ترک شغل یک مأمور امنیتی چه تأثیری بر شرکت دارد؟ (ارسال مجدد)

Thread Content

در بسیاری از شرکت‌هایی که به ایمنی تولید اهمیت نمی‌دهند، مدیران اغلب معتقدند که ایمنی نه تنها نمی‌تواند مانند تولید ارزش ایجاد کند، بلکه در بسیاری از مواقع مانع تولید نیز می‌شود. آن‌ها حتی معتقدند که دلیل استخدام کارکنان ایمنی توسط شرکت‌ها، تنها برای رعایت الزامات قانونی است. خب، مأمور ایمنی برای یک شرکت، در واقع چقدر اهمیت دارد؟ اگر یک ناظر امنیتی استعفا دهد، چه تأثیری بر شرکت خواهد داشت؟ امروز این حساب را به‌دقت محاسبه می‌کنیم. سناریوی اول: استعفای مسئول ایمنی؛ شرکت ممکن است جریمه‌ای چند ده هزار دلاری دریافت کند. فرض کنید شرکت A تنها ۱۲۰ کارمند دارد و هیچ سازمانی برای مدیریت ایمنی کار تشکیل نداده است؛ تنها یک مسئول ایمنی به طور تمام‌وقت برای انجام کارهای مربوط به ایمنی استخدام شده است. اگر روزی کارشناس ایمنی تمام‌وقت ناگهان استعفا دهد، چند روز بعد اداره نظارت بر ایمنی برای بازرسی به شرکت می‌آید، در حالی که شرکت به دلیل استعفای ناگهانی کارشناس ایمنی، هنوز کارشناس ایمنی تمام‌وقت جدیدی استخدام نکرده است. بنابراین، طبق ماده ۹۴ «قانون ایمنی تولید»، اداره نظارت بر ایمنی موظف است فرد مربوطه را ملزم به اصلاح وضعیت کند؛ همچنین می‌توان جریمه‌ای تا پنجاه هزار یوان بر او تحمیل کرد. در صورتی که شرکت در مهلت تعیین‌شده هنوز نتواند کارمند ایمنی جدیدی استخدام کند، متأسفانه اداره نظارت بر ایمنی دستور تعطیلی فعالیت‌های آن را صادر خواهد کرد و جریمه‌ای بین پنجصد هزار تا یک میلیون تومان نیز بر آن تحمیل خواهد شد. سناریوی دوم: استعفای مسئول ایمنی، ممکن است شرکت با جریمه‌ای در حد صدها هزار تا چند میلیون یوان روبرو شود. فرض کنید شرکت B یک شرکت تولیدکننده مواد خطرناک با ۱۵۰ کارمند و یک مسئول ایمنی تمام‌وقت باشد. مدیریت شرکت اصلاً به ایمنی تولید اهمیت نمی‌دهد؛ عملکردهای غیراستاندارد کارگران بسیار رایج است. کار کارشناسان ایمنی، این است که روزانه به محل‌های تولید مختلف سر بزنند، کارگرانی که قوانین را نقض می‌کنند را تصحیح کنند؛ کاری بسیار دشوار و خسته‌کننده. مدتی با تمام وجود کار کردم، اما در نهایت فهمیدم که «لعنتی، خیلی خطرناک است؛ اگر الان نروم، هیچ وقت نمی‌توانم وارد شوم». بنابراین استعفا دادم. چند روز پس از استعفا، یکی از کارکنان بدون رعایت مقررات عملیات حرارتی انجام داد و در نتیجه یک لوله منفجر شد؛ سپس انفجارهای متوالی دیگری رخ داد. در این صورت، تنها در صورتی که حادثه منجر به مرگ یک نفر شود، شرکت با جریمه‌ای بین ۲۰۰ هزار تا ۵۰۰ هزار روبل روبرو خواهد شد ； اگر موضوع جدی‌تر شود و یک حادثه بزرگ رخ دهد، متأسفم؛ جریمه‌ای بین ۱ میلیون تا ۵ میلیون خواهد بود ； در موارد جدی‌تر، یعنی حوادث بسیار بزرگ، جریمه‌ای بین ۵ تا ۱۰ میلیون در نظر گرفته می‌شود؛ و اگر شرایط بسیار وخیم باشد، جریمه‌ای بین ۱۰ تا ۲۰ میلیون خواهد بود. سناریوی سوم: استعفای ناظر ایمنی؛ کارفرما تمام عمرش را بیهوده صرف تلاش کرده و ممکن است مجبور به گذراندن زندان شود. برای صرفه‌جویی در فضا، دیگر مثال دیگری ذکر نخواهیم کرد؛ بهتر است از سناریوی دوم استفاده کنیم. اگر کارشناس ایمنی این شرکت تولیدکننده مواد خطرناک استعفا دهد و کارکنان به طور غیرقانونی مواد خطرناک را روشن کنند، حادثه‌ای مشابه حادثه ۸.۱۲ در بندر تیانجین رخ خواهد داد. پس نتیجه را همه می‌توانند حدس بزنند: پولی که مالک شرکت در نیمه‌ی عمرش به دست آورده، با یک انفجار کاملاً از بین می‌رود؛ مالک مانند یو شوئه‌وی تحت محاکمه‌ی قانونی قرار می‌گیرد، سپس در برنامه‌های تلویزیونی در برابر دوربین به مردم کشور پشیمانی خود را ابراز می‌کند و در نهایت، به زندان می‌افتد... در پایان، به آن دسته از مالکان شرکت‌هایی که به ایمنی تولید اهمیت نمی‌دهند، توصیه می‌شود: همیشه با دیدگاه کوته‌بینانه فکر نکنید که ایمنی مانع پیشرفت است؛ تولید ناایمن، دیر یا زود منجر به حادثه می‌شود و پیشرفت ناایمن، نمی‌تواند پایدار باشد. به جای اینکه منتظر وقوع حادثه بمانیم تا پشیمان شویم، چرا از همین الان با کارمندان ایمنی که ماهانه چند هزار یا چند ده هزار تومان از شما دریافت می‌کنند، و با تمام توان برای رشد پایدار شرکتتان تلاش می‌کنند و در همه جا مورد بی‌توجهی قرار می‌گیرند، رفتار خوبی نداشته باشیم؟ آن‌ها همان کسانی هستند که بیشترین توجه را به شما می‌کنند!