นวนิยายแห่งความอบอุ่นใจยอดเยี่ยมประจำปี 2016 《ฝนยังคงตกอยู่》

Thread Content

ว้าว มีฟ้าผ่าด้วย； ดัง! เสียงฟ้าร้อง. ฝนตกหนักจนท้องฟ้ากับพื้นดินกลายเป็นความมืดมิดไปหมด… หัวหน้าลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว หัวใจของเขาก็เต้นแรงตามไปด้วย. หัวหน้าเปิดไฟ แล้วผลักภรรยาที่อยู่ข้างๆ ภรรยาลุกขึ้นมาทันที ทำไมเหรอ? น้ำซึมเข้ามาในบ้านเหรอ? ฉันกังวลเรื่องพ่อแม่ของเราน่ะ… ฝันไปหรือเปล่านะ? พ่อแม่ไม่ได้อาศัยอยู่ที่บ้านเราหรือ? เราอาศัยอยู่ในบ้านเก่าของพ่อแม่นั่นแหละ. จะพัง ก็ตรงนี้แหละที่พัง. บ้านของเราแข็งแรงมากเลย! แม้ว่าพื้นที่นั้นจะแข็งแรงดี แต่ดินที่นั่นก็อยู่ต่ำ หากน้ำท่วมขึ้นมา ก็คงไม่ใช่เรื่องเล่นๆ หรอก… หน้าบ้านมีเนินดินป้องกันน้ำ ส่วนด้านหลังบ้านก็มีระบบระบายน้ำ… จะเป็นไปได้อย่างไรล่ะ? นอนเถอะ นอนเถอะ. ว้าว มีฟ้าผ่าด้วย ； ดัง! เสียงฟ้าร้อง. ฝนตกหนักจนท้องฟ้ากับพื้นดินกลายเป็นความมืดมิดไปหมด… หัวหน้าลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว หัวใจของเขาก็เต้นแรงตามไปด้วย. คราวนี้ ภรรยาไม่ได้ใช้แรงดันอะไรเลย ก็นั่งขึ้นมาเหมือนกัน. คุณกำลังทำอะไรอยู่กันแน่? จะให้คนนอนหลับได้ไหมเนี่ย? ฉันยังรู้สึกกังวลอยู่ดี… พ่อกับแม่ของเราก็อายุเกินเจ็ดสิบปีแล้ว ถ้าน้ำท่วมเข้ามาในบ้าน พวกเขาก็คงหนีไม่ทันหรอก… งั้นคุณไปดูหน่อยได้ไหม? อืม ลองดูสิ。 คนแก่** แต่งตัวเรียบร้อยก่อนออกไปข้างนอก ทิ้งฉันไว้คนเดียวในบ้านเหรอ? ฉันก็ไปด้วย! สวมเสื้อกันฝนให้ดี แล้วเปิดไฟฉายด้วย. หัวหน้ากับภรรยาเปิดประตูออก แล้ววิ่งเข้าไปท่ามกลางสายฝนที่ตกหนัก ว้าว มีฟ้าผ่าด้วย ； ดัง! เสียงฟ้าร้อง. ฝนตกหนักจนท้องฟ้ากับพื้นดินกลายเป็นความมืดมิดไปหมด… หัวหน้าครอบครัวกับภรรยาเดินทางกลับมาถึงหน้าบ้านของตัวเองอย่างลำบาก แต่ทุกอย่างก็ยังปลอดภัยดี. ภรรยาบอกว่า ฉันบอกแล้วว่าไม่เป็นไร แต่คุณก็ไม่เชื่อ. คราวนี้สบายใจขึ้นใช่ไหม? หัวหน้ากับภรรยาเดินกลับไปตามทางเดิมอย่างลำบาก เมื่อมาถึงหน้าประตูบ้าน สิ่งที่พวกเขาเห็นทำให้พวกเขาตกใจมาก—บ้านพังลงมาแล้ว! …… ว้าว มีฟ้าผ่าด้วย ； ดัง! เสียงฟ้าร้อง. ฝนยังคงตกอยู่… ผู้เขียน: ลี เด๋อเซีย