راستی، شما دمای طراحی ورودی برای تکیه‌گاه‌های نوع زینی را چطور انتخاب می‌کنید؟

در طراحی قبلی صندلی سواری، دمای مورد نظر، همان دمای طراحی تجهیزات بود؛ معمولاً از عایق‌بندی استفاده نمی‌شد، اما مواردی نیز وجود داشت که مشتریان خواستار عایق‌بندی صندلی سواری نیز شدند. برای این موضوع می‌توانید به استاندارد NB/T 47042 مراجعه کنید؛ در آن محاسبات مربوط به صندلی‌های نشیمن وجود دارد.

به عنوان تکمیل، دمای استاندارد برای صندلی زین در مقدار ۴۷۱۲.۱، بر اساس دمای طراحی ۲۰۰ درجه سانتی‌گراد تعیین شده است؛ من هنگام طراحی در ASME گزینه‌ای برای دمای طراحی صندلی زین نداشتم.

NBT 47042-2014 «مخازن افقی»، بخش ۵.۴.۱ب): دمای طراحی صندلی نگهدارنده باید با در نظر گرفتن همزمان دمای طراحی مخزن و دمای محیطی تعیین شود. استانداردها تنها الزامات اصولی را مشخص می‌کنند؛ طراح می‌تواند هر روشی را که بتواند دلایل آن را ارائه دهد، انتخاب کند. :دمای طراحی در لول عمدتاً بر دو مورد تأثیر می‌گذارد: یکی تنش مجاز و دیگری الزامات ضربه در دماهای پایین. معمولاً محاسبه دقیق دمای دیواره فلزی صندلی تسمه‌ای دشوار است، بنابراین مجبور به رویکردی احتیاطی هستیم. دمای بالای صندلی زین از محفظه نشأت می‌گیرد. در محاسبات مربوط به استحکام، تعیین تنش مجاز برای مواد سازنده لنگرها بر اساس دمای طراحی محفظه (حد بالای دما)، معمولاً هزینه تجهیزات را افزایش نمی‌دهد. تأثیر دمای محیطی عمدتاً در این است که آیا نیاز به الزامات مربوط به شوک سرما برای مواد تشکیل‌دهنده صندلی وجود دارد یا خیر. دمای طراحی بخش با دمای پایین پایه برج، معمولاً برابر با کمترین مقدار دمای متوسط ماهانه محلی به علاوه ۲۰ درجه سانتی‌گراد است (این یک مقدار تجربی است و من منبع آن را به یاد ندارم)؛ برای پایه‌های بدون عایق نیز می‌توان از همین روش استفاده کرد. اگر برای صندلی زین نیاز به عایق‌بندی وجود داشته باشد، دیگر نیازی به در نظر گرفتن ضربه سرما نیست.

درسته، برای همین فکر می‌کنم دمای طراحی تجهیزات نباید از ۲۰۰ درجه سانتی‌گراد بیشتر شود؛ در این صورت همه چیز باید ایمن باشد. در طراحی صندلی استاندارد، دما باید بر اساس ۲۰۰ در نظر گرفته شود؛ به نظر من

اگر دمای طراحی محفظه بالاتر از ۲۰۰ درجه سانتی‌گراد باشد، صفحات تکیه نیز قطعاً بالاتر از ۲۰۰ درجه سانتی‌گراد خواهند بود؛ پس چگونه باید استرس مجاز صفحات تکیه را انتخاب کرد؟ آیا امکان استفاده از تنش مجاز بالاتر از ۲۰۰ درجه سانتی‌گراد وجود دارد؟ استرس مجاز را بر اساس چه معیاری انتخاب می‌کنیم؟ استاندارد فقط برای دماهای کمتر از ۲۰۰ درجه سانتی‌گراد است.

مخزن باید دارای عایق حرارتی باشد؛ به این ترتیب، دمای نقطه اتصال صندلی به بدنه مخزن و دمای سطح زیرین صندلی متفاوت خواهد بود. می‌توان این مقادیر را با استفاده از نرم‌افزارهای عناصر محدود محاسبه کرد؛ همچنین، انتقال حرارت از سطح صاف به هوا نیز قابل محاسبه است； نقطه اتصال به بدنه می‌تواند بر اساس دمای بدنه در نظر گرفته شود.

چه کسی می‌تواند به سؤال طبقه ۶ پاسخ دهد؟ ؟ متشکرم، متشکرم!