مقررات مربوط به مقابله با انفجار در مناطق مخزنداری متانول، که منابع خطر بزرگی محسوب میشوند
Thread Content
در منطقه مخازن متانول، نیاز به افزایش شمار والوهای قطع وجود دارد؛ همچنین به کابلها، هوای ابزاری و غیره نیاز است. آیا مقرراتی در خصوص رده مقاومت در برابر انفجار یا الزامات ایمنی این مواد وجود دارد؟
بله، طبق مقررات ایمنی در پیوست C، رده متان IIA و دمای اشتعال آن T2 است؛ بنابراین رده تجهیزات الکتریکی ضدانفجاری که استفاده میشود، باید بزرگتر یا مساوی رده IIAT2 باشد.
برای شیرهای قطع، میتوان سطح مقاومت در برابر انفجار را از تولیدکننده درخواست کرد؛ اما چگونه سطح مقاومت کابلها و راهآهنها تعیین میشود؟ سطح مقاومت تجهیزات الکتریکی در برابر انفجار باید برابر یا بالاتر از سطح IIAT2 باشد
مراجعه به بخش ۵.۴ «طراحی خطوط الکتریکی در محیطهای پرخطر انفجار»، استاندارد GB50058-2014 «مقررات طراحی تجهیزات الکتریکی در محیطهای پرخطر انفجار»
متشکرم، اول میخواهم دستورالعملها را بررسی کنم
متوجه نمیشوم؛ ما از ساختارهای پلیکربناتی و کابلهای عایقدار ۲*۱.۵ با ولتاژ ۲۲۰ استفاده میکنیم، آیا این موارد میتوانند الزامات ایمنی را برآورده کنند؟
اگر مخزن متانول یک مخزن با سقف شناور باشد، محیط پرخطر انفجار در منطقه ۲ قرار دارد； اگر مخزن متان یک مخزن گنبدی باشد و محیط پرخطر انفجار در منطقه ۱ قرار داشته باشد، مقطع عرضی سیمکشی بر اساس جدول ۵.۴.۱-۱ تعیین میشود.
کابل برای چه کاری است؟ کابلهای اندازهگیری میتوانند از طریق لولههای گالوانیزه و در ساختار پل، به اتاق کنترل منتقل شوند.
قسمت بالایی ثابت است؛ در داخل آن، راهآهن فایبرگلاسی قرار دارد و از کابلهای محافظتشده ۲*۱.۵ برای انتقال ولتاژ ۲۲۰ ولت استفاده میشود