【موضوع هفتگی】 روش‌های تضمین کیفیت آب ورودی به دیگ‌ها چیست؟ (۸.۲۲-۸.۲۹)

هر روز نمونه‌برداری و تحلیل انجام شده، میزان هیدروکسید سدیم و فسفات سدیم زیر نظر گرفته شده و کار حذف اکسیژن به خوبی انجام می‌شود.

۱. کاهش اتلاف آب و بخار در سیستم‌های حرارتی و کاهش میزان آب تأمین‌شده. ۲. استفاده از فرآیندهای مناسب و پیشرفته برای تصفیه آب، جهت تهیه آب تأمین‌کننده‌ی با کیفیت برای دیگ‌ها. ۳. جلوگیری از نشت در کندانسور و پرهیز از آلودگی آب کندانس. ۴. اتخاذ تدابیر مؤثر ضدزنگ برای سیستم‌های آب ورودی و آب تشکیل، جهت کاهش خوردگی در سیستم‌های حرارتی. ۵. اقدامات لازم برای محافظت در حالت توقف را انجام دهید تا فرسایش سیستم‌های حرارتی کاهش یابد.

آخرین بار، این پست توسط dongjiang1001 در تاریخ ۲۵-۸-۲۰۱۱ ساعت ۰۸:۱۴ ویرایش شد؛ خالی کردن مداوم فاضلاب از مخزن دیگ； تخلیه منظم فاضلاب ； ادویه شیمیایی اضافه کنید.

آخرین بار، این پست توسط zgj2405 در تاریخ ۲۵-۸-۲۰۱۱ ساعت ۱۹:۴۳ ویرایش شد.
۱. دستگاه حذف اکسیژن با روش حرارتی: برای حذف اکسیژن از آب ورودی به کوره، ممکن است نیاز به استفاده از دستگاه‌های حذف اکسیژن با روش حرارتی باشد؛ تا کیفیت آب ورودی به کوره تضمین شده و میزان اکسیژن محلول در آب به کمتر از مقدار مشخص شده در استانداردها، یعنی ۷ میکروگرم بر لیتر، برسد. ۲. حذف اکسیژن شیمیایی از آب ورودی: می‌توان بخش عمده‌ای از اکسیژن محلول در آب ورودی را با استفاده از دستگاه‌های حذف اکسیژن حرارتی از بین برد؛ سپس از روش حذف اکسیژن شیمیایی نیز استفاده می‌شود، یعنی مواد کاهنده‌ای که می‌توانند با اکسیژن واکنش دهند، به آب اضافه می‌شوند تا میزان اکسیژن محلول در آب به سطحی پایین‌تر برسد. ۳. عملیات افزودن آمونیاک به آب: برای دستیابی به بهترین نتایج در این فرآیند، باید شرایط زیر حفظ شوند. (۱) مقدار آمونیاک افزوده‌شده نباید بیش از حد باشد؛ معمولاً میزان مجاز آمونیاک در آب، ۱ تا ۲ میلی‌گرم بر لیتر است تا از تجمع آمونیاک در نواحی خاص کندانسور و در نتیجه خوردگی لوله‌های مسی جلوگیری شود. (۲) عملیات افزودن آمونیاک و هیدرازین معمولاً به صورت همزمان انجام می‌شود؛ در نتیجه این روش، میزان مس و آهن در آب تأمینی به طور قابل توجهی کاهش می‌یابد. (۳) مقدار داروی افزوده‌شده باید متناسب با الزامات شرایط شیمیایی آب در حین کار تنظیم شود؛ همچنین، باید نقطه مناسب برای افزودن آمونیاک بر اساس شرایط مختلف انتخاب گردد. آمونیاک را می‌توان به آب ورودی، آب تأمین‌کننده، آب تجمع‌شده، و حتی مستقیماً به مخزن بخار اضافه کرد.

پاسخ به ۱# zgj2405: کنترل دقیق کیفیت آب ورودی به بویلر اهمیت بسیار زیادی دارد؛ زیرا این کار اقدامی ضروری برای جلوگیری از رسوب‌گذاری، خوردگی و تجمع نمک در تجهیزات سیستم‌های حرارتی است. همچنین، این کنترل تضمینی مفید برای عملکرد ایمن و مقرون‌به‌صرفه بویلر فراهم می‌کند. هدف از نظارت دقیق بر کیفیت آب ورودی به دیگ‌ها، به طور خاص، سه مورد است: ① جلوگیری از تشکیل رسوبات. اگر کیفیت آب ورودی به دیگ بخار مطابق استانداردها نباشد و به موقع و به درستی مدیریت نشود، پس از مدتی کارکرد، لایه‌ای از ته‌نشین‌های جامد – یعنی رسوبات – بر روی سطوح گرمایشی که با آب در تماس هستند، تشکیل خواهد شد. به دلیل عملکرد ضعیف رسانایی حرارتی لجن، این مقدار چند صد برابر کمتر از فلزات است. بنابراین، این امر باعث افزایش بیش از حد دمای نواحی رسوب‌دار می‌شود که منجر به کاهش استحکام فلز، تغییر شکل موضعی و ایجاد حباب‌ها می‌گردد؛ در موارد شدیدتر، می‌تواند باعث انفجار شده و امنیت عملیات را به خطر بیندازد ； لجن‌گیری همچنین **کارایی عملکرد دیگ‌ها را کاهش می‌دهد؛ برای مثال، اگر در دستگاه صرفه‌جویی در مصرف سوخت، لجنی به ضخامت ۱ میلی‌متر تشکیل شود، مصرف سوخت ۱.۵ تا ۲.۰ درصد افزایش خواهد یافت.** ； از آنجایی که رسوبات باعث کاهش خلأ در کندانسور توربین می‌شوند، به همین دلیل بازدهی حرارتی و توان توربین نیز کاهش می‌یابد. در موارد شدید، حتی مجبور به توقف فعالیت برای تعمیرات می‌شوند. بنابراین، کنترل کیفیت آب برای جلوگیری از رسوب‌گذاری بسیار مهم است. 　　②جلوگیری از خوردگی. کیفیت بد آب ورودی به دیگ‌ها، منجر به خوردگی دیواره‌های سرمایشی کاتالیزور صرفه‌جویی در مصرف سوخت، لوله‌های ورودی آب، انواع گرمکن‌ها، اوورهیترها و همچنین کندانسور توربین‌ها می‌شود. خوردگی نه تنها عمر مفید تجهیزات را کوتاه می‌کند و منجر به خسارات اقتصادی می‌شود، بلکه محصولات حاصل از خوردگی نیز وارد آب شده و کیفیت آب را آلوده می‌کنند؛ این امر باعث تشدید لجن‌گیری روی سطوح گرمایشی می‌شود. لجن‌گیری نیز خوردگی را تحت لجن تشدید کرده و چرخه‌ای مخرب از خوردگی و لجن‌گیری ایجاد می‌کند. 　　③جلوگیری از تجمع نمک. ناخالصی‌ها و نمک‌های اضافی موجود در آب ورودی دیگ، همراه با بخار خارج شده و در گرمکن‌ها و توربین‌ها ته‌نشین می‌شوند؛ این پدیده را ته‌نشینی نمک می‌نامند. تجمع نمک در گرم‌کننده، باعث گرم شدن بیش از حد دیواره لوله‌های فلزی و حتی پارگی آن‌ها می‌شود ； تجمع نمک در داخل توربین، باعث کاهش توان و راندمان می‌شود و در موارد شدید می‌تواند منجر به حوادث شود.

بر اساس نتایج تحلیل آب کوره، تخلیه مداوم فاضلاب تنظیم می‌شود. هنگامی که میزان کل ترکیبات جامد در آب کوره بالاست، باید دریچه را بازتر کرد؛ و هنگامی که این میزان پایین است، باید دریچه را کمتر باز کرد. برای کاهش اتلاف آب گرم، میزان تخلیه مداوم نیز باید کم باشد. در هر شیفت، فاضلاب به طور منظم یک بار تخلیه می‌شود؛ زمان باز ماندن هر دریچه تخلیه، ۱۰ تا ۱۵ ثانیه است. در هر نقطه تخلیه، دو دریچه نصب شده است؛ ابتدا دریچه اول کاملاً باز می‌شود و سپس دریچه دوم برای تخلیه فاضلاب باز می‌گردد. پس از تخلیه فاضلاب، ابتدا دریچه دوم را ببندید و سپس دریچه اول را باز کنید؛ بستن دریچه‌ها باید به آرامی و کاملاً انجام شود تا هیچ نشتی رخ ندهد. میزان تخلیه فاضلاب باید بر اساس نتایج تحلیل کیفیت آب دیگ تنظیم گردد. محلول دارویی فسفاتی ۱۰٪ تهیه می‌شود و از طریق پمپ تزریق، به طور مداوم به مخزن بخار کتری اضافه می‌گردد. میزان تزریق بر اساس میزان فسفات در آب کتری تنظیم شده و همچنین سدیم فسفات سه‌گانه موجود روی پمپ با آب تمیز شسته می‌شود. یک بار به صورت منظم بازرسی شود.

آخرین بار، این پست توسط dongjiang1001 در تاریخ ۲۰۱۱-۹-۲۲ ساعت ۱۷:۳۶ ویرایش شد. ۱. عملکرد پایدار دستگاه خنثی‌کننده اکسیژن ； آزمایشگاه نمی‌تواند میزان دقیق اکسیژن را تعیین کند ； ۲. روزانه یک بار، مقادیر pH، رسانایی الکتریکی، سیلیکات‌ها، یون‌های کلر، سختی آب، فسفات‌ها و یون‌های سدیم اندازه‌گیری شود ； ۳. برای هر شیفت، ترتیب ثابتی تعیین می‌شود؛ معمولاً تغییر چندانی در ترتیبات متوالی وجود ندارد ； ۴. میزان آب مرطوب و محتوای روغن و آهن، هر روز اندازه‌گیری می‌شود.