بازخوانی کلاسیکها – نان تفتداده شده با تخممرغ لائوگانما
Thread Content
بازخوانی یک کلاسیک – نان سرخشده تخممرغ با لائوگانما. یادم میآید در دوران دانشگاه، از خوردن انواع غذاهای اصلی پخته شده در کافههای دانشگاه خسته شده بودم؛ بنابراین به کافههای کوچکتر رفتم تا آنجا نان سرخشده تخممرغ با لائوگانما را بخورم! چرا این مورد محبوبیت بیشتری نزد همه دارد؟ ؟ ؟ چون ارزان است! ! در واقع، ۳ یوان یا ۳.۵ یوان است! چرا تفاوت پنج صدم است؟ آیا لائوگانما اضافه میشود یا نه! ! ! چرا اینقدر ارزان است؟ چون روغن را خارج نمیکند! ! ! تخممرغ، نوعی نان است که با آرد تهیه میشود؛ سپس به هر بسته از این نان، کمی از آن اضافه میشود! یک داستان معروف وجود دارد که برای توصیف نبود روغن در برنج سرخشده استفاده میشود: روزی، دختری برای شرکت در مصاحبه برای انتخاب اعضای شورای دانشآموزی آماده میشد؛ او در ظهر، پیراهن سفید تازهای پوشیده بود، اما هنگام غذا خوردن، به طور تصادفی برنج سرخشده روی لباسش ریخت! ! ! ! با تمام توان با کاغذ پاک کردم، هیچ اثری نماند! ! خوشبختانه رئیس روغن را ریخت نکرد! ! ! سپس این داستان به طور گسترده منتشر شد! رئیس موافق نشد و جملهای کلاسیکتر گفت: مگر در لائوگانما روغن نیست؟! ! ! !
لائوگانما خیلی تند است، کمی نمیتوانم تحملش کنم.
لائوگانما. . . تند! ؟ :فانک:
ما در هوبی، در خوردن غذاهای تند، با هونان و سیچوان قابل مقایسه نیستیم.
خب. . . آن هفته، غذای «هی دیا» همچنان خیلی تند بود. . . .
راستش، جو ههیا واقعاً تند است؛ آنقدر که از خوردنش اشک و بینی میآید.