Thread Content
دیروز یک پیام در ویچت دیدم که درباره آفریقای جنوبی بود. این کشور در ابتدا رشد خوبی داشت، اما سپس رسانههای اروپایی و آمریکایی به طور گسترده به آلودگی در آفریقای جنوبی انتقاد کردند و مردم نیز خواستار حفاظت از محیط زیست شدند. در نتیجه، ماندلا توصیههای غرب را پذیرفت و سختگیرانهترین قوانین مربوط به حفاظت از محیط زیست را اعمال کرد؛ جریمهها نیز بدون حد بود. در نهایت، شرکتها یکی پس از دیگری ورشکست شدند و سطح زندگی و درآمد مردم به شدت کاهش یافت. سرمایههای اروپایی و آمریکایی از این فرصت استفاده کرده و بخش عمدهای از شرکتهای آن کشور را تحت کنترل خود درآوردند و شروع به گسترش تولید در مقیاس وسیع کردند. رسانهها دیگر درباره آلودگی صحبت نمیکردند و مردم نیز اعتراضی نداشتند. نظر شما چیست؟
مدیریت آلودگی و توسعه اقتصادی، آیا مانند داشتن همزمان ماهی و پنجه خرس است؟ ژاپن چگونه این کار را انجام داد؟ اروپا و آمریکا چگونه این کار را انجام دادند؟
دوران تغییر کرده است. . . . . .
اندیشهای مبتنی بر توسعه اقتصادی.
به دلیل هوای مهآلود، بیمارستانها پر از بیمار شدهاند.
توسعه اصل مهمی است و توسعه با کیفیت، امید همگان است. در مورد نحوه تعادل، واقعاً کاری فنی است؛ کاری که میتوان انجام داد این است که تمام تلاش خود را به کار ببریم.
توسعه اقتصادی قطعاً منجر به آلودگی میشود، اما باید آن را در محدودهای قابل قبول کنترل کرد و نمیتوان آن را بدون محدودیت توسعه داد
قبل از اینکه اروپا، آمریکا و ژاپن موفق شوند، چه شد؟ فریب توسعهای که اروپا و آمریکا امروز مطرح میکنند، نخورید؛ در گذشته آلودگی در آنجا حتی بدتر از چین بود! فقط آنها توسعه اقتصادی خود را زودتر از چین آغاز کردند، زودتر متوجه مشکلات شدند و زودتر با آنها برخورد کردند؛ علاوه بر این، بسیاری از کارخانههای پرآلاینده را در کشور خودشان اجازه فعالیت دادند و بسیاری دیگر نیز به بهانه جذب سرمایه، در حین توسعه **کارخانههایی میسازند و جهان سوم را آلوده میکنند**! اگر به توسعه اقتصادی کشورهای اروپایی، آمریکا و ژاپن توجه کنید، خواهید دید که فرآیند توسعه در همهی آنها یکسان است: ابتدا آلودگی ایجاد میشود، سپس سعی بر رفع آن صورت میگیرد؛ پس از آلودگی است که به آن توجه میشود و تنها در آن زمان است که به پیشگیری فکر میشود. الان برای کشور ما نیز دیر نیست تا اقدامات لازم را انجام دهد؛ همیشه یک فرآیند زمانی لازم است. نیازی نیست دیگران را مسخره کنیم، و همچنین نباید تحت تأثیر تبلیغات غرب قرار بگیریم!
اکنون هزینه مدیریت بالاست؛ برای کسب بازده، چه کسی مدیریت میکند؟
این موضوع به مسئله منافع مرتبط است؛ در برخی مناطق، حتی پس از سالها آلودگی، هیچکس دربارهاش صحبت نمیکند، در حالی که در برخی مناطق دیگر، با وجود کمی آلودگی، این موضوع احساسات برخی افراد را برمیانگیزد.