Pemahaman tentang Kualiti | Kualiti merupakan nyawa sesebuah syarikat, jadi mengapa jabatan kualiti pula berada dalam kedudukan yang paling sukar?

Thread Content

Banyak syarikat berpendapat bahawa kualiti merupakan nyawa sesebuah perusahaan. Para pengurus syarikat juga sangat mementingkan kualiti. Namun, mereka lebih suka melaburkan lebih ramai pekerja jualan untuk mempromosikan produk, lebih ramai juruteknologi untuk merancang dan mengembangkan produk, lebih ramai pekerja pengeluaran untuk menghasilkan produk tersebut. Mereka juga melaburkan ramai kakitangan kewangan untuk mengira kos pengeluaran, harga pembelian, serta keuntungan daripada penjualan produk tersebut. Yang hanya diabaikan ialah pelaburan terhadap kualiti. Sebuah syarikat kimia yang mempunyai lebih daripada 300 orang pekerja, hanya mempunyai dua orang yang bertanggungjawab untuk mengawal kualiti produk. Satu orang bertanggungjawab untuk pemeriksaan, manakala seorang lagi bertanggungjawab terhadap sistem serta pengurusan projek. Sebuah syarikat pengeluar kotak gear di daratan, bilangan pekerja di bahagian perkhidmatan selepas jualan adalah jauh lebih ramai berbanding dengan bilangan pekerja di bahagian kualiti. Dalam syarikat yang berkualiti rendah, keadaan di mana bilangan pekerja perkhidmatan selepas jualan lebih ramai berbanding pekerja bahagian kualiti adalah sesuatu yang biasa berlaku. Pengurus-pengurus syarikat biasanya lebih bergegas untuk menyelesaikan masalah yang timbul daripada pelanggan, oleh itu mereka terus menambah bilangan pekerja perkhidmatan selepas jualan. Dan tidak diketahui apa sebenarnya tugas orang yang bertanggungjawab terhadap kualiti. Mungkin perlu menambah lebih ramai pegawai pemeriksaan. Orang yang bertanggungjawab dalam sistem pula biasanya hanya menunggu masa audit untuk mengarahkan setiap jabatan menyediakan dokumen-dokumen yang diperlukan, demi mempertahankan sijil ISO. Ada syarikat yang langsung mengurangkan bilangan kakitangan dalam sistem tersebut, atau meminta pekerja sedia ada untuk menjalankan tugas-tugas tersebut, atau pun mengupah orang luar secara sementara untuk membantu menghadapi audit ISO. Apabila pekerja di sesebuah syarikat menunjukkan prestasi yang buruk atau enggan bekerja dengan baik, atau kerana usia mereka yang sudah lanjut sehingga sukar untuk menguruskan mereka, dan pula tidak sesuai untuk memecat mereka, maka mereka akan dialihkan ke bahagian kualiti. Apabila syarikat menghadapi krisis dan perlu memecat pekerja, biasanya yang pertama dibuang ialah pekerja di bahagian kualiti. Para pengurus syarikat sering beranggapan bahawa jabatan kualiti itu tidak diperlukan, kerana ia tidak memberikan sebarang manfaat atau hasil yang ketara. Pesanan diambil oleh kakitangan jualan, pelan dibuat oleh pereka, bahan dibeli oleh jabatan pembelian, produk dihasilkan oleh pekerja, perkhidmatan disediakan oleh kakitangan selepas jualan. Jadi, apa gunanya kakitangan kawalan kualiti? Oleh itu, dalam syarikat swasta di China, jawatan ketua jabatan kualiti merupakan jawatan yang paling sukar untuk dipegang, dan juga jawatan yang paling sering ditukar. Terdapat sebuah syarikat yang mengganti pengurus kualiti sebanyak 4 kali dalam tempoh setahun sahaja. Di Guangzhou pula, terdapat sebuah syarikat yang telah beroperasi selama lebih dari sepuluh tahun. Namun, pengurus kualiti yang bekerja di sana untuk tempoh paling lama hanyalah 8 bulan sahaja. Namun, kedua-dua syarikat ini segera tutup. Dalam syarikat asing di Eropah dan Amerika, jawatan yang sering berubah ialah jawatan ketua sumber manusia, ketua pembelian, dan ketua kewangan. Sementara itu, orang yang bertanggungjawab dalam bahagian kualiti pula jarang berubah. Kali terakhir, ada seseorang yang mengatakan di Internet bahawa dia pernah bekerja sebagai pengurus kualiti di syarikat asing selama 16 tahun. Ramai yang merasa sukar untuk mempercayainya. Keadaan jabatan yang bertanggungjawab terhadap kualiti produk dalam sesebuah syarikat, sebenarnya memainkan peranan penting dalam menentukan perkembangan syarikat tersebut. Jangka hayat purata syarikat swasta di China hanyalah 11 tahun, dan kebanyakan syarikat yang tutup adalah kerana kualiti pengurusan syarikat tersebut tidak memuaskan. Pengurusan sesebuah perusahaan terbahagi kepada tiga aspek utama. Pertama ialah manusia, kedua ialah wang, ketiga ialah produk (termasuk perkhidmatan). Jabatan sumber manusia menguruskan orang-orang dalam syarikat, manakala jabatan kewangan pula menguruskan wang syarikat. Jadi, jabatan manakah yang sepatutnya menguruskan produk syarikat tersebut? Banyak syarikat, apabila produk mereka menghadapi masalah, perkara pertama yang terfikir ialah bagaimanakah jabatan kualiti menguruskan situasi tersebut? Ini juga menunjukkan secara praktikal bahawa produk tersebut perlu diurus dengan baik oleh jabatan kualiti. Namun, dengan adanya pelbagai fenomena yang disebutkan di atas, bagaimanakah jabatan kualiti dapat mengawal kualiti produk dengan baik? Bahagian sumber manusia mengawal nasib setiap orang dalam syarikat, manakala bahagian kewangan pula mengawal aliran wang. Kedua-dua bahagian ini sering menjadi fokus perhatian para pengurus. Dalam sesebuah syarikat, tiada siapa yang berani menyinggung perasaan mereka. Tetapi, apa yang boleh dilakukan oleh jabatan kualiti di syarikat tersebut? Jika pengurus tidak memberikan sokongan, mungkin jabatan tersebut akan menjadi tempat untuk mengalihkan tanggungjawab. Jabatan kualiti pula akan menjadi kambing hitam yang paling sesuai. Ini merupakan perkara yang sering berlaku di banyak syarikat di China. Bagaimana untuk memperkukuh peranan dan kedudukan jabatan kualiti, agar jabatan tersebut tidak menjadi korban, merupakan isu yang berkaitan dengan kelangsungan hidup syarikat itu sendiri. Ini pasti memerlukan perhatian daripada para pengurus syarikat-syarikat di China. Ini juga melibatkan isu pelaburan syarikat terhadap jabatan kualiti. Ada seorang pemilik syarikat swasta yang menyedari betapa pentingnya kualiti. Dalam proses perkembangan syarikat yang pesat ini, dia bimbang syarikatnya akan menghadapi masalah. Oleh itu, bahagian kualiti perlu disokong dengan tenaga kerja yang mencukupi serta peralatan yang diperlukan. Bahkan, kakitangan kualiti lebih unggul daripada kakitangan teknikal. Spesifikasi reka bentuk, teknologi, dan standard pengeluaran produk Jerman sangat jelas; yang penting ialah pelaksanaannya. Oleh itu, walaupun jabatan penyelidikan dan pembangunan tidak mempunyai asas yang kukuh dalam jangka masa pendek, jabatan kawalan kualiti pula mempunyai keupayaan pelaksanaan yang tinggi. Akibatnya, kualiti produk syarikat dapat melebihi produk pesaing dengan cepat. Dalam tempoh yang singkat, jumlah produk yang dihasilkan oleh syarikat ini telah membawa ia ke kedudukan ke-11 di peringkat dunia, manakala kualitinya pula berada di kedudukan ke-2 di peringkat China. Sementara itu, syarikat swasta yang ingin mencapai kemajuan pula merupakan situasi yang berbeza. Ketua jabatan kualiti telah bertukar sebanyak 13 kali dalam tempoh 15 tahun. Projek produk baharu yang dibangunkan oleh syarikat tersebut kekurangan jurutera kualiti untuk projek tersebut. Jurutera kualiti daripada pihak pembekal pula langsung tidak wujud, apatah lagi jurutera kualiti untuk proses pembangunan dan jurutera kualiti perkhidmatan pelanggan. Jadi, projek-projek pembangunan selalu gagal satu demi satu. Produk baru memang mempunyai banyak masalah, dan setelah dilancarkan ke pasaran, pelanggan akan cepat kehilangan keyakinan terhadapnya. Akibatnya, syarikat tersebut tidak dapat keluar daripada kesulitan tersebut untuk waktu yang lama. Walaupun pelaburan berjumlah puluhan juta dolar dibelanjakan untuk penyelidikan dan pembangunan, ia tidak memberikan hasil yang ketara. Namun, jika lebih banyak tenaga kerja yang mahir dan peralatan pemeriksaan yang berkualiti digunakan, sebenarnya tidak perlu melabur sebanyak 2 juta. Dengan cara itu, hasilnya akan jauh berbeza. Banyak syarikat di China masih mengamalkan model pembangunan produk secara tradisional. Apabila mereka melihat syarikat lain mempunyai produk yang laris, mereka pun mula berfikir untuk mencipta produk serupa. Jadi, beberapa pereka telah dipanggil untuk membuat pelan-pelan yang diperlukan. Setelah sedikit pengubahsuaian, pelan-pelan tersebut diserahkan kepada jabatan pembelian untuk membeli komponen-komponen yang diperlukan. Para pekerja di jabatan pembelian membeli komponen-komponen tersebut tanpa memahami sepenuhnya fungsi komponen-komponen tersebut. Kemudian, komponen-komponen tersebut diserahkan kepada pegawai pemeriksaan bahan yang juga tidak memahami apa-apa tentang komponen-komponen tersebut. Kemudian, ia diberikan kepada pekerja pengeluaran yang kurang memahami prosesnya untuk disusun. Selepas disusun, ia diuji sebentar, kemudian dieksport untuk dijual. Banyak masalah di peringkat pertengahan tidak dianalisis dengan secukupnya dan tidak dicegah secara berkesan. Para pereka sering kali sengaja menyembunyikan banyak masalah kerana desakan jadual projek. Akibatnya, apabila produk-produk ini masuk ke pasaran, pelanggan dianggap seperti tikus makmal. Dengan model pembangunan produk seperti ini, kadar kejayaan projek yang berjaya adalah sekitar 20%, dan itu sudah dianggap sangat baik. Jika ada sebuah jabatan yang terlibat dalam proses pembangunan produk sejak awal, dengan sentiasa memandang segala masalah dari sudut pandangan pelanggan, serta menganalisis produk baru dari perspektif kualiti yang profesional, maka ia akan **mempercepatkan proses pembangunan produk baru**, dan pada masa yang sama akan **meningkatkan kadar kejayaan projek pembangunan produk baru tersebut**. Oleh itu, kadar kejayaan dalam pembangunan produk baru oleh beberapa syarikat multinasional boleh mencapai 80%. Nisbah yang begitu ketara ini membolehkan para pengurus syarikat melihat nilai pelaburan dalam aspek kualiti. Produk syarikat memerlukan pengurusan profesional daripada jabatan kualiti. Proses pengeluaran produk juga perlu sentiasa diperbaiki oleh pakar kualiti, agar kecekapan dan kualiti kerja dapat ditingkatkan. Pelaburan dari segi kualiti terbahagi kepada dua aspek utama, iaitu tenaga kerja dan peralatan. Jadi, berapakah peratusan yang sesuai untuk melaburkan tenaga kerja yang bertanggungjawab terhadap kualiti di sesebuah syarikat? Sebuah syarikat peralatan kejuruteraan yang terletak di Shaanxi mempunyai kira-kira 1,000 pekerja. Jumlah pekerja di bahagian kawalan kualiti pula adalah lebih dari 50 orang, iaitu sebanyak 5% daripada jumlah keseluruhan pekerja. Sebuah syarikat peralatan rumah tangga terkenal di China mempunyai 1,500 pekerja. Di bahagian kawalan kualiti pula, terdapat lebih daripada 200 orang pekerja, iaitu kira-kira 13% daripada jumlah keseluruhan pekerja. Sebenarnya, bilangan pekerja di jabatan kualiti dalam banyak syarikat seharusnya mencakup kira-kira 5% hingga 10% daripada jumlah keseluruhan pekerja di syarikat tersebut. Had minimum bagi nisbah ini ialah 5%, manakala had maksimumnya ialah 10%. Jika peratusan pekerja berkualiti yang terlibat kurang daripada 5%, ia akan menjejaskan perkembangan syarikat. Melebihi 10% juga boleh menyebabkan kualiti produk yang berlebihan. Keadaan sebenar perlu dipertimbangkan berdasarkan ciri-ciri produk syarikat serta tahap kematangan pengurusan syarikat tersebut. Bagi para profesional dalam bidang kualiti, termasuk pekerja pemeriksaan asas, pakar statistik dan analisis kualiti, jurutera teknikal yang bertanggungjawab menetapkan standard kualiti, mengambil kira keperluan khusus pelanggan serta menyelesaikan masalah sebenar, pegawai kawalan dokumen, jurutera sistem, jurutera kualiti pembekal, jurutera kualiti untuk tujuan penyelidikan dan pembangunan, jurutera kualiti pelanggan, jurutera teknologi pemeriksaan, jurutera peningkatan kualiti, serta para pengurus kualiti. Apa yang paling ditakuti dalam pengurusan syarikat ialah kekurangan sistematisasi. Dan kelemahan syarikat-syarikat di China ialah kurangnya sistematisasi dalam aspek pengurusan, produk, serta proses kerja. Ini semua merupakan kekuatan bahagian kualiti. Jabatan kualiti merupakan organisasi yang paling berkesan untuk menghubungkan pelbagai unit perniagaan yang terpisah dan berasingan antara satu sama lain. Dengan melihat bahawa standard ISO merupakan standard pengurusan sistem dan standard produk, kita dapat memahami nilai yang boleh dimainkan oleh jabatan kualiti. Begitu juga, komponen yang dibeli oleh syarikat, serta produk yang dihasilkan, tidak boleh diperiksa hanya melalui pemeriksaan visual sahaja. Penggunaan peralatan ujian khusus yang diperlukan juga merupakan jaminan penting untuk pemeriksaan kualiti dan ujian khusus terhadap kualiti produk. Mustahil untuk membayangkan bahawa sifat-sifat fizikal bahan mentah dapat dikenal pasti hanya dengan melihatnya dengan mata sahaja, termasuk kadar korosinya, kekuatannya, kekerasannya, dan kelikatannya. Tidak mungkin untuk membayangkan bahawa berat, gangguan elektromagnetik, dimensi kerjasama tiga dimensi, kelengkungan permukaan, dan sebagainya dapat dikenal pasti melalui penglihatan semata-mata. Jika sebuah syarikat tidak mengutamakan pelaburan dalam peralatan pengukuran yang berkualiti, maka untuk mencapai kualiti yang baik, mereka hanya boleh berharap secara kosong atau sekadar berjanji tanpa tindakan sebenar. Usaha yang dilakukan, itulah hasilnya! Satu sumbangan, satu laporan. Oleh kerana kualiti merupakan nyawa sesebuah syarikat, maka para pengurus syarikat perlu tahu bagaimana untuk melabur dalam aspek kualiti tersebut, iaitu melabur dalam “nyawa” syarikat itu sendiri. Sumber: Internet