کسی که در زمینه شیمی فعالیت می‌کند، به شما می‌گوید در صورت وقوع یک انفجار شیمیایی، چگونه باید خودتان را نجات دهید؟

Thread Content

ارسال شده توسط: من در رشته شیمی صنعتی تحصیل می‌کنم و خودم انفجار کارخانه جی‌هوا را تجربه کرده‌ام؛ احساس می‌کنم آنچه در تیانجین اتفاق افتاد، مانند تکرار همان انفجار است. ▌مشکلاتی که معمولاً در اثر انفجارهای بزرگ صنعتی شیمیایی رخ می‌دهد: خراشیدگی، آسیب‌های ناشی از ضربه و خونریزی در مناطق نسبتاً دور از محل انفجار. قطع موقت ارتباطات ناشی از حجم زیاد ارتباطات در کوتاه‌مدت. ترافیک سنگین ناشی از جابجایی تعداد زیادی از مردم. آسیب‌های ناشناخته، انفجارهای مجدد، و دودهای سمی احتمالی. بیمارستان‌ها پر از آدم هستند. ▌راهکار پیشنهادی: افرادی که در نزدیکی منطقه انفجار هستند و مسئول EHS نیستند، باید فوراً آنجا را ترک کنند؛ نه اینکه برای خاموش کردن آتشی که قادر به مهار آن نیستند، به سمت آن حمله کنند. هنگام تخلیه، اگر نیروی کافی داشتید، می‌توانید ببینید آیا در اطراف کسی وجود دارد که به کمک نیاز داشته باشد و او را متقاعد کنید یا در تخلیه به او کمک کنید. هنگام خروج، مراقب باشید که خمیده راه بروید، از مسیرهایی که در جهت باد هستند عبور کنید**، در صورت وجود دود غلیظ، دهان و بینی خود را با حوله مرطوب یا ماسک ضدگاز بپوشانید، و از استفاده از آسانسور و راه‌پله‌ها خودداری کنید. پس از خروج، مطابق با دستورالعمل‌ها با مسئولان بخش EHS شرکت و سایر افراد تماس بگیرید تا از وضعیت مطلع شوند و به پلیس اطلاع دهند. در صورت امکان، محل منطقه انفجار، **اطلاعات، ذخایر و اطلاعات مربوط به کالاهای نگهداری‌شده در نزدیکی آن را ارائه دهید. تا در هنگام گزارش حادثه، اداره آتش‌نشانی بتواند راهکارهای مؤثرتری به کار ببرد. احتمالاً انفجارهای دیگری نیز خواهد داشت؛ مراقب باشید، نزدیک نشوید! معمولاً افرادی وجود دارند که به مراقبت فوری برای زخم‌های پوستی نیاز دارند. در اینجا می‌توانید به دو سؤال زیر مراجعه کنید. ►روش درمان صحیح زخم‌ها و خراش‌های پوستی چیست؟ - دانش عمومی زندگی. ►معمولاً برای مداخلات اورژانسی و کمک به خود در مواجهه با آسیب‌های ثانویه ناشی از امواج شوک انفجاری، چه کاری باید انجام شود؟ - پزشکی: اگر وضعیت شدیدتر شد، پس از تمیز کردن زخم و متوقف کردن خونریزی، باید فوراً به بیمارستان مراجعه کرد تا درمان بیشتری دریافت کرد. در این زمان، تماس با شماره ۱۲۰ بسیار دشوار است. اگر کسی در نزدیکی منطقه انفجار باشد، باید به سرعت از آن منطقه خطرناک خارج شده و کمک بخواهد؛ اما کسانی که در فاصله دورتری هستند، معمولاً آسیب چندانی نمی‌بینند و می‌توانند پیاده به بیمارستان بروند تا کمک بگیرند. اگر امکانش وجود داشته باشد، بهتر است بیمارستانی را انتخاب کرد که تا حد ممکن از منطقه انفجار دورتر باشد؛ زیرا از یک سو، منابع مهم می‌تواند در اختیار افرادی قرار گیرد که ممکن است جراحات شدیدتری داشته باشند، و از سوی دیگر، بیمارستان‌های نزدیک معمولاً پر از مجروحان هستند و دریافت کمک سریع برای آن‌ها دشوار است. مراقب وضعیت کودک باشید، احساس امنیت به او بدهید و از ایجاد استرس جلوگیری کنید. در عین حال، مراقب باشید چیزهایی را نشان ندهید که بچه‌ها ببینند! تا حد امکان، از اختلال استرس پس از سانحه جلوگیری کنید. تقریباً مطمئناً نمی‌توان از تلفن همراه تماس گرفت و شبکه‌های 3G/4G نیز معمولاً دچار مشکل می‌شوند. شبکه‌های سیمی در واقع نسبتاً پایدار هستند؛ اگر نیاز به تماس با دیگران دارید، توصیه می‌شود از طریق شبکه برای ارتباط استفاده کنید. احتمالاً در حدود یک یا دو سال آینده، ارتباطات به تدریج برقرار خواهد شد و در آن زمان ارتباطات لازم برقرار خواهد شد. همه گازهای ناشی از انفجارها خطرناک نیستند. این بیشتر به **ترکیبات، مقدار کل، فاصله، جهت باد و غیره** بستگی دارد. در واقع، بسیاری از مکان‌هایی که فاصله مشخصی از منطقه انفجار دارند، نیازی به تخلیه ندارند. در اولین فرصت، درها و پنجره‌ها را ببندید و برای تماشای صحنه بیرون نروید. تلویزیون و رادیو را روی ایستگاه‌ها یا برنامه‌های محلی تنظیم کنید، و گوشی خود را در کنار خود نگه دارید تا پیامک‌های اضطراری را دریافت کنید. در صورتی که بوی تحریک‌کننده‌ای حس شد، فاصله از محل انفجار کم بود و در جهت باد قرار داشتید، اطلاعیه خروج از سوی مدیریه محله، متخصصان EHS، مدارس دریافت کردید، یا متوجه شدید که افرادی در حال خروج هستند، باید فوراً محل را ترک کنید. (در پی انفجار کارخانه جی‌هوا، مدرسه تقریباً نیم ساعت بعد شروع به برقراری تماس برای سازماندهی تخلیه کرد؛ البته، در صورت نگرانی بیشتر، می‌توان از آنجا خارج شد.) در هنگام تخلیه، اصولاً باید از جهاتی که ممکن است تحت تأثیر آلودگی گازی قرار بگیرند، دوری کرد؛ هدف، خروج از مناطق آلوده و مناطقی است که در آینده ممکن است آلوده شوند. اما، مستقیماً به سمت منطقه انفجار و در جهت باد نروید! ! ! در جهت باد، در منطقه انفجار حرکت می‌شود یا به صورت عمودی حرکت می‌کند؛ در حالی که در جهت مخالف باد، از منطقه انفجار دور می‌شود. همچنین باید به تغییرات جهت باد توجه کرد؛ در موارد وجود بادهای ساحلی و دریایی، می‌توان به جهت باد در صبح و شب توجه نمود. هنگام رفتن، گاز، برق، آب و درها و پنجره‌ها را خاموش کنید. این یک زلزله نیست که باید فوراً فرار کرد؛ بنابراین بستن درها و پنجره‌ها هنوز ضروری است. هنگام خروج، پول، کارت شناسایی، تلفن همراه و شارژر، آب و لباس‌های گرم را همراه داشته باشید. کفش‌های تخت بپوشید، بیایید برویم. در فاصله‌های دورتر از مرکز انفجار، خطر لگدمال شدن وجود نخواهد داشت، اما در چنین شرایطی ترافیک معمولاً متوقف می‌شود. با هم سفر کنید. از برخورد با خطرات دیگر (مانند افراد بدخواه) اجتناب کنید. تا حد امکان از زیر ساختمان‌ها دوری کنید تا از افتادن شیشه‌ها در اثر امواج ضربه‌ای جلوگیری شود. در واقع، تخلیه با هیچ هرج‌ومرجی همراه نبود و افراد معمولاً به طور منظم به یک جهت خارج می‌شدند. در زمان خروج، ما مدام شوخی می‌کردیم؛ شب‌ها در اینترنت‌کافه می‌ماندیم و خیلی لذت می‌بردیم... باید به طور مداوم کانال‌های محلی را گوش می‌دادیم و به پیامک‌ها توجه می‌کردیم؛ معمولاً افراد یا سازمان‌هایی محل اقامت موقت فراهم می‌کردند. معمولاً پس از چند ساعت، گزارش‌های مداومی منتشر می‌شود و وضعیت تحت کنترل قرار می‌گیرد؛ در آن زمان می‌توان تصمیم گرفت که آیا برگردیم یا نه. (کمی پس از انفجار در جی‌هوا، ایستگاه رادیویی تقریباً به حالت کمک‌رسانی درآمد و مدام اطلاعات مربوط به وضعیت را پخش کرد و محل‌های اقامت اضطراری فراهم کرد؛ از مردم جیلین و همچنین افرادی که در آنجا کمک کردند، تشکر می‌کنیم!) لطفاً شایعه نپراکنید! لطفاً شایعه نپراکنید! به هیچ گزارشی از منابع غیررسمی، حتی آنهایی که توسط رسانه‌ها منتشر می‌شود، اعتماد نکنید؛ زیرا معمولاً حدس و گمان هستند و کاملاً قابل اعتماد نیستند. پس از آن، معمولاً چیزهایی مانند انفجار دوم، نشت مواد سمی xxx و غیره مطرح می‌شود؛ به آن‌ها اعتماد نکنید، به منابع رسمی اعتماد کنید. در چنین شرایطی، **این منابع هزار برابر قابل اعتمادتر از رسانه‌های نامطلوب هستند.** (مشخص شد که پس از انفجار در کارخانه جی‌هوا، شایعات مختلفی در هوا پراکنده شد... اما هیچ‌کدام از آن‌ها محقق نشد.) ارتباطات باید پس از یک یا دو ساعت به تدریج برقرار شود؛ در آن زمان می‌توانید از وضعیت خود به دوستان و خانواده خبر دهید. یا به یک اینترنت‌کافه برو و حالت را گزارش کن. آن‌ها نگران تو هستند. اگر منطقه انفجار در نزدیکی رودخانه‌ها قرار دارد، می‌توان به ذخیره‌سازی مقداری آب آشامیدنی فکر کرد تا از کمبود آب آشامیدنی ناشی از خطاهای برنامه‌ریزی برای مقابله با آتش سوزی جلوگیری شود. نیازی نیست مقدار زیادی نگه دارید؛ احتمالاً هنوز کسانی هستند که نمکی را که سال گذشته در فوکوشیما خریده‌اند، تمام نکرده‌اند. لزوماً نیازی نیست برای خرید آب معدنی بروید؛ کافی است آب شهری کافی برای چند روز در خانه داشته باشید. می‌توانید از وضعیت خراب شده پنجره در خانه عکس بگیرید تا مدرک داشته باشید، سپس پنجره را عوض کنید؛ معمولاً شیشه‌ها خرد می‌شوند. در مکان‌های نزدیک، ساختمان‌ها نیز تا حدی آسیب خواهند دید. تا در صورت وجود غرامت در آینده، بتوان از آن به عنوان مدرک استفاده کرد. در پایان، از آتش‌نشانانی که در حال حاضر با خطر جان خود در خط مقدم می‌جنگند، تقدیر می‌کنیم!