قرار دادن کارکنان ناظر استفاده نشود. اصل «چهار عدم» خیلی خوب است و «سه الزام» نیز نباید فراموش شوند. این یک حادثه ایمنی در زمینه ساخت‌وساز و تولید در بخش برق (انرژی) است؛ برای پیگیری مسئولیت‌ها، باید به نهادهای مسئول این دو حوزه توجه کرد. دیگر نباید با استفاده از عنوان «نظارت جامع»، مسئولیت را به گردن کارکنان ادارات نظارت بر ایمنی انداخت؛ در غیر این صورت، این افراد ناراحت خواهند شد. امید دوم: اینکه در زمان پیگرد قانونی، مسئولان ایمنی با ملایمت برخورد کنند. کار در زمینه مدیریت ایمنی در یک شرکت، کاری خوب و سعادت‌بخش است؛ هر اقدام شما می‌تواند جان یک نفر را نجات دهد ； اما این هم آزاردهنده است؛ چیزهای زیادی وجود دارد که شما اصلاً نمی‌توانید درباره‌شان تصمیم بگیرید، اما وقتی مشکلی پیش می‌آید، باید مسئولیت آن را بپذیرید. دلیل وقوع چنین حادثه‌ای، بی‌احترامی مدیریت شرکت مربوطه به **قوانین و مقررات** و جستجوی کورکورانه برای کسب سود است. می‌توان گفت که حتی اگر ناظر ایمنی وظایف قانونی خود را بدون هیچ نقصی انجام دهد، این حادثه رخ خواهد داد. امید سوم: در آینده، هنگام پیگرد مسئولان، شرکت‌های مرتبط و مدیران آن‌ها به شدت مجازات شوند. شرکت‌ها و مدیرانی که هنوز می‌توانند شعارهایی مانند «کار سخت صد روزه» را مطرح کنند، از نظر آن‌ها ایمنی هیچ ارزشی ندارد و سودآوری اولویت اصلی است. آن‌ها برای رسیدن به اهداف تجاری، از کشتن انسان‌ها دریغ نمی‌کنند. اگر چنین شرکت‌ها و مدیرانشان مجازات سختی دریافت نکنند، این امر از هر دو منظر قانونی و عقلانی قابل قبول نیست! امید چهارم: کاهش اقدامات ویژه پس از وقوع حادثه و افزایش اقدامات پیشگیرانه جامع قبل از آن. پس از حادثه «۶·۳» در شرکت چانگچون بائویوانفنگ، بلافاصله بازرسی‌های گسترده و ویژه‌ای بر روی شرکت‌های تولیدکننده سیستم‌های خنک‌کننگ مرتبط با این حادثه انجام شد ； پس از حادثه «۸.۲» در شرکت فلزات ژونگرونگ کونشان، بلافاصله بازرسی گسترده و ویژه‌ای از محیط‌های کاری پر از گرد و غبار انجام شد ； پس از حادثه «۸.۱۲» در تیانجین رویهای، بررسی ویژه گسترده‌ای بر روی شرکت‌های تولیدکننده مواد خطرناک آغاز شد ； پس از حادثه «۲۴.۱۱» در نیروگاه فنگچنگ، بلافاصله بازرسی‌های گسترده و ویژه‌ای برای پیشگیری از سقوط ساختمان‌ها آغاز شد... آیا علاوه بر این بازرسی‌های تکراری و سطحی، می‌توان رویکردهای جدیدی نیز اتخاذ کرد؟ می‌شود هشدارهای پیشگیرانه بیشتری وجود داشته باشد؟ آیا می‌توان بازرسی‌های منظم بیشتری انجام داد؟ می‌شود دیگر در زمان‌های بیکاری، اینقدر توجه زیادی نشان نداد؟ امید پنجم: هر کسی که در حوزه‌ی خود مشکلی پیش بیاید، باید خودش مسئولیت آن را بپذیرد. گاهی احساس می‌شود که سازمان نظارت بر ایمنی مانند یک برادر کوچک و بیچاره است؛ وقتی در کارخانه‌های شیمیایی انفجار رخ می‌دهد، این سازمان تیم‌هایی را برای رفتن به محل حادثه اعزام می‌کند ； نشت آب گسترده در معادن زغال‌سنگ؛ سازمان نظارت بر ایمنی گروه کاری را به محل اعزام کرد. خب، در نهایت این هم جزو وظایف شماست… اما در مورد تصادفات شدید در بزرگراه‌ها، وزارت کشور و وزارت حمل‌ونقل هیچ اقدامی نکردند؛ سازمان نظارت بر ایمنی پیش‌تر گروه کاری را به محل اعزام کرده بود ； خانه‌های مسکونی به شدت فرو ریختند، اما وزارت کشور و وزارت مسکن و شهرسازی هیچ اقدامی نکرده‌اند؛ سازمان نظارت بر ایمنی نیز گروهی را برای رفتن به محل اعزام کرده است ； فروشگاه دچار آتش‌سوزی شد، اما وزارت کشور هیچ اقدامی نکرد؛ سازمان نظارت بر ایمنی نیز گروهی را برای رفتن به محل حادثه اعزام کرده است ； فروپاشی بزرگ در یک پروژه ساختمانی نیروگاه برق؛ هیچ واکنشی از سوی اداره انرژی و وزارت مسکن و شهرسازی نیست، اما سازمان نظارت بر ایمنی گروهی را برای رفتن به محل فرستاده است… آیا جمله «مدیریت یک صنعت، لزوماً به معنای مدیریت ایمنی آن نیز هست» واقعاً حرف بی‌معنایی است؟ “«نظارت یکپارچه» آیا به معنای نظارت بر همه چیز است؟ اگر چنین است، حداقل باید آن را به یکی از وزارتخانه‌های تشکیل‌دهنده شورای دولتی تبدیل کرد؛ اگر نه، لطفاً سایر وزارتخانه‌ها را وادار به اقدام کنید! اگر طراحی کلان درست نشود، حوادث بزرگ و جدی همچنان رخ خواهند داد؛ بارها و بارها اتفاق خواهند افتاد، و حتی به شکل‌هایی که حتی نمی‌توانید تصور کنید… اگر باور ندارید، منتظر بمانید و ببینید!