Yanlış yoldan mı gidiyoruz, yoksa doğru şekilde gitmiyor muyuz?
Thread Content
Okuldan mezun olduktan sonra dört yıl çalıştıktan sonra eşim ve çocuklarımla birlikte ıssız bir kırsal bölgeye geri döndüm. Köyde sıralanmış, şık görünümlü batı tarzı evler vardı; bunların hepsi eskiden alçak çatılı saman evlerdi. Bu evlerin nasıl inşa edildiğini sormadım; zaten bizim ailemizin böyle evler yapacak gücü yok. Bu manzarayı görünce, köydeki diğer arkadaşlarım ile birlikteki yaşam yolculuğumu gözden geçirdim. İlkokul ve ortaokulda derslerinde her zaman köyün en iyileri arasında yer alırdı. Şehrin en iyi lisesine girdi, önemli bir üniversiteye kabul edildi ve ardından devlet işletmesinde çalışmaya başladı. O yıllarda öğrenci alımı artırılmamıştı; dağlık bölgelerde üniversiteye girebilen insan sayısı oldukça azdı. Köylüler bunu çok kıskanırdı ve “Şu falanın evinden bir üniversite mezunu çıktı” derlerdi. Ancak sadece lise ve üniversite için 7 yıl, bunun yanına iş hayatı için 4 yıl eklenince toplam 11 yıl oluyor. Başlangıçta sınavı kazanamayan öğrencilerden bazıları meslek okullarından mezun olarak öğretmen oldu, bazıları kamu görevlisi oldu; bazıları ise doğrudan dışarıda çalışmaya başladı. Sadece 11 yıl içinde köyde bu kadar büyük değişimler oldu. Başlangıçta dağlılara bir şeyler verildiğine inanmıyordum, aynı şekilde onlara yönelik herhangi bir halk yararına politika uygulandığına da inanmıyordum; çünkü hâlâ alçak ot evleri ile görkemli batı tarzı binalar bir arada bulunuyordu. Daha sonra, zamanla ilkokul ve ortaokul arkadaşlarımın bir kısmını ve aynı yaşlardaki köyden gençleri gördüm; çoğu oldukça görkemli ve şatafatlı hale gelmişti, özellikle **bölümde çalışan gençler benim üzerimde derin bir iz bıraktı ； Evdeyken de köyde kimin uyuşturucu satıp zengin olduğu, kimin uyuşturucu satmak suçundan yakalandığı, kimin evini o kadar görkemli yaptırıp ne kadar hapis cezası aldığı gibi bir sürü şey duydum; bunlar da değerli bilgiler ； Ayrıca, köy ve kasabalardaki çeşitli seviyedeki yetkililer tarafından bazı politikaların engellendiği, asgari geçim yardımı alabilmek için ne kadar para gerektiği gibi şeyler duydum. İşimin olduğu şehre döndüğümde, acaba başta yanlış yola mı çıkmıştım diye düşünmeye başladım Yanlış yola girmediysem de doğru şekilde gitmedim mi? Şimdiye kadar bir çözüm bulamadım**.
Hayatta karar verilmesi gereken noktalarda doğru seçimler yapılamıyor; çok fazla yol ayrımı var. Doğru seçimi yapanlar çok az, yanlış seçim yapanlar ise çok. Ama geri dönüş mümkün değil; sadece yola devam etmek zorundayız ve yine yeni yol ayrımları ortaya çıkıyor… Bu durum sürekli tekrarlanıyor, hiç değişmiyor~~~
İnsanlar her zaman kafaları karıştığında, hayatlarındaki gelişim yönünü yanlış seçtiklerinden şüphe ederler.
Karşılaştırma olmadan düşünce de olmaz: P
Konu sahibi yanlış yola gitmedi, sen doğru yoldasın! Eğer büyük zenginlik ve başarı elde etmek istiyorsanız, şirkette kalmak pek mümkün değil ； Eğer orta halli bir yaşam sürmek istiyorsanız, sanırım artık buna ulaşmışsınızdır. Yanlış yollara başvurarak yüksek kazanç elde edilir, ancak risk de büyüktür. Uyuşturucu ticareti gibi işler ise hiç de güvenilir değildir; bir kez bu yola girildiğinde geri dönüş yoktur ve sonu ölümdür.
Kalbinizin sesini dinleyin, yanlış yola girseniz ne olur?
Aslında yasa dışı yollarla kazanç elde etmeyiz. Bir gün birkaç veliyle birlikte, çocukları ve sınıflarındaki diğer öğrencileri gerçek CS oynamaya götürdük. Öğrencilerden birinin notları çok düşüktü ve öğretmen neredeyse her gün okuldan mesajlar göndererek bu çocuğun durumu hakkında bilgi veriyordu; ancak ailesi hiçbir tepki göstermiyordu, çocuklarının bir şeyler öğrenmesi için öğretmene yardım etmeyi hiç düşünmüyorlardı. Arada verilen molada bu öğrencinin velisi şöyle dedi: “Şimdi de gelecekte de iyi öğrenen öğrenciler, kötü öğrenen öğrencilere hizmet edecek.” O an bunun biraz mantıklı olduğunu düşündüm ve çocuğumun iyi öğrenmesi için çaba gösterme fikrinden vazgeçmeyi bile düşündüm:P
Bu olguları gördüğümde, gerçekten bazen çok üzülüyorum, bazen de anlam veremiyorum. Ama bu, dürüst bir insan olmamı engellemez. Görüş açısı çok önemlidir; köylülerin görüş açısı ise sadece o köy veya kasabayla sınırlıdır.
Ben de kırdan gelen biriyim; kırlıları küçümsemek istemiyorum, ancak düşünce ve bakış açısı farklılıkları yüzünden gerçekten iletişim kurmak mümkün değil.
Konu sahibi, ben de seninle aşağı yukarı aynı yolu izliyorum; çeşitli meraklar ve anlamadıklarım var, ama yapabileceğim tek şey kendim olmaya devam etmek