تولید برق از گازیفیکاسیون زباله (موضوع هفتگی)

مشکلات تولید انرژی از گازیفیکاسیون زباله‌ها: ۱. تصفیه گاز بیوگاز، ۲. کودسازی پسماندهای بیوگاز و تضاد میان استفاده فصلی و تولید مداوم. ۳. مسائل ایمنی: گفته می‌شود که مشکل خیارهای سمی اخیر در اتحادیه اروپا ناشی از باکتری‌های تخمیرکننده بوده است؛ اگر چنین باشد، مشکلاتی که مهندسی زیستی ما با آن روبروست، کمتر از فاجعه نشت هسته‌ای ژاپن نیست. ۴. مسئله اتصال به شبکه: به دلیل کوچک بودن مقیاس تولید انرژی از گاز بیوگاز و عدم پایداری آن، **شبکه برق تمایلی به پذیرش آن ندارد. دلیل مستقیم‌تر این است که تولید انرژی از بیوماس توسط بخش خصوصی، هزینه‌های مدیریتی بالای شرکت‌های دولتی را افزایش می‌دهد؛ بنابراین شبکه برق، قبل از ورود خود به حوزه تولید انرژی از بیوماس، سعی می‌کند ورود بخش خصوصی را به شدت محدود کند.**

فناوری جدید برای تولید انرژی از طریق گازسازی زباله‌های شهری، مورد توجه سرمایه‌گذاران زیادی قرار گرفته است. ۲۰۰۷-۰۶-۰۷ ۰۹:۳۴:۳۹ منبع: وب‌سایت خبری فناوری CNET؛ ۱ نظر کاربری؛ ورود به انجمن. زباله‌های شهری را می‌توان برای تولید انرژی استفاده کرد و سرمایه‌گذاران در حال سرمایه‌گذاری در این فناوری هستند. دستگاه تبخیر: با تشدید بحران انرژی، علاقه مردم به یافتن منابع انرژی جایگزین نیز روز به روز در حال افزایش است. تولید انرژی از زباله‌های جامد شهری می‌تواند یک پیشرفت بزرگ در قرن بیست و یکم باشد. شرکت آمریکایی به نام Ze-gen در حال دریافت سرمایه‌گذاری ۴.۵ میلیون دلاری از شرکت سرمایه‌گذاری Flagship است. این پول برای ساخت یک کارخانه آزمایشی تولید انرژی از زباله استفاده خواهد شد و این کارخانه تا پایان این ماه تکمیل خواهد شد. استفاده از زباله‌های شهری برای تولید انرژی یا کاهش آلودگی، چیز جدیدی نیست. هر روز، کارگران محل دفن زباله، متانی را که از تجزیه مواد آلی آزاد می‌شود، استنشاق می‌کنند. بخار تولید شده توسط کوره‌های سوزاندن زباله، برای به حرکت درآوردن توربین و تولید برق کافی است. کارخانه تولید انرژی از زباله‌های Ze-gen از فناوری «گازسازی» برای تبدیل زباله‌ها به انرژی استفاده می‌کند؛ هزینه آن بسیار کم بوده و آلایندگی نیز کمتری دارد. بیل دیویس، مدیرعامل شرکت Ze-gen گفت: «حتی اگر به مسائل زیست‌محیطی اهمیت ندهید، صرفاً از منظر اقتصادی، تولید انرژی از زباله‌ها، پتانسیل اقتصادی بسیار بیشتری نسبت به دفن آن‌ها در زمین دارد.» ” اکنون، شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران بسیاری به پتانسیل این صنعت علاقه نشان داده‌اند. دیویس گفت که اکنون ایالات متحده سالانه ۳۰۰ میلیون تن زباله تولید می‌کند؛ این پسماندها می‌توانند انرژی معادل هزاران مگاوات تولید کنند و ارزش آن‌ها ۲۸ میلیارد دلار است. جیم متیسون، یکی از شرکای شرکت سرمایه‌گذاری Flagship، گفت که روش‌های آزمایشی Ze-gen تمیزتر از روش‌های سنتی سوزاندن زباله‌ها هستند و گاز متان تولید نمی‌کنند؛ گازی که به عنوان گازی مسبب اثر گلخانه‌ای شناخته می‌شود. متیسون گفت: «در میان تمام مناقشات مربوط به منابع انرژی، فناوری‌های پاک و منابع انرژی پایدار بسیار قابل‌اجراتر هستند. ما معتقدیم که زباله‌ها، چه از نظر ارزش انرژی و چه از نظر تأثیرات زیست‌محیطی، **نادیده گرفته شده‌اند.**» ” کارخانه‌ی Ze-gen به طور تخصصی با پسماندهای ساختمانی سروکار دارد، نه پسماندهای خانگی، زیرا شکل پسماندهای ساختمانی ساده‌تر است. زی-جن این زباله‌های ساختمانی مانند چوب را سوزانده نمی‌کند؛ این زباله‌ها باید از طریق یک قالب آهنی با دمای بالا عبور کنند. این فرآیند گازسازی شیمیایی، زباله‌ها را به گاز مصنوعی تبدیل می‌کند که به آن گاز سنتزی نیز گفته می‌شود؛ این گاز عمدتاً از کربن مونوکسید و هیدروژن تشکیل شده است. دیویس توضیح داد: «ما از یک دستگاه بزرگ فشار آبی برای تبدیل مواد به گاز استفاده می‌کنیم.» درست مانند خمیردندان، بخار به طور مداوم از قسمت فلزی ذوب‌شده خارج می‌شود. ” پس از تشکیل گاز سنتزی، می‌توان از این گازها برای احتراق استفاده کرد تا توربین‌ها را به حرکت درآورده و برق تولید شود. کارخانه زی-جن می‌تواند روزانه ۱۰ تا ۵۰ تن زباله ساختمانی را پردازش کند. در آینده، چنین کارخانه‌ای می‌تواند در یک روز ۴۵۰ تن زباله را گازی کرده و ۳۰ مگاوات انرژی تولید کند؛ مقداری که برای تأمین برق ۱۰ هزار خانوار کافی است. لوری اسکوزافاوا، رئیس انجمن زباله‌های جامد آمریکای شمالی، می‌گوید که در حال حاضر، ۸۹ نیروگاه تولید برق از زباله در ایالات متحده وجود دارد. این کارخانه‌ها در مجموع می‌توانند ۲۷۰۰ مگاوات برق تولید کنند و برق تولیدشان می‌تواند نیاز ۲.۳ میلیون خانوار را برآورده سازد. او گفت که در حال حاضر، آمریکا در حال بررسی ساخت سه نیروگاه جدید برای تولید انرژی از زباله‌ها است، اما نیروگاه‌های تولید انرژی از طریق گازسازی هنوز وارد مرحله تجاری‌سازی نشده‌اند. اسکوتزافاوا گفت: «به دلیل افزایش تقاضا برای منابع انرژی تجدیدپذیر، علاقه مردم نیز به تولید انرژی از زباله‌ها روز به روز بیشتر می‌شود. تولید انرژی از زباله‌ها نه تنها پایدار است، بلکه کاملاً مبتنی بر استفاده از منابع موجود در همان محل نیز می‌باشد.» نیروگاه‌های تولید انرژی از زباله، امکان تجزیه زباله‌ها در نزدیکی محل تولیدشان را فراهم می‌کنند. “ سایر روش‌های تولید انرژی از زباله‌ها شامل روش اتانول، روش متان و روش استخراج دیزل از چربی حیوانات نیز می‌باشد. بسیاری از این فناوری‌ها وارد حوزه کاربردهای تجاری شده‌اند. دیویس از شرکت زی-جن می‌گوید که در گذشته، به دلیل عدم علاقه کافی مردم به جستجوی سوخت‌های جایگزین و دیده‌گرفتن نادرست میزان تأمین مواد خام، استفاده از زباله‌های شهری برای تولید انرژی مورد توجه قرار نگرفته بود. بر اساس گزارش‌ها، یک مرکز پردازش زباله در منطقه، هزینه پردازش را برای Ze-gen دریافت خواهد کرد؛ بدون وجود این کارخانه، این مرکز پردازش زباله مجبور است زباله‌ها را به جای دیگری منتقل کند. اما دیویس می‌گوید که حتی بدون حمایت مراکز پردازش زباله، خود این کارخانه نیز بسیار صرفه‌جویانه است. قابل پیش‌بینی است که در آینده، نیروگاه‌های تولید انرژی از زباله، برای تولید برق، مجبور خواهند شد زباله خریداری کنند. اگر این فناوری موفق شود، به خانواده فناوری‌های انرژی‌های تجدیدپذیر افزوده خواهد شد و میزان انتشار دی‌اکسید کربن را کاهش خواهد داد. تا پایان سال، Ze-gen از کیفیت تولید کارخانه خود، مانند خلوص گاز سنتزی و غیره، آگاه خواهد شد. در آینده، این کارخانه می‌تواند انواع دیگری از زباله‌ها را نیز گازی کند.

پاسخ به ۱# ایستاده در شرق، نویسنده: آیا الان گازسازی زباله انجام می‌شود؟ امیدوارم بتوانیم با هم در ارتباط باشیم!

پاسخ به ۴# xueluwinner: من در حال حاضر مشغول گازسازی بیوماس هستم و درباره تولید انرژی از گازسازی زباله فقط اطلاعات سطحی دارم. از یک استاد بزرگتر، چیزهایی را شنیدم.

گازسازی لاستیک‌های باطله کاری بود که در دوران مدرسه انجام می‌دادم؛ بعد از فارغ‌التحصیلی تقریباً هرگز از آن استفاده نکردم. فقط از کوره‌های با تخت فلوئیدی چرخشی استفاده شده، که هم خوب است.

استفاده از زباله‌های شهری برای تولید انرژی، رویکردی بسیار خوب است؛ اما در حال حاضر، سرمایه‌های خصوصی که فاقد پیشینه لازم هستند، شرایط لازم برای مشارکت در این زمینه را ندارند. نیروگاه‌های تولید انرژی از گرمای باقی‌مانده که توسط سیاست‌های کشور ما تشویق می‌شوند، نمی‌توانند به شبکه برق متصل شوند. حتی اگر التماس کنید و پاهایتان را خسته کنید تا در اینترنت جستجو کنید، قیمت آن به طرز ناامیدکننده‌ای پایین است. اصلاً ارزشش را ندارد.

شنیدم که فناوری گازسازی پلاسمای شرکت وستینگهاوس در پروژه‌های گازسازی زباله‌های شهری (MSW) به کار رفته است. در بریتانیا، هنوز یک پروژه IGCC است.

گازیفیکاسیون زباله، فرآیندی با فواید اجتماعی قابل توجه است؛ زنجیره مواد اولیه آن مستقیماً به زندگی روزمره ما مرتبط است. در این فرآیند، پسماندهای قابل احتراق موجود در زندگی ما به گاز سنتزی تبدیل می‌شوند و سپس به صنایع شیمیایی C1 تحویل داده می‌شوند تا انواع مواد اولیه مورد نیاز ما تولید شوند. واضح است که زباله‌ها انواع مختلفی دارند؛ بنابراین، تفکیک زباله‌ها یکی از مراحل مهم محسوب می‌شود. برای این کار، نیاز به رعایت اصول اخلاقی در جامعه وجود دارد؛ درست مانند قوانین ترافیک که به ایجاد نظم کمک می‌کنند. وقتی که به این اصول عادت کنیم، زندگی ما بهتر خواهد شد. علاوه بر این، تنوع زباله‌ها منجر به عدم پایداری ویژگی‌های مواد مورد استفاده در فرآیند گازسازی می‌شود؛ بنابراین لازم است مواد را با نسبت‌های مشخصی سازماندهی کرد و از طریق مدیریت مناسب، این موضوع را مدیریت کرد. یکی از اصول اساسی این کار، جداسازی زباله‌هاست. مهم‌تر از همه، زباله‌ها عمدتاً جامد بوده و اشکال مختلفی دارند؛ بنابراین نیاز به پیش‌پردازش دارند تا پس از رسیدن به استانداردهای لازم، بتوان آن‌ها را وارد کوره گازسازی کرد. مرحله پیش‌پردازش بسیار مهم است. در نهایت، واحد گازسازی قرار دارد؛ گازسازی در بستر ثابت یا بستر متحرک، مقدار زیادی فاضلاب و گازهای زائد تولید می‌کند که برای محیط زیست بسیار مخرب است. پس از بررسی‌های متعدد، گازیفیکاسیون با دمای بالا یا گازیفیکاسیون پلاسمایی بهترین گزینه محسوب شد؛ این امر نتیجه الزامات مربوط به حفاظت از محیط زیست است. مزیت گازی‌سازی پلاسما این است که زباله‌ها به طور کامل تجزیه می‌شوند؛ همچنین، در شرایط بهینه، تعادل حرارتی به راحتی برقرار می‌شود، که برای زباله‌هایی با ارزش حرارتی پایین بسیار مناسب است. کشور ما سرمایه‌های زیادی برای سرگرمی دارد؛ با جذب مقدار کمی سرمایه برای تحقیق و توسعه، می‌توان زباله‌ها را به صورت پلاسمایی تجزیه کرد، و نیازی نیست به ژاپن کوچک حسادت کنیم.