نباید به «خط قرمز» ایمنی تولید دست زد
Thread Content
در تاریخ ۲۴ نوامبر، حادثهای بسیار جدی در پروژه ساخت فاز سوم نیروگاه فنگچنگ در شهر ییچون، استان جیانگشی رخ داد؛ در این حادثه، سکوی ساختمانی برج خنککن فرو ریخت و منجر به تلفات جانی سنگین شد. در حالی که برای متوفیان عزاداری میکنیم، باید درسهای تلخ را گرفته و به طور جامع و کامل تمامی خطرات احتمالی را بررسی کنیم؛ همچنین باید مسئولیتهای مربوط به ایمنی کار را به دقت اجرا کرده، شکافهای ایمنی را برطرف نمود و از امنیت جان و اموال مردم اطمینان حاصل کنیم. ****شورای دولت، اهمیت زیادی به کارهای مربوط به ایمنی تولید میدهد؛ در سالهای اخیر، اقدامات مهمی برای تقویت ایمنی تولید انجام شده است. وضعیت کلی ایمنی تولید در سراسر کشور، پایدار بوده و در حال بهبود است. اما وضعیت ایمنی تولید همچنان بسیار دشوار است؛ تعداد حوادث همچنان زیاد است و حوادث جدی و بزرگ نیز مدام رخ میدهند. لذا باید به آن توجه ویژهای شود و هشدارها همواره فعال باقی بمانند. امنیت تولید، مربوط به رفاه مردم و کلیت توسعه اقتصادی و اجتماعی است. کشور ما در حال حاضر در دورهای از توسعه سریع صنعتی و شهرنشینی قرار دارد، اما توسعه هرگز نباید به قیمت جان انسانها صورت گیرد؛ این یک خط قرمز غیرقابل عبور است. هر پروژه و هر مرحله از توسعه اقتصادی-اجتماعی باید با ایمنی به عنوان پیششرط انجام شود و نباید کوچکترین سهلانگاری وجود داشته باشد. نمیتوان انکار کرد که بسیاری از حوادث جدی و بزرگ، دارای ویژگیهای تصادفی، پیچیده و ناگهانی هستند؛ اما با تحلیل عمیقتر مشخص میشود که در این حوادث، به میزانهای مختلف، مشکلاتی مانند عدم اجرای مسئولیتهای لازم، بررسی ناکافی خطرات، عدم کامل بودن قوانین و استانداردها، نظارت و اجرای قوانین ناکافی، سیستمها و مکانیسمهای ناقص، زیرساختهای ضعیف ایمنی، و تواناییهای ضعیف در مقابله با حوادث وجود دارد. برخی از شرکتها، ایمنی در کار را اغلب «در حرف مهم میدانند، اما در عمل به آن اهمیت نمیدهند و وقتی مشغول هستند، فراموشش میکنند»؛ در نتیجه خطرات روز به روز بیشتر میشود. فجایع اغلب از چیزهای کوچک و ناچیز نشأت میگیرند برای حفظ خط قرمز ایمنی تولید، شرکتها باید مسئولیت اصلی مربوط به ایمنی تولید را به طور واقعی بر عهده بگیرند؛ یعنی باید برای هر شرایط بدترین سناریو را در نظر بگیرند، سرمایهگذاری لازم برای ایمنی، آموزشهای لازم، مدیریت مناسب و تدابیر اضطراری را فراهم کنند. همچنین، باید مسئولیتها را در تمام مراحل تولید و پستهای کاری مشخص کنند، خطرات روزمره را به موقع شناسایی و برطرف کنند. در واقع، باید ایمنی تولید را جدی بگیرند، نه اینکه فقط آن را به صورت شعاری مطرح کنند. تضمین ایمنی تولید، حفظ آرامش اجتماعی و تأمین زندگی آرام و رضایتبخش برای مردم، مسئولیت مهمی است که کمیتههای حزب در تمام سطوح باید به آن عمل کنند. باید مفهوم توسعه ایمن را به طور جدی در ذهن نهاد، آگاهی از خطوط قرمز و مسئولیتپذیری را تقویت کرد، منافع مردم را در اولویت قرار داد، سیستم مسئولیتپذیری در زمینه ایمنی کار را به طور کامل اجرا کرد و اطمینان حاصل کرد که هم حزب و هم دولت مسئولیت داشته باشند، هر پست چندین وظیفه داشته باشد، همگی در مدیریت مشارکت کنند و در صورت بیتوجهی، پاسخگو باشند. نهادهای نظارتی باید اصلاحات و نوآوریهای لازم در سیستمها و مکانیسمهای خود را عمیقتر کنند، مکانیسمهای هشدار و پاسخ به بحرانها را تقویت نمایند، فعالیتهای نظارتی و اجرای قوانین مربوط به ایمنی را تشدید کنند، خطرات مختلف مربوط به ایمنی تولید را به طور دقیق بررسی و به طور مؤثر مدیریت کنند، و سطح تضمین ایمنی تولید را ارتقا دهند. با تلاش بیشتر، اقدامات مؤثرتر و سیستمهای بهتر، همچنان در پیشگیری و ریشهکن کردن مشکلات تلاش جدی کنیم تا از وقوع هرگونه حادثه جلوگیری شود. “«خوشحال به محل کار بروید، سالم به خانه بازگردید»، هرگز شعاری نبوده که بتوان از آن چشمپوشی کرد. پایان سال و آغاز سال، دورهای است که حوادث مربوط به ایمنی کار بیشتر رخ میدهد؛ لذا تمام مناطق و ادارات باید با جدیت اقدامات پیشگیرانه را انجام دهند و به طور دقیق، خطرات مربوط به ایمنی را شناسایی و برطرف کنند. ما باید درسهای خونین را به خوبی به یاد داشته باشیم و هرگز نباید اجازه دهیم که این حوادث بارها و بارها تکرار شوند.
باید اصلاحات و نوآوریها در سیستمها و مکانیسمها را عمیقتر کرد، مکانیسمهای هشدار و پاسخ به بحرانها را تقویت نمود، نظارت و اجرای قوانین مربوط به ایمنی را تشدید کرد، خطرات مختلف مربوط به ایمنی تولید را به طور دقیق بررسی و به طور مؤثر حل کرد، و سطح تضمین ایمنی تولید را ارتقا داد. با تلاش بیشتر، اقدامات مؤثرتر و سیستمهای بهتر، همچنان در پیشگیری و ریشهکن کردن مشکلات تلاش جدی کنیم تا از وقوع هرگونه حادثه جلوگیری شود
مشکل، خطوط قرمز نیست، بلکه الگو و کیفیت است؛ هرچقدر هم خطوط قرمز باشد، فایدهای ندارد
قرمز الان زیاد است، اجرا نکردن هم بیفایده است~~~
علت مستقیم این حادثه اکنون مشخص شده است؟ واقعاً خیلی بزرگ شده است
خط قرمز ایمنی، درسهای تلخ خون و اشک.
نکته کلیدی این است که هنگام اجرا، آیا به آن به عنوان یک خط قرمز نگاه میشود یا نه!
سیستمها و چیزهایی اینچنینی خیلی هستند، اما واقعاً چقدر از آنها به اجرا درمیآیند؟
مشکل، خطوط قرمز نیست، بلکه الگو و کیفیت است؛ هرچقدر هم خطوط قرمز وجود داشته باشد، فایدهای ندارد. آنچه در طبقه ۴ گفته شد، بسیار خوب بود
قوانین بیشمار هستند؛ تا زمانی که اجرا نشوند، همگی بیفایدهاند.
رئیس، مسئول اصلی است؛ تلاش برای مقصر دانستن افراد دیگر، عمدتاً بیاساس و ناعادلانه است.
برای اینکه مشخص شود برای تضمین این خط قرمز چه اقداماتی باید انجام شود، بسیاری از رهبران فقط به صحبت کردن پایبند هستند. مدیران ایمنی در محل، کارهایی را که باید انجام دهند، به خوبی انجام دهند؛ قوانین در این زمینه کاملاً واضح هستند
اما همیشه افرادی وجود دارند که دوست دارند به این خط قرمز دست بزنند
هیچ چیز کم نیست؛ آنچه کم است، دقت در کار، مسئولیتپذیری و کارکنان فنی با صلاحیت حرفهای است. ما هم هنگام اجرای پروژه با چنین مشکلی روبرو شدیم؛ مدیران نگران زمان تحویل بودند و میخواستند سازههای فلزی زودتر جمع شوند، که منجر به درگیری مستقیم مدیر تیم ساختمانی با مدیران ما شد.
موضوع خیلی بزرگ است، غمانگیز است. با این حال، امیدواریم همگی در کار خود مسئولیتپذیرتر باشند و به ایمنی توجه ویژهای داشته باشند تا حداقل بتوانند امنیت بیشتری برای کارکنان فراهم کنند
هرچه کار ایمنی بیشتر میشود، ترسم هم بیشتر میشود، آه
هیچ چیز کم نیست؛ آنچه کم است، دقت در کار، مسئولیتپذیری و کارکنانی با صلاحیتهای تخصصی است
پایبندی به مسئولیتها و حداقل استانداردهای ایمنی، تقویت نظارت؛ کلید موفقیت این است که این اقدامات صرفاً تشریفاتی نباشند
خط قرمز اغلب یک عبارت شفاهی رهبران است، نه؟ در واقع، تعداد کمی از آنها اجرا شدهاند؛ وقتی مشکلی پیش میآید، شروع به صحبت میکنند، همهاش حرفهای بیمعنی است