چه الزامات جدیدی در «مقررات جدید مربوط به ممنوعیت ارسال کالاها» وجود دارد؟

Thread Content

چه الزامات جدیدی در «مقررات جدید مربوط به ممنوعیت ارسال کالاها» وجود دارد؟ منبع: وب‌سایت شیمی مطابق با استانداردها؛ تاریخ اضافه شدن: ۲۰۱۶-۱۲-۲۶، ساعت ۱۱:۱۴:۰۳؛ تعداد بازدیدها: ۱۱۷. در تاریخ ۱۶ دسامبر ۲۰۱۶، سه وزارتخانه **پست، وزارت کشور و وزارت امنیت**، بیانیه‌ای درباره «مقررات مربوط به ممنوعیت ارسال برخی کالاها» منتشر کردند؛ محتوای کامل این مقررات نیز به صورت پیوست در آن بیانیه آمده است. همچنین، «مقررات» از تاریخ انتشار خود به طور رسمی اجرایی می‌شود. **«فهرست راهنمای کالاهای ممنوعه برای ارسال و روش‌های مدیریت آن‌ها (در حال آزمایش)» که توسط اداره پست در تاریخ ۶ نوامبر ۲۰۰۷ منتشر شد (شماره دستورالعمل: گوئویوفا [۲۰۰۷] شماره ۱۵۲)، به همان ترتیب لغو گردید. ۱. مقررات جدید دامنه «اقلام ممنوعه برای ارسال» را مشخص کرده‌اند. در مقررات جدید، «اقلام ممنوعه برای ارسال» عمدتاً به سه دسته زیر تقسیم می‌شوند: (الف) انواع اقلامی که به **امنیت** آسیب می‌رسانند، نظم اجتماعی را برهم می‌زنند و ثبات اجتماعی را از بین می‌برند ； (۲) انواع مواد منفجره، قابل اشتعال، خورنده، سمی، عفونی و رادیواکتیو که امنیت حمل و نقل را به خطر می‌اندازند ； (۳) اقلام دیگری که بر اساس قوانین، مقررات اداری و همچنین دستورالعمل‌های وزارتخانه‌های مربوطه در شورای دولت، ارسال آن‌ها ممنوع است. در مقایسه با مقررات قدیمی، مقررات جدید دامنه کالاهای ممنوعه را به‌طور واضح‌تری تعریف کرده است که این امر به شرکت‌های پستی و ادارات مسئول پست کمک می‌کند تا کالاهای ممنوعه را بهتر تشخیص دهند. دوم، اصلاح «فهرست راهنمای کالاهای ممنوعه برای ارسال»: محتوای اصلی مقررات جدید، پیوست «فهرست راهنمای کالاهای ممنوعه برای ارسال» (که در ادامه به آن «فهرست» گفته می‌شود) است. با مقایسه، مشخص می‌شود که فهرست راهنمای جدید جامع‌تر، راهنمایی‌بخش‌تر و قابل اجراتر است. از نظر تعداد، فهرست راهنما از ۱۴ مورد قبلی به ۱۹ مورد فعلی افزایش یافته است (۱۸ دسته کالا + کالاهای دیگر)، و تعداد کالاهای ذکرشده نیز از ۵۸ عدد به ۱۸۸ عدد افزایش یافته است. از نظر محتوا، تغییرات در فهرست راهنما بسیار بیشتر از آنچه در تعداد موارد مشخص می‌شود، است و ترتیب اکثر موارد ممنوعه از فهرست قدیمی متفاوت است. از نظر محتوای فنی، تفاوت‌های اصلی همان‌طور که در شکل ۱ نشان داده شده است. شکل ۱: تغییرات اصلی در فهرست جدید. همچنین، درباره‌ی «اقلام دیگری که ارسال آن‌ها ممنوع است» (ماده‌ی چهاردهم) که در فهرست قدیمی همواره مورد بحث بود، در فهرست جدید (ماده‌ی نوزدهم) توضیحات واضح‌تری ارائه شده است. مقررات جدید مشخص می‌کنند که به جز اقلام دیگری که طبق قوانین، مقررات اداری، دستورالعمل‌های شورای دولت و ادارات مربوطه برای ارسال ممنوع شده‌اند، تمام مواد شیمیایی خطرناکی که در فهرست‌های نظارتی مهم کشورمان ثبت شده‌اند، جزو «اقلام دیگر ممنوعه برای ارسال» در این فهرست جدید محسوب می‌شوند، همان‌طور که در جدول ۱ نشان داده شده است. جدول ۱: فهرست «مواد ممنوعه برای ارسال» در کشور ما
در صورتی که کالایی جزو موارد ذکر شده در هر یک از فهرست‌های جدول ۱ باشد، ارسال آن کالا ممنوع است. شایان توجه است که با توجه به اینکه «فهرست مواد خطرناک» جدید (نسخه ۲۰۱۵) با سیستم GHS هماهنگ شده است، بر اساس اصول تعیین‌شده در آن، از نظر تئوری تمام مواد خطرناک در چارچوب این فهرست قرار می‌گیرند. این موضوع به طور غیرمستقیم نشان می‌دهد که با اجرای «مقررات مربوط به ممنوعیت ارسال کالاها»، در شرایط عادی، ارسال تمام مواد خطرناک ممنوع است. سوم، تعیین وظایف و مسئولیت‌های اصلی طرف‌ها:
الف) تشریح دقیق محتوای نظارتی ادارات مربوط به پست؛ ادارات پست باید از شرکت‌هایی که خدمات حمل و نقل پستی ارائه می‌دهند (که در ادامه «شرکت‌های حمل و نقل پستی» نامیده می‌شوند)، نظارت کرده و آن‌ها را تشویق کنند تا سیستم بازرسی بسته‌ها را به درستی اجرا کنند؛ همچنین باید این شرکت‌ها را وادار کنند تا از امنیت در فرآیندهای حمل و نقل پستی مراقبت کنند ； نظارت و راهنمایی شرکت‌های حمل‌ونقل برای تقویت آموزش و تربیت ایمنی کارکنانشان ； با رعایت قوانین، نظارت و بازرسی‌های ایمنی بر شرکت‌های حمل‌ونقل پستی انجام شده و اقدامات غیرقانونی مربوط به دریافت و ارسال کالاهای ممنوعه مورد بررسی قرار می‌گیرد ； واحدها و افرادی که به طور مؤثر از بروز حوادث ایمنی در حمل و نقل جلوگیری کرده یا آن‌ها را کاهش داده‌اند، می‌توانند طبق قانون مورد تقدیر قرار گیرند. (۲) تعیین تعهدات مربوط به ایمنی کاربران در زمینه ارسال پست‌ها: مقررات جدید مشخص می‌کند که کاربران هنگام ارسال نامه‌ها و بسته‌ها، باید از قوانین، مقررات اداری، و همچنین دستورالعمل‌های صادر شده توسط دولت مرکزی و ادارات مرتبط درباره اقلام ممنوعه پیروی کنند. آن‌ها نباید اقلام ممنوعه را ارسال کنند، نباید اقلام ممنوعه را درون نامه‌ها یا بسته‌ها قرار دهند، و نباید اقلام ممنوعه را به عنوان اقلام دیگر گزارش کنند یا آن‌ها را پنهان کنند. (۳) تقویت مسئولیت اصلی شرکت‌های حمل‌ونقل پستی: مقررات جدید، با صراحت زیادی، جایگاه مسئولیت اصلی شرکت‌های حمل‌ونقل پستی را مشخص کرده‌اند؛ ابتدا، این شرکت‌ها باید این مقررات و فهرست راهنمای مرتبط را در محل کسب‌وکار خود به نمایش بگذارند و به روش‌های دیگر نیز آن‌ها را در اختیار عموم قرار دهند ； دوماً، باید سیستم آموزش و ارتقای سطح ایمنی تدوین شود تا آگاهی کارکنان نسبت به اقلام ممنوعه، دانش شناسایی آن‌ها و توانایی مقابله با آن‌ها تقویت گردد؛ لذا باید کارکنان را آموزش داد ； قبل از ارسال، باید سیستم بازرسی کالاهای ارسالی به طور دقیق اجرا شود تا از ورود کالاهای ممنوعه به مسیر ارسال جلوگیری گردد ； شرکت‌های پستی همچنین باید سیستم بازرسی امنیتی و برنامه‌ای برای مدیریت کالاهای ممنوعه تدوین کنند؛ در صورت یافتن کالاهای ممنوعه در حین ارسال، باید طبق دستورالعمل‌های موجود، آن‌ها را به درستی مدیریت کنند. از آنجایی که مسئولیت کالاهای ممنوعه مختلف در کشورمان بر عهده نهادهای ناظر متفاوتی است، ماده یازدهم مقررات جدید نیز راهنمایی‌های دقیقی برای شرکت‌های پستی در زمینه گزارش دادن این موارد ارائه کرده است. یعنی در صورت یافتن انواع مختلفی از کالاهای ممنوعه برای ارسال، باید آن‌ها را به مرجع مسئول مربوطه گزارش داد. در صورت یافتن **مهمات، مواد شیمیایی قابل استفاده در تولید مواد مخدر و سایر اقلام مشابه، باید آن را به نیروهای انتظامی گزارش داد.** ； در صورت یافتن انواع مطبوعات غیرقانونی، چاپ‌ها، محصولات صوتی و تصویری و سایر مواد تبلیغاتی که به **امنیت و ثبات اجتماعی آسیب می‌زنند، باید آن‌ها را به ادارات مربوطه مانند امنیت، پلیس و ادارات مربوط به انتشارات گزارش داد ； در صورت یافتن انواع کالاهای ممنوعه برای ورود یا خروج، باید آن را به گمرک، ادارات امنیتی و سازمان‌های نظارتی مربوطه گزارش داد. چهارم، نکات مرتبط: مقررات جدید «مقررات مربوط به ممنوعیت ارسال کالاها» بدون شک تأثیر عمیقی بر صنعت ارسال کالا خواهد داشت. چه کاربران ارسال کننده و چه شرکت‌های حمل و نقل، پس از اجرای مقررات جدید، قطعاً باید تغییرات لازم را ایجاد کنند؛ به‌ویژه شرکت‌های حمل و نقل که به عنوان مسئولان اصلی، هرگونه سهل‌انگاری یا خطای کاری می‌تواند منجر به اقدامات غیرقانونی و حتی جرم شود. بنابراین، پس از اجرای مقررات جدید، در زمینه صنعت مواد شیمیایی، باید ابتدا به موارد زیر توجه کنیم: (۱) مشخص کردن دامنه «کالاهای ممنوعه برای ارسال». با بررسی فهرست راهنما، مشخص می‌شود که این مقررات جدید، در راستای هماهنگی با سیستم بین‌المللی حمل و نقل کالاهای خطرناک، ابتدا هشت دسته از نه دسته کلی کالاهای خطرناک موجود در الگوهای مقررات TDG، یعنی مواد منفجره، گازها، مایعات قابل اشتعال و غیره (به جز دسته نهم که شامل مواد متنوع است)، را در فهرست کالاهای ممنوعه قرار داده‌اند. دوماً، برای کاهش حداقلی سطح ریسک حمل و نقل، بخش «اقلام دیگر» در فهرست جدید، تقریباً تمام مواد خطرناک موجود در کشور ما را در بر می‌گیرد. بنابراین، چه کاربران ارسال کننده و چه شرکت‌های حمل و نقل، باید ابتدا مواردی را که ارسال آن‌ها ممنوع است، مشخص کنند تا از «تخلف به دلیل عدم آگاهی از قوانین» جلوگیری شود. (۲) پایبندی کامل به روش نظارت «یکسان برای همه». در حال حاضر، روش نظارت بر صنعت پستی کشور ما همچنان «یکسان‌سازی» است؛ نهاد ناظر، خود «کالا» است و هیچ توضیحی درباره بسته‌بندی کالا ارائه نشده است. این موضوع نیز به طور غیرمستقیم نشان می‌دهد که موارد معافیتی مانند «حمل و نقل در حجم محدود» و «حمل و نقل در حجم استثنایی» که در سطح بین‌المللی رایج هستند، همچنان در صنعت پست کشور ما قابل اجرا نیستند. (۳) ارسال کالاها مطابق با مقررات موجود انجام می‌شود. به دلیل خطرات ویژه مواد شیمیایی و عدم قابل پیش‌بینی بودن فرآیند ارسال، همراه با وقوع چندین مورد «پست سمی» در کشور ما، منجر به این شده است که صنعت حمل و نقل از شنیدن نام مواد شیمیایی خطرناک وحشت کند. در عین حال، با توجه به اینکه «اتحاد» بین صنعت بسته‌بندی و صنعت حمل‌ونقل در کشور ما هنوز در مرحله تلاش‌های اولیه است، بهتر است به جای ریسک کردن و «ببر را در قفس نگه داشتن»، اصلاً ببری پرورش ندهیم. بنابراین، در شرایط فعلی کشور، ارسال کالاها مطابق با مقررات موجود همچنان بسیار ضروری است. (۴) همواره به تحولات جدید «مقررات» توجه کنید. در مقررات جدید به وضوح ذکر شده است که «فهرست راهنمای ممنوعیت‌های ارسال» پویا بوده و در مراحل بعدی، بر حسب نیاز، به موقع تغییر خواهد کرد (ماده سیزدهم). برای جلوگیری از تأخیر، افراد مرتبط و به‌ویژه شرکت‌های حمل‌ونقل باید همواره به مقررات جدید توجه کرده و آن‌ها را به طور فعال اجرا نمایند.