جداسازی کلرومتان، ایزوبوتن و ایزوپنن
Thread Content
آخرین بار توسط «من، انسان خوب» در تاریخ ۲۰۱۶-۱۲-۱۱ ساعت ۰۹:۵۳ ویرایش شد: در بخش بازیافت لاستیک بوتیل، میزان دوپلکسهای ایزوبوتیلن در توربینهای جداسازی کلرومتان و ایزوبوتیلن بالاتر از حد مجاز است؛ همچنین میزان دوپلکسها (که ممکن است اولیگومرهای ایزوبوتیلن و اولیگومرهای ایزوپنیلن باشند) در توربینهای جداسازی ایزوبوتیلن و ایزوپنیلن نیز بالاتر از حد مجاز است； برای اطمینان از تولید روان دستگاه، آیا متخصصی وجود دارد که بتواند دلایل تشکیل انواع اولگوساکاریدها را تحلیل کرده و راهحلهایی ارائه دهد؟ ；
شما در تاری، مهارکننده پلیمریزاسیون اضافه نمیکنید؟
با رسیدن به دمای مشخصی، به نظر میرسد دیالکنها پلیمریزه میشوند
پایداری ایزوبوتیلن نسبتاً خوب است (در حال حاضر، در مراحل جداسازی پس از تولید ایزوبوتیلن از طریق تجزیه MTBE، هیچ گونه پدیده اولیگومریزاسیون ایزوبوتیلن مشاهده نمیشود)، اما قطعاً در ایزوپنن پدیده پلیمریزاسیون رخ میدهد (برای مثال، در دمای حدود ۵۰ درجه، با عبور سریع از کاتالیستهای آلومینا، پلیمرهای مشخصی تشکیل میشوند)؛ برای جلوگیری از این پدیده، تنها راه، استفاده از مواد مهارکننده پلیمریزاسیون است； همچنین، پایداری کلرومتان نیز بر فرآیند پلیمریزاسیون تأثیر میگذارد؛ بنابراین باید آن را در محدودهای مشخص حذف کرد، در غیر این صورت استفاده از این ماده دشوار خواهد بود.