موضوع هفتگی تولید آمونیا سنتتیک: کاتالیزور

خرد شدن شدید کاتالیست، بر تولید تأثیر منفی دارد؛ همچنین، تعویض کاتالیست می‌تواند به محیط زیست و کارکنان آسیب برساند……

من درباره وضعیت کاتالیست‌ها در واحد ما، نظرات خود را بیان می‌کنم. برای تولید مواد، از فناوری کاسالی استفاده می‌شود، اما کاتالیست‌ها محصول داخلی هستند. در حین بارگیری و تخلیه نیز مراقبت لازم صورت نمی‌گیرد؛ در نتیجه کاتالیست‌ها به مقدار زیاد خرد می‌شوند

در مقایسه با کاتالیست‌های داخلی، قیمت کاتالیست‌های وارداتی معمولاً بالاتر است و برخی از واحدهای مصرف‌کننده به آن توجه نسبتاً بیشتری می‌کنند. عمدتاً در زمینه‌هایی مانند بارگذاری، جایگزینی، کاهش دما و احیا، کنترل فرآیند، و حفاظت پس از توقف فعالیت‌ها مشهود است؛ اما مشکل همچنان در نگرش‌ها وجود دارد. دقیقاً به دلیل این تفاوت‌ها، ممکن است کاتالیست‌های داخلی نتوانند تمام پتانسیل خود را به کار ببرند.

کاتالیست‌های خارجی را ندیده‌ام؛ احتمالاً باید همین شکل باشند. محصولات خارجی معمولاً نسبت به محصولات داخلی با کیفیت بهتری دارند، اما نباید گران‌تر از محصولات داخلی باشند. در صورتی که شرایط فرآیند تولید مناسب باشد و دوره عملکرد محصول حداقل یک سال یا بیشتر باشد، استفاده از محصولات وارداتی قابل قبول است. اما اگر شرایط فرآیند تولید چندان خوب نباشد و ترکیب گازها نیز به خوبی تصفیه نشده باشد، استفاده از محصولات داخلی ارزان‌تر است.

آخرین بار، این پست توسط 3968668 در تاریخ ۲۰۱۱-۷-۴ ساعت ۲۱:۲۳ ویرایش و پاسخ داده شد. ۱# TH373637: در اکثر موارد، تفاوت‌های موجود در ترکیب گازهای خروجی، بر واکنش‌های شیمیایی کاتالیزور تأثیر چندانی ندارد (استثنا: مثلاً میزان V). تأثیر ترکیبات دود بر طراحی کاتالیزور، عمدتاً از منظر سرعت کاهش فعالیت کاتالیزور مورد در نظر گرفته می‌شود. تأثیر مستقیم خاکستر بر طراحی کاتالیزور، انتخاب فاصله‌های مناسب و سرعت مناسب گازهای دودی است. دوماً، باید به فرسودگی کاتالیزور توسط خاکستر و همچنین تغییر سرعت کاهش فعالیت کاتالیزور ناشی از پوشش شدن آن توسط خاکستر توجه کرد. در برخی موارد، باید با در نظر گرفتن ملاحظات لازم، طراحی کاتالیزور انجام شود؛ بدون اینکه نیازی به تغییر ترکیبات کاتالیزور باشد. دو عامل مهمی که باید هنگام انتخاب ترکیبات کاتالیزور در نظر گرفته شوند، عبارتند از: دمای گازهای خروجی (برای بهینه‌سازی منطقه فعالیت بهینه و دمای تحمل کاتالیزور) و نرخ اکسیداسیون SO2. این دو عامل تأثیر زیادی بر عملکرد کاتالیزور دارند و در شرایط طراحی، می‌توان آن‌ها را به‌طور نسبتاً واضح و دقیق ارزیابی کرد. هنگامی که مقدار عناصر سمی زیاد است، باید از فرمول‌هایی با محتوای بالاتری از مولیبدن یا تنگستن استفاده کرد. در مورد عناصر سمی، انجام اندازه‌گیری‌های دقیق و کامل از نظر کمی بسیار دشوار است؛ زیرا علاوه بر اینکه شرایط عملیاتی و شرایط طراحی اغلب با یکدیگر تفاوت زیادی دارند، مطالعات مربوط به تعاملات بین این عناصر سمی نیز کافی نیست (استثنا: اثر مختل کنندگی CaO بر مسمومیت ناشی از As). مطالعات اولیه‌ای نیز درباره نقش عناصر کم‌مقدار در تسریع فرآیند غیرفعال‌سازی زغال PRB- CaO وجود دارد؛ این مطالعات عمدتاً در حد نظریه‌های توضیحی هستند و نه نظریه‌های طراحی‌محور. در مورد مسمومیت کاتالیزور، راه‌حل‌های موجود در زمینه ترکیبات شیمیایی محدود است؛ بیشتر باید به صورت منفعلانه با آن کنار آمد – یعنی با افزایش مقدار کاتالیزور یا استفاده از کاتالیزورهایی با عمر کاری کوتاه‌تر. بنابراین، مطالعه فرمولاسیون و عملکرد کاتالیزورها، ابتدا باید در شرایط دود خالص انجام شود؛ در مورد تأثیر سایر عوامل بر کاتالیزور نیز، اطلاعات لازم عمدتاً از طریق پایگاه‌های داده عملیاتی، و نه آزمایش‌های آزمایشگاهی، به دست می‌آید. همان‌طور که پیش‌تر گفته شد، نتایج آزمایش‌های عناصر سمی، به‌سختی می‌تواند منجر به ایجاد فرمولاسیون‌های جدید شود؛ بلکه اغلب تنها توضیحی برای سرعت بیشتر از کار افتادن کاتالیزورها ارائه می‌دهد.

قیمت کاتالیست‌های داخلی نسبتاً ارزان‌تر است، اما کیفیت آن‌ها کمی پایین‌تر بوده و به راحتی خراب یا پودر می‌شوند و عمر مفید کوتاهی دارند. قیمت کاتالیست‌های خارجی بالاست، اما عمر مفید نسبتاً بیشتری دارند. نحوه انتخاب دقیق، بستگی به شرایط واقعی کارخانه دارد. در حال حاضر، کاتالیست‌های تولید شده توسط چند شرکت داخلی نیز بسیار خوب هستند؛ با پیشرفت مداوم فناوری‌های تولید، امیدواریم کاتالیست‌های داخلی نیز رشد چشمگیری داشته باشند.

پاسخ به ۷# shouzhang: آیا فقط دلیلش کاتالیزور است؟ محیط استفاده از کاتالیزور نیز بسیار مهم است. کاتالیزورهای وارداتی از خارج معمولاً به صورت بسته‌های کامل فرآیندی وارد می‌شوند که در آن‌ها تصفیه گازهای فرآیندی بهتر انجام می‌گیرد. علاوه بر این، شرکت‌هایی که قادر به واردات کاتالیزورهای خارجی هستند، معمولاً شرکت‌هایی با توانمندی و منظم هستند که عملیات‌ها را مطابق با قوانین صنعت شیمیایی انجام می‌دهند و از خسارات ناشی از اقدامات انسانی جلوگیری می‌کنند. همچنین قوانین زیادی برای عملیات وجود دارد. بسیاری از کارخانه‌های کوچک فقط به فکر منافع کوتاه‌مدت خود هستند و عمر کاتالیزورها را فدا می‌کنند

کاتالیست‌های داخلی از کاتالیست‌های خارجی بدتر نیستند؛ به عنوان مثال، سری کاتالیست‌های A110 تولید شده توسط شرکت نانهوا باسف بسیار خوب هستند.

پاسخ به شماره ۸# TH373637: حرفش کاملاً منطقی است. در بخش تولید متانول ما، معمولاً با بار ۲۰ تا ۳۰ درصدی کار می‌کنیم؛ در چنین بار پایینی، دمای ورودی به کولون اصلاً نمی‌تواند افزایش یابد. اسپری‌کن‌های بخار کاملاً فعال هستند و حجم چرخش نیز دیگر نمی‌تواند کاهش یابد. رهبر نه اجازه می‌دهد بار افزایش یابد و نه توقف کند. دمای ورودی به برج به طور مداوم بالاتر از ۱۸۰+ درجه سانتی‌گراد است و با بررسی فاضلاب حاصل از کف برج تحت فشار معمولی، می‌توان مشاهده کرد که مقدار زیادی پارافین تولید می‌شود. برای افزایش دمای ورودی به برج، مجبور به افزایش فشار مخزن بخار می‌شویم که معادل وادار کردن کاتالیست به ورود زودهنگام به مرحله میانی استفاده است. رهبر گفت: فرآیند را حفظ می‌کنیم، اما تجهیزات را نه. هه، می‌گویی یک کاتالیزور قرار بود هشت سال کار کند، اما در نهایت احتمالاً حتی پنج سال هم دوام نخواهد آورد.

خواندم، منطقی است! . . . .