Thread Content
เฉินยา (อดีตหัวหน้าวิศวกรและรองหัวหน้าวิศวกรใหญ่ของโรงงานน้ำมันจินโจว)
ในปี ค.ศ. 1964 กระทรวงน้ำมันได้มอบหมายภารกิจสำคัญในการพัฒนาอุตสาหกรรมยางสังเคราะห์ให้กับโรงงานน้ำมันจินโจวหมายเลข 6 พนักงานทุกคนในโรงงานก็ยินดีที่จะรับภารกิจนี้ไว้ ยางสังเคราะห์มีหลายชนิด หลังจากวิเคราะห์ฐานเทคโนโลยีที่มีอยู่ในประเทศในขณะนั้น รวมถึงแหล่งวัตถุดิบที่เป็นไปได้ เราจึงตัดสินใจว่าควรเริ่มพัฒนายางสังเคราะห์ที่ใช้กันอย่างแพร่หลายก่อน นั่นก็คือยางสไตรีนบิวทาไดอีน เพื่อหาเวลามากขึ้น จึงดำเนินกระบวนการต่างๆ เช่น การเตรียมวัสดุ การแยกและทำให้บริสุทธิ์ รวมถึงการรวมโมเลกุลเข้าด้วยกัน ไปพร้อมกัน โดยมีการทดลองในขนาดเล็กและขนาดกลางควบคู่กันไปด้วย เพื่อให้มั่นใจว่าผลิตภัณฑ์นี้เหมาะสมสำหรับการใช้งานกับยางรถยนต์ เราจึงตัดสินใจเปลี่ยนจากการทดสอบในรูปแบบของโพลิเมอร์ มาเป็นการทดสอบกับยางดิบชนิดโพลีไวนิลบิวทาไซเลนแทน
ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1965 โรงงานของเราได้รับทราบว่า สถาบันวิทยาศาสตร์แห่งจีนในเมืองชางชุน รวมถึงหน่วยงานอื่นๆ ได้ทำการวิจัยเกี่ยวกับการผลิตไดอีนีนในระดับห้องปฏิบัติการมาก่อน ดังนั้นผู้บริหารของโรงงานจึงรีบส่งทีมงานที่มีความเชี่ยวชาญมาร่วมกันพัฒนาเทคโนโลยีนี้ เพื่อเตรียมการสำหรับการทดลองต่อไป ในช่วงทศวรรษ 1960 เทคโนโลยีการผลิตยางสังเคราะห์ชนิดไซบิวเดนิกยังถือเป็นเทคโนโลยีที่ใหม่อยู่ ส่วนการใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาแบบซิกเลอร์-นาตาในการสังเคราะห์พอลิเมอร์นั้น ก็เป็นเทคโนโลยีที่เพิ่งถูกคิดค้นขึ้นในต่างประเทศในช่วงทศวรรษ 1950 สำหรับโรงงานของเราซึ่งเป็นโรงงานที่ผลิตน้ำมันจากถ่านหินแล้ว ก็ถือเป็นเทคโนโลยีที่ใหม่มากเช่นกัน การทำความเข้าใจเกี่ยวกับกระบวนการสังเคราะห์และการผลิตตัวเร่งปฏิกิริยาชนิดอัลคิลอะลูมิเนียมที่มีความทันสมัยนั้น จำเป็นต้องมีกระบวนการเรียนรู้ และการควบคุมการใช้งานก็ถือว่ามีความยากพอสมควรในขณะนั้น ลักษณะเฉพาะของตัวเร่งปฏิกิริยาชนิดนี้คือจะติดไฟเมื่อสัมผัสกับอากาศ และจะระเบิดเมื่อสัมผัสกับน้ำ ซึ่งถือเป็นอันตรายต่อความปลอดภัย นอกจากนี้ อัตราส่วนของส่วนผสมต่างๆ ก็ต้องมีความแม่นยำสูง ดังนั้นจึงจำเป็นต้องมีกระบวนการวิเคราะห์และวัดปริมาณที่แม่นยำมากเช่นกัน ด้วยความร่วมมือและการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากสถาบันวิทยาศาสตร์เคมีในเมืองชางชุน พนักงานของโรงงานเราจึงพยายามเรียนรู้อย่างหนัก เพื่อสร้างอุปกรณ์สำหรับการทดลองการผลิตพอลิเมอร์ในขนาดเล็ก รวมถึงอุปกรณ์สำหรับการสังเคราะห์ตัวเร่งปฏิกิริยาให้ได้โดยเร็วที่สุด นอกจากนี้ยังมีการตัดสินใจให้สถาบันออกแบบในกรุงปักกิ่งเป็นผู้ออกแบบอุปกรณ์สำหรับการทดลองการผลิตพอลิเมอร์ขนาดกลางที่มีความจุ 250 ลิตร โดยมีแผนจะติดตั้งอุปกรณ์ดังกล่าวภายในช่วงครึ่งแรกของปี 1965 เพื่อปรับเปลี่ยนเงื่อนไขการผลิต และเพื่อให้มีวัตถุดิบสำหรับการผลิตยางสำหรับการทดลองด้วย ตามข้อกำหนด โรงงานของเราได้รับวัสดุชนิดเจลจำนวน 50 กิโลกรัมในเดือนกรกฎาคม ปี 1965 จากนั้นก็เริ่มดำเนินการตั้งแต่ขั้นตอนการออกแบบ การก่อสร้าง ไปจนถึงการเตรียมความพร้อมทางเทคนิคทั้งหมด โดยเริ่มทดลองใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาชนิดโคบอลต์เพื่อผลิตเจลชนิดโคบอลต์ จากนั้นก็ทดลองใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาชนิดนิกเกิลเพื่อผลิตเจลชนิดนิกเกิล และในที่สุดก็เริ่มผลิตเจลชนิดนี้อย่างเป็นทางการมาจนถึงปัจจุบัน
ยางสไตรีนบิวทาไดอีนชิ้นแรกที่ถูกผลิตขึ้นในประเทศจีนใหม่