Apa keperluan baru dalam “Peraturan Pengurusan Larangan Penghantaran Barang” yang baru ini?

Thread Content

Apa keperluan baru dalam “Peraturan Pengurusan Larangan Penghantaran Barang” yang baru ini? Sumber: Laman Web Kimia yang Mematuhi Peraturan. Tarikh penambahan: 2016-12-26 11:14:03. Jumlah pelawat: 117. Pada 16 Disember 2016, tiga kementerian iaitu Pejabat Pos, Kementerian Keselamatan Awam, dan Kementerian Keselamatan telah bersama-sama mengeluarkan pengumuman berkaitan “Peraturan Mengenai Larangan Penghantaran Barang” (selanjutnya disebut sebagai “peraturan tersebut”). Semua kandungan peraturan tersebut disenaraikan dalam bentuk lampiran. Pada masa yang sama, “Peraturan” tersebut mula dikuatkuasakan secara rasmi mulai tarikh ia dikeluarkan. **“Senarai Barang yang Dilarang Dihantar dan Prosedur Pengendaliannya (Ujian)” yang dikeluarkan oleh Pejabat Pos pada 6 November 2007 (No. Surat Pejabat Pos [2007] 152) juga turut dibatalkan. I. Peraturan baru ini menjelaskan kategori “barang yang dilarang dihantar”. Dalam peraturan baru ini, “barang yang dilarang dihantar” dibahagikan kepada tiga kategori utama, iaitu: (i) barang-barang yang boleh membahayakan **keselamatan, mengganggu ketenteraman masyarakat, atau merosakkan kestabilan sosial ； (II) Bahan-bahan yang boleh membahayakan keselamatan penghantaran, seperti bahan letupan, bahan mudah terbakar, bahan korosif, bahan beracun, bahan berjangkit, dan bahan radioaktif ； (III) Barang-barang lain yang dilarang daripada dihantar mengikut undang-undang, peraturan pentadbiran, serta arahan yang dikeluarkan oleh Dewan Negara dan jabatan-jabatan berkaitan di bawahnya. Berbanding dengan peraturan lama, peraturan baru memberikan definisi yang lebih jelas mengenai barang-barang yang dilarang dihantar. Ini memudahkan syarikat penghantaran serta pihak berkuasa pos untuk mengenal pasti barang-barang yang dilarang tersebut. Kedua, pengemaskinian “Senarai Panduan Barang yang Dilarang Dihantar”. Kandungan utama peraturan baru ini ialah Lampiran “Senarai Panduan Barang yang Dilarang Dihantar” (selanjutnya disebut sebagai “senarai”). Melalui perbandingan, dapat dilihat bahawa senarai panduan yang baru ini lebih menyeluruh, lebih berguna sebagai panduan, dan lebih mudah untuk digunakan. Dari segi kuantiti, senarai bahan yang dibenarkan telah meningkat daripada 14 item sebelum ini kepada 19 item pada masa kini (18 kategori barang + barang lain). Jumlah jenis barang pula telah meningkat daripada 58 jenis kepada 188 jenis. Dari segi kandungan, perubahan yang berlaku pada senarai bahan yang dibenarkan untuk dihantar jauh lebih banyak berbanding apa yang ditunjukkan dari segi jumlahnya. Selain itu, urutan item-item yang dilarang untuk dihantar juga berbeza berbanding dengan senarai lama. Dari segi kandungan teknikal, perbezaan utamanya ditunjukkan dalam Rajah 1. Rajah 1: Perubahan utama dalam senarai baru. Pada masa yang sama, peruntukan berkaitan “barang-barang lain yang dilarang dihantar” (Perkara 14), yang selama ini menjadi isu kontroversial dalam senarai lama, kini diterangkan dengan lebih jelas dalam senarai baru (Perkara 19). Peraturan baru tersebut menyatakan bahawa, selain daripada barang-barang yang dilarang untuk dihantar mengikut undang-undang, peraturan pentadbiran, arahan Kabinet Negara, serta arahan jabatan-jabatan berkaitan di bawah Kabinet Negara, bahan kimia berbahaya yang terkandung dalam senarai bahan yang perlu dikawal dengan ketat di negara kita juga termasuk dalam kategori “barang lain yang dilarang untuk dihantar”, seperti yang ditunjukkan dalam Jadual 1. Jadual 1: Senarai bahan yang dilarang untuk dihantar di negara saya. Jika barang yang ingin dihantar termasuk dalam mana-mana bahan yang disenaraikan dalam Jadual 1, maka barang tersebut dilarang daripada dihantar. Perlu diperhatikan bahawa, memandangkan “Senarai Bahan Berbahaya” yang diterbitkan terbaru (versi 2015) telah diselaraskan dengan sistem GHS, maka menurut prinsip-prinsip yang ditetapkan, secara teorinya semua bahan berbahaya termasuk dalam kategori “Senarai Bahan Berbahaya”. Ini juga menunjukkan secara tidak langsung bahawa dengan pelaksanaan “Peraturan Pengurusan Penghantaran Barang”, secara umumnya semua bahan berbahaya dilarang daripada dihantar. III. Tanggungjawab dan kewajipan setiap pihak telah dinyatakan dengan jelas. (i) Kandungan pengawasan yang perlu dilakukan oleh pihak berkuasa pos telah dijelaskan dengan lebih terperinci. Pihak berkuasa pos harus memantau dan membimbing syarikat-syarikat yang menyediakan perkhidmatan penghantaran (selanjutnya disebut sebagai syarikat penghantaran) agar mereka melaksanakan sistem pemeriksaan bungkusan yang dihantar, serta mendorong syarikat-syarikat tersebut untuk memperkuat pengurusan keselamatan penghantaran ； Pengawasan dan bimbingan diberikan kepada syarikat penghantaran agar mereka dapat memperkuat pendidikan dan latihan keselamatan untuk pekerja mereka ； Pengawasan dan pemeriksaan dari segi keselamatan terhadap syarikat penghantaran dilakukan mengikut undang-undang, untuk membanteras tindakan penghantaran barang-barang yang dilarang ； Unit dan individu yang berjaya mengelak atau mengurangkan insiden keselamatan semasa penghantaran boleh diberi penghargaan mengikut undang-undang. (II) Peraturan-peraturan yang menetapkan kewajipan pengguna untuk memastikan keselamatan bungkusan yang dihantar. Peraturan baru ini menyatakan bahawa pengguna perlu mematuhi undang-undang, peraturan pentadbiran, serta peraturan yang ditetapkan oleh Kabinet Negara dan jabatan-jabatan berkaitan berkenaan barang-barang yang dilarang untuk dihantar. Pengguna tidak dibenarkan menghantar barang-barang yang dilarang, atau menyembunyikan barang-barang tersebut dalam bungkusan yang dihantar, atau berpura-pura bahawa barang tersebut merupakan barang lain semasa menghantarnya. (III) Memperkukuh tanggungjawab utama syarikat penghantaran. Peraturan baru ini memberi penekanan yang besar terhadap tanggungjawab utama syarikat penghantaran. Pertama sekali, syarikat penghantaran perlu mempamerkan peraturan-peraturan ini di tempat perniagaan mereka, serta menyebarkannya kepada masyarakat melalui cara-cara lain ； Kedua, perlu wujudkan sistem latihan dan pendidikan keselamatan yang efektif, agar para pekerja mempunyai kesedaran yang lebih tinggi mengenai bahan-bahan yang dilarang untuk dihantar, serta kemahiran untuk mengenal pasti dan menangani bahan-bahan tersebut. Latihan perlu diberikan kepada semua pekerja yang bekerja di sana ； Sebelum menghantar bungkusan, sistem pemeriksaan perlu dilaksanakan dengan ketat, untuk mencegah barang-barang yang dilarang daripada masuk ke dalam saluran penghantaran ； Syarikat penghantaran juga perlu menetapkan sistem pemeriksaan keselamatan serta rancangan untuk mengendalikan barang-barang yang dilarang dihantar. Jika barang-barang yang dilarang ditemui semasa proses penghantaran, ia perlu dikendalikan dengan betul mengikut rancangan yang telah ditetapkan. Oleh kerana barang-barang yang dilarang dihantar di negara kita dikawal oleh pihak berkuasa yang berbeza, maka Perkara 11 dalam peraturan baru ini juga memberikan panduan terperinci kepada syarikat-syarikat penghantaran mengenai cara melaporkan perkara tersebut. Maksudnya, barang-barang yang dilarang untuk dihantar perlu dilaporkan kepada pihak berkuasa yang berkenaan, mengikut jenis barang tersebut. Sekiranya terdapat penemuan **peluru, bahan kimia yang boleh digunakan untuk menghasilkan dadah, dan sebagainya, sila laporkan kepada pihak berkuasa polis ； Sekiranya menemui pelbagai jenis bahan penerbitan, cetakan, produk audio-visual dan bahan promosi yang membahayakan **keselamatan dan kestabilan sosial, segera laporkannya kepada pihak berkuasa seperti jabatan keselamatan, polis, dan jabatan penerbitan ； Sekiranya terdapat pelbagai jenis barang yang dilarang daripada dibawa masuk atau keluar, laporkanlah kepada kastam, pihak keselamatan, serta jabatan pemeriksaan dan kuarantin imigresen. IV. Perkara-perkara yang perlu diberi perhatian Peraturan Pengurusan Penghantaran Barang yang baru dikeluarkan ini pasti akan memberi kesan yang mendalam terhadap industri penghantaran. Sama ada pengguna perkhidmatan penghantaran mahupun syarikat penghantaran, semuanya pasti akan membuat penyesuaian yang diperlukan setelah peraturan baru dilaksanakan. Terutamanya syarikat penghantaran, sebagai pihak yang bertanggungjawab, sebarang kecuaian atau kesilapan dalam kerja mereka boleh menyebabkan tindakan yang melanggar undang-undang, malah boleh dianggap sebagai jenayah. Oleh itu, setelah peraturan baru ini dilaksanakan, dalam industri bahan kimia, kita perlu memberi perhatian terlebih dahulu kepada perkara-perkara berikut: (1) Tentukan dengan jelas skop “barang yang dilarang dihantar”. Dari senarai panduan tersebut, dapat dilihat bahawa peraturan baru ini dibuat untuk menyelaraskan diri dengan sistem pengangkutan barang berbahaya di peringkat antarabangsa. Pertama sekali, lapan daripada sembilan kategori barang berbahaya yang terdapat dalam peraturan TDG, iaitu bahan letupan, gas, cecair mudah terbakar, dan sebagainya (kecuali kategori kesembilan yang merangkumi bahan-bahan lain), telah dimasukkan ke dalam senarai barang yang dilarang untuk diangkut. Kedua, untuk mengurangkan tahap risiko penghantaran kepada tahap yang paling rendah, kategori “barang lain” dalam senarai baru ini merangkumi hampir semua bahan berbahaya yang ada di negara kita. Oleh itu, sama ada pengguna perkhidmatan penghantaran mahupun syarikat penghantaran, mereka harus terlebih dahulu mengetahui apa yang dilarang untuk dihantar, agar tidak melanggar undang-undang kerana kejahilan. (II) Patuhi sepenuhnya kaedah pengawasan yang bersifat “satu saiz untuk semua”. Berdasarkan keadaan semasa, cara pengawasan dalam industri penghantaran di negara kita masih bersifat “seragam untuk semua”. Entiti yang bertanggungjawab untuk pengawasan ialah barang itu sendiri, manakala tiada peraturan khusus yang ditetapkan berkenaan pembungkusan barang tersebut. Ini juga menunjukkan secara tidak langsung bahawa pengecualian seperti “pengangkutan dalam kuantiti terhad” dan “pengangkutan untuk kes-kes khas” yang digunakan di peringkat antarabangsa masih tidak boleh diterapkan dalam industri penghantaran di negara kita. (III) Menghantar barang mengikut peraturan yang sedia ada. Disebabkan oleh bahaya khusus yang wujud pada bahan kimia, serta ketidakpastian semasa proses penghantaran, ditambah pula dengan beberapa insiden “bungkusan beracun” yang pernah berlaku di negara kita sebelum ini, hal ini menyebabkan industri penghantaran menjadi sangat takut untuk mengendalikan bahan kimia berbahaya. Pada masa yang sama, memandangkan hubungan antara industri pembungkusan dan industri penghantaran di negara kita masih berada pada tahap percubaan, lebih baik tidak mencuba untuk “memelihara harimau” daripada mengambil risiko “mengurung harimau dalam sangkar”. Oleh itu, dalam keadaan negara sekarang, adalah masih sangat perlu untuk menghantar barang mengikut peraturan yang sedia ada. (IV) Sentiasa memantau perkembangan terkini berkenaan “peraturan-peraturan” tersebut. Dalam peraturan baru ini dinyatakan dengan jelas bahawa “Senarai Bahan yang Dilarang Mengikut Arahan Penghantaran” merupakan senarai yang bersifat dinamik, dan akan disemak semula dari semasa ke semasa mengikut keperluan (Perkara 13). Untuk mengelakkan kelewatan, pihak yang terlibat, terutamanya syarikat penghantaran, perlu sentiasa memantau dan melaksanakan peraturan terkini dengan aktif.