Thread Content
ผมทำงานเป็นช่างซ่อมมาแล้ว 20 ปี ตลอดระยะเวลานั้น ไม่เคยเกิดอุบัติเหตุที่ทำให้มีผู้ได้รับบาดเจ็บหรืออุบัติเหตุอื่นๆ เลย แต่มีสองเหตุการณ์ที่ผิดปกติซึ่งทำให้ผมจดจำมันได้จนถึงทุกวันนี้ วันนั้นก็เหมือนเช่นเคย ฉันได้รับมอบหมายให้ไปแก้ไขปัญหาของเครื่องจักรที่มีปัญหาในการทำงาน หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อเตรียมตัวสำหรับการทำงานแล้ว ฉันก็มาถึงที่หน้างาน พบว่าเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ ก็เริ่มทำงานกันไปแล้ว ตามข้อกำหนดแล้ว ก่อนที่จะเริ่มทำงานจะต้องมีใบอนุญาตปิดไฟก่อน แต่ผมมาถึงที่หน้างานช้า จึงคิดว่าใบอนุญาตนั้นได้จัดเตรียมเรียบร้อยแล้ว เพราะสมาชิกในทีมของเรามีนิสัยที่จะไปที่สถานที่ทำงานก่อน เพื่อดำเนินการตัดกระแสไฟฟ้า ในฐานะหัวหน้าทีม ผมจึงต้องสอบถามและยืนยันทุกครั้ง แต่ครั้งนี้ทุกคนละเลยกันหมด. ฉันก็คิดเอาเองว่าทุกครั้งจะทำได้ดีเสมอ ครั้งนี้ก็เช่นกัน จึงไม่ได้ถามอะไรเพิ่มเติมอีก ในขณะที่ทุกคนกำลังยุ่งอยู่นั้น เจ้าหน้าที่ฝ่ายความปลอดภัยก็เข้ามาตรวจสอบในพื้นที่ หลังจากตรวจสอบสถานที่ปฏิบัติงานแล้ว พวกเขาก็ถามว่า “ใบอนุญาตปฏิบัติงานในช่วงที่ไฟดับนั้นเตรียมเรียบร้อยหรือยัง?” หัวใจของฉันเต้นแรง รู้สึกว่าคงไม่สามารถซื้อตั๋วได้แล้ว. ในขณะที่ฉันลังเลอยู่นั้น เจ้าหน้าที่ฝ่ายความปลอดภัยก็เข้าไปตรวจสอบบันทึกการขาดไฟในห้องควบคุม และพบว่าไม่มีการดำเนินการตามขั้นตอนที่กำหนด หลังจากนั้นพวกเขาก็ให้ความรู้เกี่ยวกับความปลอดภัยแก่เรา พร้อมทั้งลงโทษทางการเงินด้วย สิ่งที่ทำให้ฉันยังจดจำมาจนถึงตอนนี้ไม่ได้ก็คือการลงโทษทางการเงินที่ฉันได้รับ แต่เป็นเพราะฉันนึกถึงผลที่จะเกิดขึ้นหลังจากเหตุการณ์นั้นแทน ผมเคยประสบกับสถานการณ์ที่อุปกรณ์สำรองเริ่มทำงานโดยอัตโนมัติ โชคดีที่เจ้าหน้าที่ค้นพบได้ทันเวลา และรีบกดปุ่มหยุดการทำงานของอุปกรณ์ แต่พอปล่อยปุ่ม อุปกรณ์ก็เริ่มทำงานอีกครั้ง เจ้าหน้าที่จึงรีบดำเนินการหยุดอุปกรณ์นั้นทันที จากนั้นจึงแจ้งช่างไฟฟ้าให้มาจัดการต่อไป ถ้าหากสถานการณ์แบบนี้เกิดขึ้นขณะที่อุปกรณ์ของเรากำลังทำงานอยู่ แล้วมีใครสักคนมาควบคุมอุปกรณ์โดยผิดพลาด จนทำให้อุปกรณ์ที่กำลังทำงานอยู่นั้นเริ่มทำงานขึ้นมา… ฉันไม่กล้าคิดต่อไปเลย แม้ว่าผลที่จะเกิดขึ้นจะเป็นอย่างไรนั้นก็คงไม่ยากที่จะจินตนาการออก. อุบัติเหตุมักเกิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ แม้จะระมัดระวังถึงร้อยครั้ง แต่หากประมาทเพียงครั้งเดียว ครั้งเดียวนั้นก็อาจก่อให้เกิดอันตรายร้ายแรงได้ ตั้งแต่นั้นมา เราก็ปฏิบัติตามขั้นตอนการทำงานอย่างเคร่งครัดในทุกครั้งที่มีงานให้ทำ โดยทุกคนมีหน้าที่ตรวจสอบให้แน่ใจว่าเอกสารการทำงานพร้อมแล้วก่อนที่จะเริ่มทำงาน ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ก็ไม่เคยเกิดอุบัติเหตุใดๆ เลย อีกเหตุการณ์หนึ่งที่ฉันจำได้ขึ้นใจคือ เกิดความผิดพลาดกับวาล์วควบคุมการไหลของน้ำเกลือ (DN300) ซึ่งจำเป็นต้องซ่อมแซม เราจึงทำตามขั้นตอนโดยการถอดสกรูที่ใช้ยึดฝาวาล์วก่อน และเพื่อป้องกันไม่ให้น้ำเกลือไหลออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ เราจึงเหลือสกรูไว้สองตัวสำหรับถอดในขั้นตอนสุดท้าย เมื่อสลักเกลียวคลายตัว น้ำเค็มก็เริ่มไหลออกมา และปริมาณน้ำเค็มก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ในตอนนั้นเราจึงหยุดการถอดชิ้นส่วนต่างๆ และรอให้น้ำเค็มที่เหลืออยู่ในท่อไหลออกหมดก่อน ไม่นานนัก น้ำเกลือก็หมดไป ปริมาณน้ำเกลือที่เหลือน้อยกว่าปกติมาก เราจึงไม่ได้คิดอะไรมาก จากนั้นให้ถอดสลักเกลียวไปพร้อมกับดันฝาวาล์วขึ้น เมื่อแน่ใจว่าน้ำเกลือถูกขับออกหมดแล้ว ก็ให้ถอดสลักเกลียวออก แล้วยกชุดฝาวาล์วลงมา จะพบว่าแผ่นกั้นน้ำหลุดออกมาอยู่ภายในตัววาล์ว ในขั้นตอนนี้ เพียงแค่นำแผ่นกั้นออกมา แล้วติดตั้งมันเข้ากับสกรูของฝาวาล์ว จากนั้นนำชิ้นส่วนทั้งหมดไปติดตั้งเข้าไปในตัววาล์ว ก็จะสามารถใช้งานได้แล้ว. เพื่อนร่วมงานชื่อเสี่ยวเฟิงมีแรงมาก เขายืนอยู่ด้านที่อยู่ใกล้กำแพง แล้วพยายามดันแผ่นปิดวาล์ว แต่แผ่นปิดวาล์วก็ไม่ขยับเลย จากนั้นเพื่อนร่วมงานอีกคนก็ใช้เครื่องมือในการดันแผ่นปิดวาล์ว เพื่อให้แผ่นปิดวาล์วเคลื่อนที่ได้ (ซึ่งเป็นวิธีที่ใช้กันมาตลอด) แต่แล้วก็เกิดเหตุไม่คาดคิดขึ้น ในขณะที่กำลังดันแผ่นปิดวาล์วอยู่นั้น น้ำเค็มจำนวนมากก็พุ่งออกมาจากตัววาล์ว แผ่นปิดวาล์วที่มีน้ำหนักถึงสองสามสิบกิโลกรัมก็ถูกกระแสน้ำพัดขึ้นไปกลางอากาศ เราทุกคนเห็นดังนั้นก็รีบหลบ แต่เสี่ยวเฟิงนั้นอยู่ด้านหลังกำแพง ไม่มีที่หลบเลย เขาจึงรีบหลบโดยกอดหัวไว้ แผ่นปิดวาล์วทั้งสองแผ่นถูกพัดลอยขึ้นไปสูงหลายเมตร อยู่ห่างจากเสี่ยวเฟิงเพียงไม่ถึงหนึ่งเมตรเท่านั้น ถือว่าโชคดีมากที่เขาไม่ได้รับบาดเจ็บ เมื่อเห็นเด็กน้อยที่เต็มตัวไปด้วยน้ำเกลือ ทุกคนก็ตกใจจนพูดอะไรไม่ออก และรู้สึกหวาดกลัวกันมาก เมื่อนึกถึงเรื่องราวในอดีตหลายปีก่อน ก็รู้สึกเหมือนว่ามันเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวานนี้เอง. ถ้าหากในตอนนั้นเราสามารถคิดได้ว่าทำไมปริมาณเกลือที่เหลืออยู่ถึงน้อยขนาดนี้ ถ้าหากเราสามารถปฏิบัติตาม “ขั้นตอนการทำงานอย่างปลอดภัย 5 ขั้นตอน” ได้ ถ้าหากเราสามารถระบุถึงอันตรายที่อาจเกิดขึ้นในแต่ละขั้นตอนการทำงานได้อย่างชัดเจน… แต่ในโลกนี้ไม่มียาแก้ไขความผิดพลาดหรอก เมื่อเกิดอุบัติเหตุขึ้นแล้ว เราถึงจะเข้าใจทุกอย่าง แต่ก็สายเกินไปแล้ว. หากต้องการเข้าใจความหมายของประโยค “ฉันต้องการความปลอดภัย” อย่างแท้จริง ก็ไม่ควรพยายามเข้าใจมันผ่านประสบการณ์เจ็บปวดส่วนตัว เพราะมันจะสร้างความเสียหายมหาศาล มีเพียงการศึกษาหาความรู้อย่างสม่ำเสมอ การเพิ่มความตระหนักรู้ด้านความปลอดภัย และการพัฒนาทักษะในการค้นหาจุดเสี่ยงต่างๆ เท่านั้น ที่จะช่วยให้ตัวเราปลอดภัย และทำให้ครอบครัวมีความสุขได้ มาแก่ชราไปด้วยกันในสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยกันเถอะ!
ความปลอดภัยเกิดจากการคิดให้มากขึ้น การใช้สมองให้มากขึ้น และการทำงานให้ละเอียดถี่ถ้วนมากขึ้น
การเพิ่มความตระหนักด้านความปลอดภัยให้กับตนเอง และพัฒนาทักษะในการค้นหาจุดเสี่ยงต่างๆ จะช่วยให้ตนเองปลอดภัย และทำให้ครอบครัวมีความสุขได้
ในการทำงาน จงรักษาความระมัดระวังไว้เสมอ การทำงานอย่างจริงจังและรอบคอบจะช่วยให้ปลอดภัยได้