نکات مهم در نظارت بر سلامت شغلی کارگران

Thread Content

نکات مربوط به نگهداری: ۱. سه روز قبل از معاینه، از پرخوری و خوردن بیش از حد خودداری کنید. مراقب استراحت باشید و خواب کافی داشته باشید. دوم، برای آزمایش‌های پزشکی، خون باید در ساعات ۷:۳۰ تا ۸:۳۰ صبح، در حالت گرسنگی گرفته شود؛ دیرتر از ساعت ۱۰:۰۰ نیز مناسب نیست. سوم، زنان در دوران بارداری باید از انجام عکسبرداری با اشعه ایکس خودداری کنند. چهارم، بررسی‌های مورد نظر در فرم معاینات پزشکی شامل هم آزمایش‌های پایه‌ای که وضعیت سلامت جسمانی فرد را نشان می‌دهند، و هم برخی آزمایش‌های ویژه برای سنجش عوامل خطرناک مربوط به بیماری‌های شغلی است. برخی از آزمایش‌ها، برای تشخیص زودهنگام آسیب‌های ناشی از کار و موانع شغلی، اهمیت ویژه‌ای دارند. برخی از افراد مورد بررسی، به دلیل ترس از دردسر یا خجالت، خودشان از انجام این آزمایش صرف‌نظر می‌کنند؛ در حالی که ممکن است واقعاً دچار مشکلات پزشکی باشند. در نتیجه، بهترین زمان برای درمان و مداخله نیز از دست می‌رود. پنجم: توضیح سابقه بیماری. سوابق پزشکی، منبع مهمی برای پزشک در تشخیص وضعیت سلامت فرد مورد معاینه است. برخی از افراد مورد معاینه، با این تفکر که قصد «ارزیابی» سطح مهارت پزشک معاینه‌کننده را دارند، بر این باورند که بیماری‌ها تنها از طریق تشخیص قابل شناسایی هستند و نه از طریق صحبت کردن. نمی‌دانند که نتیجه چنین کاری اغلب برخلاف آنچه می‌خواهند است. توصیف سابقه بیماری باید تا حد امکان عینی، دقیق و شامل بیماری‌های مهم باشد. ششم: تاریخچه شغلی را به صورت صادقانه ارائه دهید. سوابق شغلی، بخش مهمی از معاینات سلامت شغلی است و منبع مهمی برای پزشک معاینه‌کننده جهت تشخیص آسیب‌های ناشی از کار و بیماری‌های مشکوک به علت شغلی در افراد مورد بررسی محسوب می‌شود. هفتم: به نتایج معاینات پزشکی توجه کنید. نتایج معاینات پزشکی، خلاصه‌ای از وضعیت سلامت فرد مورد بررسی است؛ پزشک معاینه‌کننده، بر اساس نتایج معاینات در رشته‌های مختلف و پس از تحلیل جامع، توصیه‌های منطقی‌ای برای فرد ارائه می‌دهد. این نتایج، اهمیت زیادی در اصلاح رفتارها و عادات نامناسب، و همچنین در پیشگیری و درمان بیماری‌های شغلی دارند. برخی از افراد مورد بررسی، به فرآیند معاینه پزشکی توجه زیادی می‌کنند، اما نتایج آن را نادیده می‌گیرند و آن‌ها را با دقت مطالعه یا به کار نمی‌برند؛ در نتیجه، معاینات پزشکی مربوط به سلامت شغلی بی‌فایده می‌شود. اهمیت انجام معاینات سلامت شغلی برای کارگران، پیش از شروع کار، در طول دوران کار و پس از پایان کار: هدف از معاینات شغلی قبل از شروع کار، تعیین وضعیت سلامتی کارگران قبل از انجام فعالیت‌های خاص است؛ تا مشخص شود آیا آن‌ها برای انجام چنین کارهایی مناسب هستند یا خیر، آیا محدودیت‌های شغلی دارند یا خیر، و آیا بیماری‌هایی مانند بیماری‌های عفونی یا روانی که می‌تواند بر دیگران تأثیر بگذارد، در آن‌ها وجود دارد یا خیر. شواهد عینی برای تعیین اینکه آیا کارفرما فرصت شغلی فراهم کرده است یا خیر، و به‌ویژه اینکه آیا کارگران را در کارهایی با خطرات بیماری‌های شغلی مشغول کرده است یا خیر، ارائه می‌دهد. معاینات پزشکی دوره‌ای در طول دوران کار. هدف، شناسایی به‌موقع تأثیرات زیانبار عوامل مرتبط با بیماری‌های شغلی بر سلامت کارگران است؛ تا بتوان در زمان مناسب تشخیص و درمان انجام داد. در مورد بیماران مشکوک، می‌توان آن‌ها را تحت نظارت قرار داد؛ همچنین کارگرانی که دارای موانع شغلی هستند یا دچار آسیب‌های سلامتی مرتبط با شغل خود شده‌اند، باید به‌سرعت از آن شغل منتقل شده و کار مناسبی برای آن‌ها تعیین گردد. معاینه سلامت هنگام ترک محل کار. محتوا و موارد معاینه پزشکی، بر اساس شغل فرد و وجود عوامل مضر حرفه‌ای در محیط کار، به‌صورت هدفمند انتخاب می‌شوند تا شاخص‌های حساسی برای بررسی وضعیت سلامت کارگران در نظر گرفته شوند. هدف، درک و ارزیابی این است که پس از گذشت مدتی از فعالیت این کارگر در شرایط خطرناک، وضعیت سلامتی فعلی او و تغییرات آن، آیا مرتبط با عوامل خطرناک ناشی از شغل است یا خیر. اقدامات پیشگیری از بیماری‌های شغلی: ۱. ترویج نوآوری فنی و اصلاح روش‌های تولید. مانند جایگزینی مواد سمی یا بسیار سمی با مواد غیرسمی یا کم‌سمیت، و جایگزینی تجهیزات پرسروصدا با تجهیزات کم‌سروصدا. فرآیند تولید مکانیزه و خودکار شده است، که در نتیجه فرصت‌های تماس کارگران با عوامل مضر بیماری‌های شغلی را کاهش می‌دهد. ۲. از روش تهویه استفاده کنید. اقدامات فنی مانند دفع سموم، کاهش سر و صدا و ایزولاسیون، برای کاهش یا رفع عوامل خطرناک بیماری‌های شغلی. سوم، برای پروژه‌های ساخت جدید، بازسازی، گسترش و اصلاح فنی، بررسی «همزمانی سه مورد» انجام می‌شود تا اطمینان حاصل شود که پس از تکمیل این پروژه‌ها، غلظت یا شدت عوامل مضر به سطح ** استاندارد** خواهد رسید. چهارم، تقویت مدیریت تجهیزات تولیدی برای جلوگیری از نشت مواد سمی و آلوده کردن محیط زیست. پنجم: تدوین و رعایت دقیق دستورالعمل‌های ایمنی عملیاتی، جهت پیشگیری از وقوع حوادث. ششم: تقویت محافظت فردی، پرورش عادات بهداشتی خوب و جلوگیری از ورود مواد مضر به بدن. هفتم: نظام استراحت را به‌خوبی سازماندهی کنید، به تغذیه توجه نمایید و توانایی بدن در مقابله با مواد مضر را افزایش دهید. هشتم: برای کارگرانی که در معرض کارهای مضر تولیدی قرار دارند، معاینات بهداشت شغلی قبل از شروع کار و معاینات دوره‌ای انجام شود تا عوارض منعی و بیماری‌های شغلی به موقع شناسایی شده و در اسرع وقت درمان گردند. ۹. بر اساس مجموعه‌ای از استانداردهای بهداشتی تدوین‌شده، غلظت یا شدت عوامل مضر ناشی از فعالیت‌ها در محیط کار به طور دوره‌ای اندازه‌گیری می‌شود تا مشکلات به موقع شناسایی و رفع گردند. سیستم نظارت بر سلامت شغلی
۱. تدوین برنامه‌ای دقیق برای نظارت بر سلامت، هماهنگی یکپارچه کارکنان، همکاری نزدیک و اتحاد در کار. ۲. رعایت دستورالعمل‌های عملیاتی، پیروی دقیق از رویه‌های کاری، انجام آزمایش‌ها به ترتیب موارد مشخص شده در بررسی‌های پزشکی؛ هیچ‌گونه افزایش یا کاهش تصادفی در تعداد آزمایش‌ها مجاز نیست. سوم، کارکنان باید مسئولیت‌پذیر و واقع‌بین باشند و از تقلب خودداری کنند. چهارم: کارکنان باید لباس‌های رسمی خود را به درستی بپوشند، با مهربانی خدمت کنند و از زبان مؤدبانه استفاده نمایند. ۵. بررسی نتایج صحیح بوده، نتیجه‌گیری‌ها درست و منطقی هستند و کیفیت کار نظارت بر سلامت تضمین می‌شود. ۶. در مهلت تعیین‌شده، گزارش نظارت بر سلامت صادر کند. رویه نظارت بر سلامت شغلی: کارفرما باید فهرست کارکنانی را که در معرض عوامل خطرناک مربوط به بیماری‌های شغلی قرار دارند، ارائه دهد؛ این فهرست باید شامل اطلاعاتی مانند نام، جنسیت، تاریخ تولد، بخش کاری، نوع شغل، نام عوامل مضر، سابقه کاری و غیره باشد. پزشک بررسی‌کننده، فرد مورد بررسی را دوباره بررسی کرده و بر اساس نوع عوامل خطرناک مربوط به بیماری‌های شغلی و همچنین مقررات مربوط به «فهرست و دوره‌های معاینات سلامت شغلی» در «روش‌های مدیریت نظارت بر سلامت شغلی»، فهرست و دوره‌های معاینات سلامتی را تعیین می‌کند. رئیس گروه نظارت، انجام معاینات سلامت شغلی را سازماندهی می‌کند؛ که شامل تماس با گروه معاینات فوری، آماده‌سازی محل، وسایل حمل و نقل و موارد مشابه است. پزشکان معاینه‌ی بدنی و پزشکان آزمایشگاهی، با رعایت استانداردهای فنی مربوطه و «دستورالعمل‌های اجرایی»، انواع معاینات را انجام داده و گزارش‌های جداگانه‌ای برای هر معاینه صادر می‌کنند؛ این گزارش‌ها شامل الکتروکاردیوگرام، سونوگرافی، آپتواکوستیک، رادیوگرافی قفسه‌سینه، آزمایش‌های عملکرد ریه، آزمایش‌های خون و ادرار، آزمایش‌های عملکرد کبد، و سطح سرب در ادرار می‌باشد. پزشک معاینه، اطلاعات حاصل از تمام آزمایش‌های سلامتی را جمع‌آوری کرده و گزارش ارزیابی فردی و گروهی سطح سلامت کارگران را تهیه می‌کند. گزارش ارزیابی فردی شامل نام واحد، شماره معاینه، نام، جنسیت، بخش کاری و پیشنهادات مربوط به رفتار با فرد است؛ گزارش ارزیابی گروهی نیز شامل نام واحد، کد شرکت، تعداد افراد مورد بررسی، تاریخ بررسی، نام عوامل خطرناک حرفه‌ای، مبانی قانونی، استانداردهای کاری، نتایج بررسی، ارزیابی نتایج و نظر پزشک مسئول بررسی است. پزشک بازرس، گزارش‌های ارزیابی سطح سلامت کارکنان به صورت فردی و گروهی را بررسی کرده و با امضا و مهر مرکز، آن‌ها را تأیید می‌کند. پزشک بازرس، در صورتی که آسیبی به سلامت شغلی مشاهده کند یا نیاز به معاینه مجدد وجود داشته باشد، بلافاصله به صورت کتبی به کارفرما اطلاع می‌دهد. وظایف بخش بهداشت شغلی: ۱. مشارکت در مقابله فوری با حوادث ناگهانی ناشی از بیماری‌های شغلی. ۲. جمع‌آوری و مدیریت اطلاعات پایه درباره خطرات بیماری‌های شغلی. سوم، انجام نظارت بر سلامت شغلی برای کارکنان شرکت‌هایی که در معرض خطرات بیماری‌های شغلی قرار دارند و کارکنان حوزه پرتوهای رادیواکتیو، در مراحل قبل از شروع کار، در طول دوران کار، هنگام ترک شغل و در شرایط اضطراری؛ همچنین انجام اندازه‌گیری دوز فردی برای کارکنان حوزه پرتوهای رادیواکتیو. چهارم: ارائه راهنمایی‌های فنی به واحدهای تولیدی مبتلا به بیماری‌های شغلی، و انجام فعالیت‌های آموزشی و تبلیغاتی در زمینه پیشگیری و کنترل بیماری‌های شغلی. پنجم: انجام تحقیقات در زمینه کاربرد فناوری‌های پیشگیری و مدیریت بیماری‌های شغلی، و گسترش استفاده از آن‌ها. ۶. انجام وظایف موقتی محوله توسط مقامات بالاتر یا مرکز.