فعالیت منطقه فرآیندی – تعیین تعداد سوراخ‌ها در برنامه «درک شد-۶۰»

Thread Content

هنوز مرتبط با استخلاص است. در فرآیندهای جداسازی مایعات، اغلب از روش استیکینگ استفاده می‌شود؛ در این روش، بخار با فشار مشخصی وارد می‌شود تا مایعات را به حرکت درآورد و موادی که نقطه جوش پایینی دارند، به سطح مایع منتقل شوند و تبخیر شوند. گاهی اوقات، این مواد می‌توانند با یکی از اجزای سیستم، یک محلول مشترک تشکیل دهند؛ این امر باعث کاهش نقطه جوش اجزایی می‌شود که قرار است جدا شوند. بنابراین، کنترل فشار مورد نیاز برای استیکینگ ضروری است. برای کنترل فشار استخراج گاز، علاوه بر نصب شیر تنظیم فشار بخار، لازم است ورودی‌های بخار برای استخراج گاز به‌خوبی تقسیم شوند؛ معمولاً انتهای لوله بخار بسته می‌شود و سپس سوراخ‌های کوچکی با تعداد متفاوت در آن ایجاد می‌گردد. سؤالات این است که چند سوراخ باز کنیم، قطر سوراخ‌ها چقدر است و زاویه چقدر است. قبلاً دیدم که سوراخ‌کاری‌های استیشنینگ در برخی واحدها به صورت تصادفی انجام می‌شد که منجر به پیامدهای نامطلوب زیادی شد؛ با اصلاحات، بسیاری از این مشکلات حل شد. ابتدا باید مساحت کل سوراخ‌ها مشخص شود؛ معمولاً این مساحت برابر با ۶۰ تا ۷۲ درصد از مساحت مقطع لوله استخراج بخار است. سپس قطر سوراخ‌ها تعیین می‌شود؛ معمولاً از مته‌هایی با قطر ۳.۰ استفاده می‌شود. در نهایت، تعداد سوراخ‌هایی که باید ایجاد شوند، محاسبه می‌گردد. در مرحله بعد، توزیع سوراخ‌ها است؛ معمولاً در دو ردیف قرار می‌گیرند: یک ردیف در بالای دقیق و ردیف دیگر در سمت خارجی. زاویه بین ردیف خارجی و ردیف بالایی حدود ۲۰ تا ۳۰ درجه است. زاویه ۳۰ درجه ثابت نیست و باید بسته به قطر مخزن و ارتفاع سطح مایع، مقدار دقیق آن تعیین شود؛ به طور کلی، خط امتداد بخاری که از سوراخ‌های خارجی خارج می‌شود، نباید زیر سطح مایع و روی دیواره مخزن قرار گیرد. با استفاده طولانی‌مدت از روش استیکینگ، سوراخ‌ها به تدریج بزرگ‌تر می‌شوند؛ در این صورت لازم است تعداد سوراخ‌ها تنظیم شده و تعدادی از آن‌ها به‌طور مناسب مسدود گردند.