آزمایش تولید مونومر اتیلن گلیکول از زغالسنگ با ظرفیت ۱۰ هزار تن در فودکانر، منچوری داخلی به پایان رسید
Thread Content
پایان آزمایش تولید مونومر اتیلن گلیکول از زغالسنگ در پروژه فود کورنل در منچوری شمالی؛ نویسنده/منبع: تاریخ: ۲۹-۱۱-۲۰۱۶؛ تعداد کلیکها: ۲۰. پیشرفت پروژه تولید اتیلن گلیکول از زغالسنگ در تونگلیائو، منچوری شمالی، به خوبی است. تا اوایل ماه نوامبر، پروژه گلیکول اتیل فودکانر که سرمایهگذاری کلی آن نزدیک به ۴ میلیارد یوان بود، به طور کلی به پایان رسیده است؛ ۹۵ درصد از کارهای مربوط به ساختار فلزی و ساختمانی، ۹۰ درصد از کارهای نصب، و ۹۵ درصد از کل فرآیند ساخت، انجام شده است. پروژههای تأمین برق ۶۶ کیلوولتی، خطوط راهآهن مخصوص، حلقههای مسیری در پارک، شبکههای فراگیر آب و فاضلاب، کارخانههای تصفیه آب، محلهای دفن زباله، ایستگاههای آتشنشانی و پروژههای تأمین آب (بخش بازیافت آب استفادهشده)، همگی در این پارک راهاندازی شدهاند. به گفته لیو چانگشان، معاون مدیرعامل شرکت صنایع شیمیایی کورنل در منچوری، در حال حاضر آزمایشهای فردی تجهیزات پروژه تقریباً به پایان رسیده است و شرایط لازم برای آزمایشهای چرخشی فراهم شده است؛ هدف این است که در اسرع وقت محصولات با کیفیت تولید شوند. پس از راهاندازی و عملیاتی شدن این پروژه، انتظار میرود درآمد سالانه آن به ۲ میلیارد یوان برسد و سود و مالیات آن بیش از ۲۰۰ میلیون یوان باشد؛ همچنین این پروژه میتواند زمینه اشتغال ۲۰۰۰ نفر را فراهم کند. شرکت صنایع شیمیایی کانر در منطقه خودمختار منچوری، توسط شرکت سهامی صنایع شیمیایی کانر در استان جیلین (با سهم ۵۱٪)، شرکت بیمه زندگی فوده (با سهم ۴۴٪) و گروه شرکتهای معدنی استان جیلین (با سهم ۵٪)، مشترکاً تأسیس شده است. سرمایه ثبتشده این شرکت ۲ میلیارد یوان است و پروژه آن در پارک صنعتی فرآوری زغالسنگ با فناوری پیشرفته، شهر تونگلیائو، در منطقه خودمختار منچوری قرار دارد. پروژه فودکانر فاز اول با ظرفیت تولید سالانه ۳۰۰ هزار تن اتیلن گلیکول، قرار است با سرمایهگذاری ۶.۲ میلیارد یوان، سالانه ۳۰۰ هزار تن اتیلن گلیکول تولید کند. برنامه فاز دوم این پروژه، سرمایهگذاری ۹ میلیارد یوان را در بر میگیرد و ظرفیت تولید سالانه آن ۶۰۰ هزار تن اتیلن گلیکول است. این پروژه توسط شرکت دونگهوا برای مهندسی و فناوری سهامی، به صورت EPC، پیمانکاری شده است و فرآیند تولید اتیلن گلیکول از روش یوبه کوسان استفاده میکند. با استفاده از زغال قهوهای تولیدشده در منطقه اندونگ، فناوری گازسازی برای تولید گاز سنتزی از روش گازسازی پودری کولین بهره میبرد.
به نظر میرسد که تأسیسات تولید اتیلن گلیکولی که اکنون به خوبی فعالیت میکنند، به جز شرکت تونگلیائو جینمی، عمدتاً از پکیجهای فنی شرکت اوبه کوسان استفاده میکنند
بسته فنی شرکت یوبه کوسان در ژاپن واقعاً خوب است؛ محصول گلیکول اتیلی من بسیار پایدار است.
آن، ژاپنیها چند سال مطالعه کردند؟ اکنون فناوری شیمی پیشرفته نیز بالغ شده است. اما هزینه انتقال خیلی بالاست!
خبر خوب، کدام شرکت در فناوری گازسازی برتر است؟
وضعیت فعلی محل چطور است؟ هنوز هم موفقیتآمیز است؟