سؤال روزانه گازیفیکاسیون: ۳ دسامبر ۲۰۱۶، سؤال پاسخی (پاداش شرکت ۵ امتیاز، پاداش پاسخ صحیح ۱۰ امتیاز)

پس از تجزیه حرارتی زغال‌سنگ و خارج شدن مواد فرار، ماده باقی‌مانده که فرار نیست، کک نامیده می‌شود؛ کک منهای خاکستر، کربن ثابت نامیده می‌شود. میزان کربن ثابت در انواع مختلف زغال‌سنگ متفاوت است. کربن ثابت، جزء اساسی در واکنش گازسازی است.

کربن ثابت، شاخصی از میزان تغییرات شیمیایی در زغال‌سنگ است که با افزایش میزان این تغییرات، افزایش می‌یابد. با حذف رطوبت، خاکستر و مواد فرار از زغال، آنچه باقی می‌ماند کربن ثابت است

کربن ثابت زغال، یکی از جزئیات ترکیبات تحلیل صنعتی است؛ این مقدار دارای استانداردهای مشخصی بوده و در شرایط آزمایشی معینی به دست می‌آید. و عنصر کربن موجود در زغال، عنصر اصلی آن است. کربن ثابت، علاوه بر عنصر کربن، حاوی مقدار کمی گوگرد و مقدار بسیار کمی مواد هیدروکربنی که به طور کامل تجزیه نشده‌اند نیز می‌باشد؛ بنابراین، نمی‌توان کربن ثابت را به سادگی همان عنصر کربن در زغال سنگ در نظر گرفت، زیرا این دو چیز کاملاً متفاوت هستند

کربن ثابت به محصول جامدی اطلاق می‌شود که حاصل تجزیه مواد آلی موجود در زغال‌سنگ در دماهای بالا و خارج شدن محصولات گازی است. جزء اصلی آن، عنصر کربن است. در شرایط آزمایشگاهی، می‌توان آن را با کم کردن مقدار خاکستر از باقی‌مانده پس از اندازه‌گیری مقدار فرار زغال‌سنگ، محاسبه کرد. در تحلیل‌های صنعتی، معمولاً با درصد ۱۰۰ (رطوبت، خاکستر، فرار) محاسبه می‌شود. رشته مرتبط: برق (رشته اصلی) ； سوخت (رشته فرعی): تعریف دیگر آن، باقی‌مانده‌ای است که از خاکستر، پس از اندازه‌گیری میزان ترکیبات فرار در نمونه زغال‌سنگ، کسر می‌شود. رشته مرتبط: فناوری زغال‌سنگ (رشته اصلی) ； فرآوری و استفاده از زغال‌سنگ (رشته فرعی) ； شیمی زغال‌سنگ و تحلیل کیفیت زغال‌سنگ (رشته سطح سوم)

هنگام اندازه‌گیری مقدار ترکیبات فرار در زغال، مواد باقی‌مانده که فرار نیستند، «خاکستر زغال» نامیده می‌شوند. کربن ثابت، مقدار کربن پس از کم کردن خاکستر نامیده می‌شود. این، ماده‌ی جامد قابل احتراق و غیرفرار در زغال سنگ است که می‌توان آن را با روش‌های محاسباتی تعیین کرد. ظاهر زباله‌های ککی ارتباط تنگاتنگی با ویژگی‌های مواد آلی موجود در زغال‌سنگ دارد؛ بنابراین، بر اساس ویژگی‌های ظاهری زباله‌های ککی، می‌توان به طور کیفی قابلیت چسبندگی زغال‌سنگ و کاربردهای صنعتی آن را تشخیص داد.

کربن ثابت در زغال‌سنگ (که با نماد FC مشخص می‌شود)، به معنای باقی‌مانده پس از حذف رطوبت، خاکستر و مواد فرار است؛ مقدار کربن ثابت زغال‌سنگ، تفاوتی است که از ۱۰۰٪، رطوبت، خاکستر و مواد فرار زغال‌سنگ کم می‌شود.

با حذف رطوبت، خاکستر و مواد فرار از زغال، آنچه باقی می‌ماند کربن ثابت است. کربن ثابت منبع مهمی برای انرژی تولید شده توسط زغال‌سنگ است؛ بنابراین، برخی از **کربن ثابت را به عنوان پارامتر اصلی برای محاسبه انرژی زغال‌سنگ در نظر می‌گیرند. کربن ثابت نیز یک شاخص مهم برای زغال‌سنگ مورد استفاده در تولید آمونیاک است.

هنگام اندازه‌گیری مقدار ترکیبات فرار در زغال، مواد باقی‌مانده که فرار نیستند، «خاکستر زغال» نامیده می‌شوند. کربن ثابت، مقدار کربن پس از کم کردن خاکستر نامیده می‌شود. این، ماده‌ی قابل احتراق جامد و غیرفرار در زغال‌سنگ است

پس از تجزیه حرارتی زغال و خارج شدن مواد فرار، ماده‌ای که باقی می‌ماند، زباله کک نامیده می‌شود؛ کربن ثابت، مقدار کربن باقی‌مانده پس از کسر خاکستر از زباله کک است. میزان کربن ثابت در انواع مختلف زغال‌سنگ متفاوت است. کربن ثابت، جزء اساسی در واکنش گازسازی است. 　　در صنعت زغال‌سنگ، فرآیندی برای کنترل مقدار کربن باقی‌مانده پس از خارج شدن مواد است. میزان کربن ثابت در زغال‌سنگ یا کک، به صورت درصد وزنی بیان می‌شود؛ یعنی از وزن نمونه، وزن رطوبت، مواد فرار و خاکستر کم شده، یا از وزن نمونه، وزن مواد فرار و خاکستر کسر می‌شود. میزان کربن ثابت، یکی از معیارهای طبقه‌بندی زغال‌سنگ و همچنین یکی از شاخص‌های کیفیت زغال‌سنگ و کک است. به طور کلی، هرچه مواد فرار کمتر باشد، کربن ثابت بیشتر خواهد بود. در آزمایشگاه، حدود ۱ گرم از پودر نمونه در یک کوره استاندارد دارای درپوش قرار داده شده و در دمای ۸۵۰ درجه سانتی‌گراد به مدت ۷ دقیقه گرم می‌شود؛ پس از خارج شدن رطوبت و مواد فرار، خاکستر با کم کردن وزن باقی‌مانده محاسبه می‌شود. در صنعت اسفالت، به موادی گفته می‌شود که در بنزن، تولوئن یا دی‌سولفید کربن حل می‌شوند. به آن کربن ترکیبی نیز گفته می‌شود تا از کربن آزاد و نامحلول تمایز داده شود. 　　میزان کربن ثابت، به مواد باقی‌مانده پس از حذف رطوبت، خاکستر و مواد فرار در زغال‌سنگ اشاره دارد؛ این مقدار، شاخص مهمی برای تعیین کیفیت و کاربرد زغال‌سنگ است.

تعریف ۱: محصول جامدی که از تجزیه مواد آلی موجود در زغال‌سنگ در دماهای بالا، پس از خارج شدن محصولات گازی، به دست می‌آید. جزء اصلی آن عنصر کربن است. در شرایط آزمایشگاهی، می‌توان آن را با کم کردن مقدار خاکستر از باقی‌مانده پس از اندازه‌گیری مقدار فرار زغال‌سنگ، بیان کرد. در تحلیل‌های صنعتی، معمولاً با درصد ۱۰۰ (آب، خاکستر، فرار) محاسبه می‌شود.
تعریف ۲: باقی‌مانده‌ای که از کم کردن مقدار خاکستر از باقی‌مانده حاصل از اندازه‌گیری میزان فرار زغال‌سنگ، به دست می‌آید.