در روز بیست و هفتم ماه یازدهم، سال چهار هزار و هفتصد و چهل و چهارم از تقویم امپراتور زرد، باد سردی وزید و مه و غبار از بین رفت

فرمان شماره ۶۱ جمهوری خلق چین: «قانون مالیات حفاظت از محیط زیست جمهوری خلق چین»، توسط جلسه بیست و پنجم کمیته دائمی مجلس ملی دوازدهم جمهوری خلق چین، در تاریخ ۲۵ دسامبر ۲۰۱۶ تصویب شد؛ اکنون این قانون منتشر می‌گردد و از تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۱۸ لازم‌الاجرا خواهد بود. ریاست جمهوری جمهوری خلق چین، ۲۵ دسامبر ۲۰۱۶
قانون مالیات حفاظت از محیط زیست جمهوری خلق چین (تصویب شده در جلسه بیست و پنجم کمیته دائم مجلس ملی دوازدهم، در تاریخ ۲۵ دسامبر ۲۰۱۶)

فهرست مطالب
فصل اول: اصول کلی
فصل دوم: مبنای محاسبه مالیات و میزان مالیات مستحق پرداخت
فصل سوم: معافیت‌ها و تخفیف‌های مالیاتی
فصل چهارم: نحوه جمع‌آوری مالیات
فصل پنجم: مقررات پایانی

فصل اول: اصول کلی
ماده اول: این قانون برای حفاظت و بهبود محیط زیست، کاهش انتشار آلاینده‌ها، و پیشرفت فرهنگ تمدن زیست‌محیطی تدوین شده است. ماده دوم: واحدهای تولیدی و صنعتی و سایر فعالان اقتصادی که در قلمرو جمهوری خلق چین و سایر آب‌های تحت حاکمیت این کشور، مواد آلاینده مشمول مالیات را مستقیماً در محیط زیست تخلیه می‌کنند، به عنوان مالیات‌دهندگان مالیات حفاظت از محیط زیست محسوب می‌شوند و باید مطابق با مقررات این قانون، مالیات مربوطه را پرداخت کنند. ماده سوم: آلاینده‌های مشمول مالیات، که در این قانون به آن‌ها اشاره شده است، عبارتند از آلاینده‌های هوا، آلاینده‌های آب، پسماندهای جامد و صدا، که در «جدول موارد و نرخ‌های مالیات حفاظت از محیط زیست» و «جدول آلاینده‌های مشمول مالیات و مقادیر معادل آن‌ها» الحاق به این قانون، تعیین شده‌اند. ماده چهارم: در صورت وجود یکی از شرایط زیر، انتشار آلاینده‌ها به محیط زیست به صورت مستقیم محسوب نمی‌شود و مالیات حفاظت از محیط زیست مربوط به آن آلاینده‌ها دریافت نخواهد شد: (۱) وقتی که شرکت‌ها، سازمان‌ها و سایر فعالان اقتصادی، آلاینده‌های مشمول مالیات را در مراکز تصفیه فاضلاب و زباله‌هایی که طبق قانون تأسیس شده‌اند، تخلیه کنند ； (۲) واحدهای تجاری، سازمان‌ها و سایر فعالان تولیدی و تجاری که پسماندهای جامد را در تأسیسات و مکان‌هایی که مطابق با استانداردهای ** و استانداردهای محیط زیست محلی هستند، نگهداری یا دفع می‌کنند. ماده پنجم: مراکز تصفیه متمرکز فاضلاب شهری و روستایی و مراکز تصفیه زباله‌های خانگی که طبق قانون تأسیس شده‌اند، در صورتی که مواد آلاینده مشمول مالیات را فراتر از استانداردهای تعیین‌شده توسط دولت مرکزی و مقامات محلی به محیط زیست تخلیه کنند، باید مالیات حفاظت از محیط زیست را پرداخت کنند. شرکت‌ها، واحدهای تولیدی و سایر فعالان اقتصادی که پسماندهای جامد را به شیوه‌ای ذخیره یا دفع می‌کنند که مطابق با استانداردهای ** و استانداردهای محیط زیست محلی نباشد، باید مالیات حفاظت از محیط زیست را پرداخت کنند. ماده ششم: دسته‌بندی‌ها و میزان مالیات حفاظت از محیط زیست، مطابق با «جدول دسته‌بندی‌ها و میزان مالیات حفاظت از محیط زیست» که در پیوست این قانون آمده است، اعمال خواهد شد. تعیین و تنظیم میزان مالیات خاص بر آلاینده‌های هوا و آبی که مشمول مالیات هستند، توسط شوراهای مردم استان‌ها، مناطق خودمختار و شهرهای تحت کنترل مستقیم دولت، با در نظر گرفتن ظرفیت زیست‌محیطی منطقه، وضعیت فعلی انتشار آلاینده‌ها و اهداف توسعه اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی، در چارچوب محدوده‌های مالیاتی مشخص شده در «جدول موارد و میزان‌های مالیات حفاظت از محیط زیست» که ضمیمه این قانون است، پیشنهاد می‌شود؛ سپس این پیشنهادات به شورای مردم همان سطح ارائه شده تا تصمیم‌گیری شود، و در عین حال به کمیته دائم مجلس ملی و دولت گزارش می‌شود. فصل دوم: مبنای محاسبه مالیات و میزان مالیات پرداختی
ماده هفتم: مبنای محاسبه مالیات بر آلاینده‌های مشمول مالیات، بر اساس روش‌های زیر تعیین می‌شود:
(الف) آلاینده‌های هوایی مشمول مالیات، بر اساس تعداد واحدهای آلایندگی حاصل از میزان انتشار آن‌ها، مشخص می‌شوند ； (۲) آلاینده‌های آبی مشمول مالیات، بر اساس تعداد واحدهای آلاینگی معادل حاصل از میزان تخلیه آلاینده‌ها تعیین می‌شوند ； (۳) پسماندهای جامد مشمول مالیات، بر اساس میزان تخلیه پسماندهای جامد تعیین می‌شوند ； (۴) سر و صدای مشمول مالیات، بر اساس تعداد دسی‌بل فراتر رفتن از استانداردهای مقرر تعیین می‌شود. ماده هشتم: مقدار معادل آلاینده‌های هوایی و آبی قابل مالیات، با تقسیم میزان انتشار آن آلاینده بر مقدار معادل آلاینگی آن محاسبه می‌شود. مقادیر معادل آلاینده‌های هوایی و آبی که مشمول مالیات هستند، بر اساس «جدول آلاینده‌های مشمول مالیات و مقادیر معادل آن‌ها» که در این قانون ضمیمه شده است، تعیین می‌شود. ماده نهم: برای هر یک از آلاینده‌های هوایی مشمول مالیات که دارای دریچه‌ی تخلیه هستند یا فاقد آن هستند، بر اساس تعداد واحدهای آلاینگی، از بیشتر به کمتر، مالیات حفاظت از محیط زیست بر سه آلاینده‌ی اول دریافت خواهد شد. مواد آلاینده آبی که مشمول مالیات هستند و از هر دهانه تخلیه خارج می‌شوند، بر اساس «جدول مواد آلاینده مشمول مالیات و مقادیر معادل» مندرج در این قانون، به دو دسته مواد آلاینده آبی دسته اول و سایر مواد آلاینده طبقه‌بندی می‌شوند؛ سپس بر اساس تعداد واحدهای آلاینگی، از بیشتر به کمتر مرتب شده و برای مواد آلاینده دسته اول، مالیات حفاظت از محیط زیست بر اساس پنج مورد اول دریافت می‌شود، در حالی که برای سایر مواد آلاینده، این مالیات بر اساس سه مورد اول دریافت می‌گردد. مردم استان‌ها، مناطق خودمختار و شهرهای تحت مستقیم کنترل دولت مرکزی، می‌توانند بر اساس نیازهای ویژه هر منطقه در زمینه کاهش آلاینده‌ها، تعداد گونه‌های آلاینده‌ای که مشمول مالیات حفاظت از محیط زیست می‌شوند، را افزایش دهند؛ این کار باید با تصمیم کمیته دائم مجلس خلق همان سطح انجام شود و سپس به کمیته دائم مجلس خلق کشور و دولت گزارش شود. ماده دهم: میزان تخلیه آلاینده‌های هوا، آلاینده‌های آب و پسماندهای جامد که مشمول مالیات هستند، و همچنین میزان صدا بر حسب دسی‌بل، بر اساس روش‌ها و ترتیبات زیر محاسبه می‌شود: (الف) در صورتی که مالیات‌دهنده دستگاه‌های خودکار برای نظارت بر آلاینده‌ها را، مطابق با مقررات و استانداردهای مربوطه، نصب و استفاده کند، محاسبات بر اساس داده‌های حاصل از این دستگاه‌ها انجام خواهد شد ； (۲) در صورتی که مالیات‌دهنده دستگاه‌های نظارت خودکار بر آلاینده‌ها را نصب و استفاده نکرده باشد، محاسبات بر اساس داده‌های نظارتی صادر شده توسط مؤسسات نظارتی و مطابق با **مقررات مربوطه و استانداردهای نظارتی** انجام خواهد شد ； (۳) در مواردی که به دلایلی مانند تعدد انواع آلاینده‌های تخلیه‌شده، شرایط لازم برای نظارت فراهم نیست، محاسبات بر اساس ضرایب تخلیه آلاینده‌ها و روش‌های تعادل مواد، مطابق با دستورالعمل‌های ارائه‌شده توسط مرجع مسئول حفاظت از محیط زیست در شورای دولتی، انجام می‌شود ； (۴) در صورتی که امکان محاسبه بر اساس روش‌های مندرج در بندهای اول تا سوم این ماده وجود نداشته باشد، محاسبات بر اساس روش‌های نمونه‌برداری و محاسباتی که توسط ارگان‌های مسئول حفاظت از محیط زیست در استان‌ها، مناطق خودمختار و شهرهای تحت مدیریت مستقیم تعیین شده است، انجام خواهد شد. ماده یازدهم: مبلغ مالیات مربوط به حفاظت از محیط زیست، بر اساس روش‌های زیر محاسبه می‌شود: (الف) مبلغ مالیات مربوط به آلاینده‌های هوا، برابر است با حاصلضرب تعداد واحدهای آلایندگی در نرخ مالیات مربوطه ； (۲) مبلغ مالیات بر آلاینده‌های آبی مشمول مالیات، برابر است با حاصلضرب تعداد واحدهای آلایندگی در نرخ مالیات مربوطه ； (۳) مبلغ مالیات بر پسماندهای جامد مشمول مالیات، حاصل ضرب میزان تخلیه پسماندهای جامد در نرخ مالیات مربوطه است ； (۴) میزان مالیات بر صداهای مشمول مالیات، برابر با میزان مالیات مربوط به تعداد دسی‌بل‌های فراتر از استانداردهای مقرر است. فصل سوم: معافیت‌های مالیاتی
ماده دوازدهم: در موارد زیر، مالیات حفاظت از محیط زیست به طور موقت معاف است: (۱) تولیدات کشاورزی (به جز پرورش دام در مقیاس بزرگ) که آلاینده‌های مشمول مالیات را تولید می‌کنند ； ۲. انتشار مواد آلاینده مشمول مالیات توسط منابع آلاینده متحرک مانند وسایل نقلیه موتوری، لوکوموتیوهای راه‌آهن، ماشین‌آلات متحرک غیرجاده‌ای، کشتی‌ها و هواپیماها ； (۳) مراکز تصفیه متمرکز فاضلاب شهری و روستایی و مراکز تصفیه زباله‌های خانگی که طبق قانون تأسیس شده‌اند، مقادیر مشخصی از آلاینده‌های مشمول مالیات را تولید می‌کنند؛ این مقادیر نباید از استانداردهای تعیین‌شده توسط دولت مرکزی و مقامات محلی فراتر رود ； (۴) پسماندهای جامدی که مالیات‌دهنده از آن‌ها استفاده چندمنظوره می‌کند، مطابق با ** و استانداردهای محیط زیست محلی هستند ； ۵. سایر مواردی که توسط شورای دولت برای معافیت از مالیات تأیید شده‌اند. مقررات مربوط به معافیت مالیاتی در بند پنجم ماده فوق، توسط شورای دولت به کمیته دائم کنگره ملی گزارش می‌شود تا در آن ثبت شود. ماده سیزدهم: در صورتی که غلظت آلاینده‌های هوایی یا آبی که توسط مالیات‌دهندگان تولید می‌شود، کمتر از سی درصد استانداردهای تعیین‌شده توسط دولت مرکزی و مقامات محلی باشد، مالیات حفاظت از محیط زیست به نرخ هفتاد و پنج درصد کاهش خواهد یافت. در صورتی که غلظت آلاینده‌های هوایی یا آبی مشمول مالیات توسط مالیات‌دهنده، کمتر از پنجاه درصد استانداردهای تعیین‌شده توسط دولت مرکزی و مقامات محلی باشد، مالیات حفاظت از محیط زیست به نرخ پنجاه درصد کاهش خواهد یافت. فصل چهارم: مدیریت دریافت مالیات‌ها
ماده چهاردهم: مالیات حفاظت از محیط زیست توسط ادارات مالیاتی، مطابق با «قانون مدیریت دریافت مالیات‌های جمهوری خلق چین» و مقررات مربوطه در این قانون، جمع‌آوری و مدیریت می‌شود. مرجع مسئول حفاظت از محیط زیست، مطابق با این قانون و مقررات مربوط به حفاظت از محیط زیست، مسئول نظارت و مدیریت آلاینده‌ها است. مردم‌های مناطق در سطح شهرستان و بالاتر، باید سیستمی برای همکاری میان ادارات مالیاتی، ادارات مسئول حفاظت از محیط زیست و سایر نهادهای مرتبط ایجاد کنند؛ تا مدیریت مالیات‌های مربوط به حفاظت از محیط زیست بهتر شود و مالیات‌ها به موقع و به طور کامل واریز شوند. ماده پانزدهم: ارگان‌های مسئول حفاظت از محیط زیست و ادارات مالیاتی باید پلتفرمی برای اشتراک‌گذاری اطلاعات مربوط به مالیات‌ها و همچنین مکانیزمی برای همکاری با یکدیگر ایجاد کنند. مراجع مسئول حفاظت از محیط زیست، باید اطلاعات مرتبط با حفاظت از محیط زیست مانند مجوزهای تخلیه آلاینده‌ها توسط واحدهای تولیدکننده، داده‌های مربوط به تخلیه آلاینده‌ها، موارد نقض قوانین محیط زیست و مجازات‌های اعمال‌شده، را به طور منظم به ادارات مالیاتی ارائه دهند. ادارات مالیاتی باید اطلاعات مربوط به مالیات‌های محیط‌زیست، از جمله فرم‌های گزارش مالیاتی مودیان، ورود مالیات‌ها به خزانه دولت، کاهش یا معافیت از مالیات، مالیات‌های باقی‌مانده و نکات مربوط به ریسک‌ها، را به طور منظم به ادارات مسئول حفاظت از محیط زیست ارائه دهند. ماده شانزدهم: زمان وجود تعهد مالیاتی، همان روزی است که مالیات‌پرداز مواد آلاینده مشمول مالیات را تخلیه می‌کند. ماده هفدهم: مالیات‌دهندگان باید مالیات حفاظت از محیط زیست را در اختیار ادارات مالیاتی محل تخلیه آلاینده‌های مشمول مالیات، گزارش و پرداخت کنند. ماده هجدهم: مالیات حفاظت از محیط زیست، ماهانه محاسبه شده و فصلی گزارش و پرداخت می‌گردد. در صورتی که امکان پرداخت مطابق با یک دوره زمانی ثابت وجود نداشته باشد، می‌توان هر بار به صورت جداگانه آن را اعلام و پرداخت کرد. هنگام اعلام و پرداخت مالیات، مالیات‌دهندگان باید انواع و مقادیر آلاینده‌های مشمول مالیات که تولید کرده‌اند، میزان غلظت آلاینده‌های هوا و آب، و سایر اسناد مالیاتی که اداره مالیاتات بر اساس نیازهای واقعی از مالیات‌دهندگان درخواست می‌کند، را به آن اداره ارائه دهند. ماده نوزدهم: مالیات‌دهندگانی که مالیات خود را به صورت فصلی اعلام و پرداخت می‌کنند، باید ظرف پانزده روز پس از پایان هر فصل، اظهارنامه مالیاتی خود را نزد اداره مالیاتی ارائه داده و مالیات مربوطه را پرداخت کنند. مالیات‌دهندگانی که مالیات را به صورت دفعه‌ای پرداخت می‌کنند، باید ظرف پانزده روز از تاریخ وجود تعهد مالیاتی، فرم مالیاتی را نزد اداره مالیاتی ارائه داده و مالیات مربوطه را پرداخت کنند. مالیات‌دهندگان باید مطابق با قوانین، اظهارنامه مالیاتی خود را به درستی تهیه کنند و مسئولیت صحت و کامل بودن آن را بر عهده داشته باشند. ماده بیستم: ادارات مالیاتی باید داده‌های مربوط به اظهارنامه‌های مالیاتی مودیان را با داده‌های مرتبطی که توسط ادارات مسئول حفاظت از محیط زیست ارائه شده است، مقایسه کنند. در صورتی که ادارات مالیاتی متوجه ناهنجاری‌هایی در اطلاعات ارائه شده توسط مالیات‌دهندگان شوند، یا اینکه مالیات‌دهندگان در مهلت تعیین‌شده، فرآیند اعلام مالیات را انجام ندهند، می‌توانند درخواست بازبینی را از سوی ادارات مسئول حفاظت از محیط زیست ارائه دهند. ادارات مسئول حفاظت از محیط زیست باید ظرف پانزده روز از تاریخ دریافت اطلاعات از ادارات مالیاتی، نظر خود را درباره آن ارائه دهند. ادارات مالیاتی باید مبلغ مالیات مستحق بر واحدهای مالیاتی را، بر اساس داده‌های بررسی‌شده توسط ادارات مسئول حفاظت از محیط زیست، تعدیل کنند. ماده بیست و یکم: در صورتی که میزان تخلیه آلاینده‌ها طبق بند چهارم ماده ده این قانون تعیین شود، ادارات مالیاتی به همراه مراجع مسئول حفاظت از محیط زیست، نوع، مقدار آلاینده‌ها و میزان مالیات مورد نیاز را تعیین خواهند کرد. ماده بیست و دوم: روش‌های خاص مربوط به گزارش‌دهی و پرداخت مالیات حفاظت از محیط زیست، در مورد مالیات‌پردازانی که در زمینه مهندسی دریایی فعالیت می‌کنند و آلاینده‌های هوایی، آلاینده‌های آبی یا پسماندهای جامد را در آب‌های تحت حاکمیت جمهوری خلق چین تخلیه می‌کنند، توسط اداره مربوط به مالیات‌های دولت مرکزی و با همکاری اداره مربوط به امور دریایی دولت مرکزی تعیین خواهد شد. ماده بیست و سوم: در صورتی که مالیات‌دهندگان و مأموران ادارات مالیاتی، همچنین مسئولان حوزه حفاظت از محیط زیست و کارکنان آن‌ها، قوانین مندرج در این مقررات را نقض کنند، بر اساس «قانون مدیریت جمع‌آوری مالیات‌های جمهوری خلق چین»، «قانون حفاظت از محیط زیست جمهوری خلق چین» و سایر قوانین و مقررات مربوطه، مورد پیگرد قانونی قرار خواهند گرفت. ماده بیست و چهارم: مردم در تمام سطوح باید مالیات‌دهندگان را تشویق کنند تا سرمایه‌گذاری بیشتری در زمینه حفاظت از محیط زیست انجام دهند؛ همچنین باید از نظر مالی و سیاستی، از سرمایه‌گذاری‌های مالیات‌دهندگان در زمینه تجهیزات نظارت خودکار بر آلاینده‌ها حمایت کنند. فصل پنجم: مقررات تبعی، ماده بیست و پنجم: معانی اصطلاحات زیر در این قانون عبارتند از: (الف) معادل آلایندگی، به معنای شاخص یا واحد اندازه‌گیری جامعی است که بر اساس میزان آسیب‌زایی آلاینده‌ها یا فعالیت‌های تولید آلاینده‌ها بر محیط زیست، و همچنین کارایی فنی و اقتصادی روش‌های پاکسازی، برای سنجش تأثیر آلاینده‌های مختلف بر محیط زیست به کار می‌رود. میزان آلودگی مواد آلاینده مختلف با همان معادل آلودگی در یک محیط، تقریباً یکسان است. (۲) ضریب انتشار آلاینده‌ها، میانگین آماری مقدار آلاینده‌هایی است که در شرایط فنی، اقتصادی و مدیریتی عادی، برای تولید هر واحد محصول باید منتشر شود. (۳) تعادل مواد، روشی است که بر اساس اصل بقای جرم، برای محاسبه مواد خام مورد استفاده در فرآیند تولید، محصولات تولید شده و پسماندهای حاصل، به کار می‌رود. ماده بیست و شش: واحدهای صنعتی و تجاری و سایر فعالان اقتصادی که مواد آلاینده مشمول مالیات را مستقیماً در محیط زیست تخلیه می‌کنند، علاوه بر پرداخت مالیات حفاظت از محیط زیست طبق مقررات این قانون، باید به دلیل خساراتی که ایجاد کرده‌اند، طبق قانون مسئولیت پذیرند. ماده بیست و هفتم: از تاریخ اجرای این قانون، مالیات حفاظت از محیط زیست طبق مقررات این قانون دریافت خواهد شد و دیگر هزینه‌ی پسماند جمع‌آوری نخواهد شد. ماده بیست و هشتم: این قانون از تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۱۸ لازم‌الاجرا است.

تازه حال و هوای خوبی پیدا کردیم، بلافاصله مجبور به پرداخت مالیات شدیم؛ چه وضعیت دردناکی!

مه، یک مشکل است~~~~

نویسنده واقعاً بااستعداد است، تحسین می‌کنم!

آیا کسی که پولدار است و خودخواه، می‌تواند هر کاری دلش بخواهد انجام دهد؟ نیازی نیست خیلی بدهید، در هر صورت پول کافی وجود دارد.

استاد، بیش از حد تعریف می‌کنید؛ فقط در اوقات فراغت، چند کلمه می‌نویسم برای سرگرمی.