Yanımdaki güvenlik hikayeleri 01------Lao Li’nin bacağında bir yara izi var

Thread Content

Bu gönderi en son 2016-11-22 21:34 tarihinde slll611 tarafından düzenlendi. Önceki gün çalışanların sağlık kontrolü sırasında, Lao Li’nin ayak bileğinin hemen üstünde bir yara izi olduğunu fark ettim. Merak edip ona sordum ve o da aşağıdaki hikayeyi anlattı: Olay yirmi yıldan fazla bir süre önce oldu; o zamanlar Lao Li henüz gençti ve fabrikaya yeni gelmişti. Ancak çok öğrenmeye hevesliydi ve kısa sürede işinin prosedürlerini ve temel işlemlerini öğrendi. O kışın bir öğleden sonra, yaşlı Li dördüncü vardiyada çalışıyordu. Vardiya değişiminden sonra depo bölgesine giderek yağ tanklarının su alma durumunu kontrol etti; böylece su alma vanalarının donması sonucu yağ sızıntısının olmasını önlemeye çalıştı. 506# tankı kontrol ettiğinde, su alma vanasının açılamadığını fark etti ve bunun nedeninin tank içindeki sıvı gazdaki suyun vanayı dondurmuş olması olduğunu düşündü. Bu tür bir durumla karşılaşıldığında, vananın içindeki buzun buharla eritilmesi gerekir. Zamanla fazla su birikirse, vana kolayca donarak çatlayabilir. Depo bölgesindeki boru dizilerinin her yerinde buhar çıkışları vardı ve bunlara uzun lastik hortumlar bağlıydı. O da bir lastik hortum aldı ve buhar vanasını açtı. Hortum çok uzun olduğu için borular içindeki yoğuşmuş su henüz tamamen boşalmamıştı ve bu yüzden buhar çıkmadı. Vananın açıklığının yetersiz olduğunu düşünerek vanayı daha da açtı. Yoğuşmuş su tamamen boşaldığında buhar aniden fışkırdı ve hortum sallanmaya başladı. O, hortumu doğru şekilde tutamadı ve hortum yere düştü; hortumun ucu doğrudan bacağına çarptı. Yüksek sıcaklıktaki buhar, pantolonunun üzerinden bacağını yaktı. İyileştikten sonra bu yara izi kaldı. ““Dikkatsiz davrandım,” dedi yaşlı Li. O da buharın yanlış kullanılması sonucu meydana gelen birçok yanık olayını duymuştu, ancak bunların hep başkalarına olduğunu düşünerek pek önemsememişti. “Şimdi bu yaranın rengi oldukça solmuş durumda, ancak bu olay kendi başıma geldiği için hâlâ çok derin bir iz bıraktı; sık sık aklıma geliyor, fakat başkaları belki o kadar önemsemiyor. Günümüzde birçok insan böyle; başkalarına olanlarını duyup geçiştiriyor, nadiren ders çıkarabiliyor ve olay kendi başlarına geldiğinde pişman oluyorlar. Lao Li’nin sözleri beni çok etkiledi. Başkalarının yaşadığı kazaları öğrenirken ve kaza görüntülerini izlerken, gerçekten de kendi işimizle bağlantı kurarak dersler çıkarmalıyız. Sadece o korkunç sahneler ve kazaların sonuçlarına karşı biraz merhamet duymak, üzüntü ifade etmek ya da “Kesinlikle bu kazalardan ders almalıyız” gibi önemsiz sözler söylemek yeterli değildir; hatta bunları sadece sohbet malzemesi olarak kullanmak da mümkün değildir. Böylece kazalardan gerçek anlamda ders alamayız. Başkalarının başına gelen kazaları kendi yaralarımız olarak görmeliyiz.