Thread Content
Etilen üretimi için etanın (oksidatif) dehidrojenasyonu teknolojisinin pazar durumu nasıl acaba? Kaynaklara bakıldığında, 2000 yılı civarında ülkemizde bu konuda oldukça fazla araştırma yapılmış, ancak son zamanlarda ilgili haberler azalmış. Sorun nedir acaba? Olası nedenlerin analizi: 1. Geleneksel buhar krakingine kıyasla teknik bir avantajı yok; örneğin yine yüksek sıcaklık gerekiyor mu? 2. Düşük sıcaklıklarda termodinamik denge sınırlıdır ve yüksek aktiviteli katalizörlerin geliştirilmesi zor mudur? Başka bir nedeni olup olmadığını bilmiyorum?
Termal kraking yoluyla hidrojen çıkarma ve etilen üretimi için katalizörlerin sınırlılığı, düşük sıcaklıklarda yüksek aktiviteye, yüksek seçiciliğe, iyi stabiliteye ve güçlü karbon birikimine karşı dirence sahip katalizörlerin bulunamamasıdır; Oksidasyon yöntemi için katalizöre gerek yoktur; avantajı düşük enerji tüketimidir. Bu yöntem kendiliğinden ısı açığa çıkaran bir reaksiyondur; bu yüzden gaz basıncını düşürmek için aşırı doymuş buhar kullanmaya gerek yoktur. Böylece katalizörün etkisiz hale gelmesi ve karbon birikimi sorunlarından kaçınılmış olur. Hava doğrudan sisteme, n_hava:n_etan=8:2 oranında, 850 santigrat derecede ve 1,5 saniye bekletme süresiyle verildiğinde, etan dönüşüm oranı %92,2, etilen seçiciliği %63,2 ve etilen verimi %58,3’e ulaşılabilir. Bu tür ekipmanlara sahip olan fabrikaların hangileri olduğu henüz bilinmiyor; bunu cevaplayabilecek uzmanlara ihtiyaç var!
:el sıkışma:el sıkışma:el sıkışma:el sıkışma:el sıkışma Şu an için önemli bir ilerleme görülmedi. Etilenin CO2 ile oksidasyonu yoluyla hidrojen çıkarma, akademik çevrelerde oldukça popüler bir konudur.
Bir diğeri ise oksijenle oksidatif dehidrasyondur. Örneğin, düşük sıcaklıklarda bile iyi bir etilen verimi elde edilebiliyor; bu teknoloji yıllardır araştırılıyor ancak hâlâ endüstrileşmedi. Zorluk nedir? Birincisi: Katalizör mü? İkincisi: Patlama sınırı sorunu mu?
Oksidasyon dehidrasyon yöntemi yurtdışında zaten kullanılmaktadır. Bu yöntemde hava, fırın tüpüne verilerek etanla reaksiyona girer ve etilen ile su oluşur. Ancak bu işlemde hidrojen üretilmediği için ülkemizde hidrojenin fiyatı oldukça yüksektir. Oysa yurtdışında hidrojenin fiyatı çok düşüktür ve miktarı da oldukça fazladır. Duymaya göre Amerika’da hidrojen genellikle doğal gazla karıştırılarak kullanılıyor. En önemlisi, Çin’in bu tür araştırmalar için kullanabileceği etan kaynakları yok ve bunun böyle bir araştırma yapmak için pek bir anlamı da yok; bu yüzden bu, oksidasyon yönteminin Çin’de uygulanmamasının nedeni olabilir!
Önceki yorumunda termal piroliz yönteminin hidrojen ürünü vermediğini gördüm? Öyle mi? Oksidasyon yönteminde hidrojen olmaması gerekir herhalde
Hammadde ve ürün seçiciliği ile üretim planının rotasına bağlı olarak, yerli rafineriler genellikle etilen üretimi için termal kraking yöntemini tercih eder.