Thread Content
เมื่อไม่นานมานี้ มีเครื่องขายสินค้าแปลกๆ ปรากฏขึ้นในบริเวณสาธารณะของห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่งในกรุงบราซิเลีย ซึ่งเป็นเมืองหลวงของบราซิล เครื่องขายสินค้านี้มีไฟบอกสถานะในรูปทรงของบุหรี่จำนวนสองสามสิบดวง พร้อมกับข้อความว่า “อยากใช้บุหรี่ที่คุณมีอยู่เพื่อแลกกับเวลาที่ไม่สามารถซื้อได้ด้วยเงินหรือไม่?” งั้นก็ลงมือทำเลย! บุหรี่ 1 มวนเท่ากับเวลา 11 นาทีที่คนเดินผ่านไป มีคนจำนวนไม่น้อยที่กำลังสูบบุหรี่อยู่ มีชายวัยกลางคนคนหนึ่ง เขาลองโยนบุหรี่เข้าไปในเครื่องดู ผลก็คือ ไฟบ่งบอกว่ามีบุหรี่มวนแรกในเครื่องก็ดับลงโดยอัตโนมัติ เขาก็โยนลูกบอลเข้าไปอีก ลูกที่สอง ลูกที่สาม ลูกที่สี่ และลูกที่ห้า. ทุกครั้งที่เขาจุดบุหรี่ได้สำเร็จ ไฟบอกสถานะของบุหรี่บนเครื่องก็จะดับลงหนึ่งดวง เมื่อไฟบ่งบอกจำนวนบุหรี่มวนที่ 5 ดับลง ก็จะมีข้อความปรากฏขึ้นว่า “ยินดีด้วย! คุณได้รับเวลาเพิ่มอีก 55 นาทีในชีวิต จงใช้เวลานี้อ่านหนังสือสักเล่มเถอะ!” จากนั้น ที่ช่องสำหรับส่งสินค้าของเครื่องก็มีหนังสือเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นมา เมื่อเห็นว่าตู้ขายสินค้านี้น่าสนใจขนาดนี้ ผู้คนที่อยู่แถวนั้นก็พากันเข้ามาใช้งานกันมากมาย หญิงสาวคนหนึ่งใช้บุหรี่ 10 มวนที่เธอมีอยู่ “แลก” เพื่อแลกกับเวลา 110 นาที ซึ่งสามารถนำไปแลกตั๋วหนังได้ ; หนุ่มอีกคนใช้บุหรี่ที่เขามีอยู่ “ซื้อ” เวลาได้ 220 นาที แลกมาเป็นเสื้อยืดสีขาวหนึ่งตัว… ทุกคนพบว่า ยิ่งใช้บุหรี่มากเท่าไหร่ ก็จะสามารถ “ซื้อ” เวลาได้มากขึ้นเท่านั้น และจะได้รับรางวัลที่มีค่ามากขึ้นด้วย. ตลอดทั้งวัน มีผู้คนจำนวน 1469 คนที่ใช้เครื่องขายสินค้านี้ พวกเขาทิ้งบุหรี่ไปรวมทั้งหมด 13,995 มวน ซึ่งสามารถแลกเปลี่ยนเป็นเวลาชีวิตได้ 153,945 นาที และยังสามารถแลกเปลี่ยนเป็นรางวัลต่างๆ อีกด้วย วันรุ่งขึ้น เครื่องขายสินค้าที่สามารถ “ซื้อ” เวลาได้ด้วยบุหรี่เครื่องนี้ ก็ปรากฏตัวอีกครั้งในพื้นที่สาธารณะของห้างสรรพสินค้าอีกแห่งหนึ่งในเมืองบราซิเลีย โดยยังคงขายสินค้าให้กับผู้คนต่อไป วันที่สาม เครื่องขายของอัตโนมัติก็ “ย้ายที่” ไปอีกแห่ง… คุณเพียงแค่ใส่บุหรี่ลงไป ก็จะสามารถ “ซื้อ” เวลาได้ จากนั้นก็นำเวลาที่ได้มาแลกเปลี่ยนเป็นรางวัลต่างๆ ทุกคนต่างบอกว่า นี่ช่างเป็นเครื่องขายของอัตโนมัติที่น่าอัศจรรย์จริงๆ! ที่จริงแล้ว นี่คือโฆษณาเพื่อสังคมเกี่ยวกับการห้ามสูบบุหรี่ที่ประเทศบราซิลจัดทำขึ้น ส่วนตู้ขายของนั้นก็คือสื่อกลางในการนำเสนอโฆษณานั่นเอง. ประชากรของบราซิลมีประมาณ 200 ล้านคน โดยในจำนวนนี้มีผู้สูบบุหรี่ประมาณ 25 ล้านคน และ 90% ของพวกเขาเริ่มสูบบุหรี่ตั้งแต่วัยรุ่น ซึ่งการสูบบุหรี่อาจอยู่กับพวกเขาไปตลอดชีวิต ในวันที่ 31 พฤษภาคม ปี 2014 ซึ่งเป็น “วันปลอดบุหรี่โลก” ประเทศบราซิลได้ออกกฎหมายห้ามสูบบุหรี่ทั่วประเทศ โดยห้ามไม่ให้ประชาชนสูบบุหรี่ในสถานที่สาธารณะที่ปิดล้อมไว้ทั่วประเทศ แม้ว่าคนส่วนใหญ่จะปฏิบัติตามกฎหมายนี้ แต่จำนวนผู้สูบบุหรี่ก็ยังคงสูงอยู่ ด้วยเหตุนี้ เบราซิลจึงได้เชิญผู้เชี่ยวชาญมาออกแบบเครื่องขายบุหรี่พิเศษนี้ขึ้นมา เพื่อให้มันสามารถ “สนทนา” กับผู้สูบบุหรี่ในสถานที่สาธารณะต่างๆ ได้ หากคุณลดการสูบบุหรี่ลง 5 มวน คุณก็จะสามารถอ่านหนังสือเล่มหนึ่งที่คุณอาจไม่เคยอ่านมาก่อนได้ ; หากคุณสูบบุหรี่น้อยลง 10 มวน คุณก็จะมีเวลามากขึ้นในการดูหนังอีกหนึ่งเรื่องตลอดช่วงชีวิตอันยาวนานของคุณ ; หากคุณสูบบุหรี่น้อยลง 1,000 มวน คุณก็อาจมีชีวิตอยู่ได้นานขึ้นอีก 200 ชั่วโมงเมื่อเทียบกับคนอื่นๆ… เครื่องขายสินค้านี้ได้นำแนวคิดที่ว่า “ยิ่งสูบบุหรี่น้อยลง 1 มวน ก็จะมีชีวิตอยู่ได้นานขึ้น 11 นาที” มาแปลงให้เป็นรูปธรรม โดยแสดงเวลาที่เพิ่มขึ้นนั้นในรูปของกิจกรรมต่างๆ การเปลี่ยนแปลงในลักษณะนี้สามารถสัมผัสถึงหัวใจของผู้สูบบุหรี่ได้อย่างดี ดังนั้นตู้ขายสินค้าเหล่านี้จึงเป็นที่นิยมในทุกที่ ผู้สูบบุหรี่ส่วนใหญ่ มักจะใช้บุหรี่ที่เหลืออยู่ในมือของตนเอง เพื่อ “แลกกับเวลา” ”แล้ว
รอสักครู่นะ ฉันม้วนยาสูบช้าหน่อย.
ในประเทศของเรา แม้จะใช้ทุนทั้งหมดไปก็ยังไม่พอที่จะชดใช้ความเสียหายได้
จะเป็นไปได้ไหม? แต่ฉันคิดว่ามันเป็นวิธีที่ดีจริงๆ นะ.
นี่แหละครับ บนมีนโยบาย ล่างก็มีวิธีรับมือ.
นี่เป็นเพียงเรื่องของแนวคิดเท่านั้น ไม่สามารถอยู่ที่จุดเดียวได้นาน มีไว้เพื่อการโฆษณาเท่านั้น
ยกตัวอย่างเช่น ฉันไม่ชอบสูบบุหรี่ ไม่ชอบอ่านหนังสือ และก็ไม่ชอบของขวัญที่มาพร้อมกับมันด้วย แต่ของขวัญเหล่านั้นสามารถนำไปขายเป็นเงินได้ ดังนั้นฉันจึงซื้อบุหรี่ราคาถูกหรือแม้แต่บุหรี่ปลอมมาใส่ลงไป เพื่อแลกกับของขวัญเหล่านั้นมาขายต่อเพื่อหาเงิน. ปล่อยไว้เถอะ การมีเครื่องหนึ่งเครื่อง ก็อาจต้องมีคน 10 คนคอยดูแลการแลกของขวัญ ดูสิว่าคุณจะรับของขวัญได้มากแค่ไหน มีคนว่างมากมายเลย.
คนแบบนี้มีอยู่จริง. แต่น่าจะเป็นส่วนน้อยนะ!