شعر کهن
Thread Content
باران صبحگاهی ویچنگ گرد و غبار را شست، مهمانخانه سرسبز، درختان بیدش تازهرو!
توصیه میکنم یک لیوان دیگر شراب بنوش؛ زیرا پس از عبور از یانگگوان، دیگر هیچ دوستی در کار نخواهد بود.
باید سیصد لیوان بنوشم تا با تو، اندوههای هزاران سال را از بین ببریم.
باد ماه اوت شدید است و پاییز با غرش میآید، سه لایه کاه خانهام را میبرد
پرندگانی که زمانهای گذشته در حیاط خانههای اشراف مینشستند، اکنون به خانههای مردم عادی پرواز کردهاند
پرندگان بر شنها، شب فرا رسیده بر کنار استخر؛ ابرها کنار رفتند و ماه ظاهر شد، گلها سایههای خود را به نمایش گذاشتن
باید به بالاترین قله رسید تا تمام کوهها کوچک به نظر برسند
بلبلان در هزاران فرسنگ آواز میخوانند، سبزها با قرمزها همراهاند؛ روستاهای کنار آب و قلعههای کوهستانی، پر چهارصد و هشتاد معبد در سلسله جنوبی، چه تعداد برج و ایوان در میان باران و مه.
شامگاه حالم خوب نبود، پس با ماشین به دشتهای باستانی رفتم. غروب خورشید بینهایت زیباست، فقط به غروب نزدیک شده است.
چه در دشت و چه بر قله کوه، تمام مناظر بیپایان در اختیار است. پس از چیدن گلها برای ساخت عسل، برای چه کسی زحمت میکشیم و برای چه کسی شیرینی؟