Cara penyediaan dan penggunaan bahan koagulan untuk rawatan air sisa

Thread Content

Sistem penghantaran bahan koagulan merangkumi unit-unit seperti penyimpanan dan pengangkutan bahan kimia, pencampuran, pengangkatan bahan tersebut, penyimpanan cecair, pengukuran kuantiti, serta proses penambahan bahan tersebut ke dalam air. (1) Penyediaan bahan kimia perubatan 1. Cara penyediaan bahan kimia perubatan: Proses pencairan dan pengenceran bahan koagulan perlu dilakukan mengikut jumlah yang digunakan serta sifat bahan koagulan tersebut. Kaedah pengenceran boleh menggunakan mesin, tenaga air, atau udara bertekanan. (1) Modulasi mekanikal sesuai untuk pelbagai jenis ubat-ubatan dan skala penggunaan yang berbeza; ia digunakan secara meluas. Bilah pengadun boleh digerakkan oleh motor, dan mengikut keperluan, boleh dilengkapi dengan peranti untuk menyesuaikan kelajuan putaran ； Peralatan pengadun perlu dilengkapi dengan langkah-langkah pencegahan karat, terutamanya ketika menggunakan bahan kimia berbentuk garam besi ； (2) Kolam penyelesaian yang menggunakan kaedah kawalan hidraulik; tekanan air yang digunakan ialah 0.2 MPa. (3) Kaedah penggunaan udara bertekanan sesuai untuk penyediaan pelbagai bahan kimia di loji rawatan air sisa yang mempunyai jumlah air yang banyak ； Keperluan khususnya adalah seperti berikut: ① Kekuatan aliran udara: untuk tangki penyelesaian, ia sekitar 8–10 L/(㎡•s), manakala untuk tangki larutan, ia sekitar 3–5 L/(㎡•s). ② Kelajuan aliran udara melalui lubang paip ialah 20–30 m/s, dengan diameter lubang tersebut ialah 3–4 mm. ③ Kaedah penghasilan udara bertekanan tidak sesuai digunakan untuk proses pengadukan cecair kapur secara berterusan dalam jangka masa yang lama. 2. Takuk penyelesaian dan takuk penguraian: Fungsi takuk penyelesaian adalah untuk mencampurkan larutan pekat menjadi larutan yang mempunyai kepekatan tertentu ； Tangki penyelesaian digunakan untuk mencairkan bahan kimia yang berbentuk pepejal atau butiran menjadi larutan. Kira menggunakan persamaan (2) dan persamaan (3) masing-masing. W1 = aQ/417cn (2)
W2 = (0.2~0.3)W1 (3)

Dalam persamaan di atas:
W1 – Isipadu takungan larutan, dalam m3.
W2 – Isipadu takungan bahan yang telah terlarut, dalam m3.
a – Jumlah maksimum bahan koagulan yang boleh digunakan, dikira berdasarkan produk tanpa air. Jumlah maksimum kalsium oksida yang boleh digunakan pula dikira berdasarkan CaO, dalam mg/L.
Q – Jumlah air yang diproses, dalam m3/jam.
c – Konsentrasi larutan, biasanya antara 5%~20% (dikira berdasarkan jisim pepejal bahan koagulan), atau antara 5% ~7.5% (setelah mengambil kira air kristal). Untuk susu kalsium oksida, konsentrasinya antara 2% ~5% (dikira berdasarkan CaO tulen) ； n – Bilangan kali pengubahan campuran setiap hari. Ia perlu ditentukan berdasarkan jumlah bahan pengkoagulan yang digunakan serta keadaan penyediaan campuran tersebut. Secara umumnya, ia tidak seharusnya melebihi 3 kali sehari. (II) Peralatan modulasi: (1) Kemiringan dasar tangki pencairan dan tangki larutan harus sekurang-kurangnya 0.02. Perlu ada saluran untuk mengeluarkan sisa buangan di dasar tangki, manakala dinding tangki pula perlu dibuat setinggi yang mencukupi untuk mencegah larutan daripada tumpah keluar ； (2) Dinding dalaman tangki pencairan dan tangki larutan perlu diberi lapisan pelindung untuk mencegah karat. Secara umumnya, dinding dalaman dilapisi dengan bahan seperti fiberglass epoksi, diabas, simen tahan asid, jubin, atau papan polivinil klorida. Jika bahan kimia yang digunakan tidak terlalu korosif, simen mortar tahan asid juga boleh digunakan. Apabila menggunakan besi klorida triklorida, adalah tidak sesuai untuk menggunakan bahan seperti polivinil klorida yang akan menjadi lembut dan berubah bentuk apabila terdedah kepada haba ； (3) Apabila jumlah bahan kimia yang digunakan adalah sedikit, boleh juga menggunakan mangkuk siraman di bahagian atas tangki larutan sebagai ganti tangki untuk melarutkan bahan kimia tersebut. Bahan kimia tersebut diletakkan dalam mangkuk siraman, dan setelah dicampur dengan air, larutan tersebut akan mengalir ke dalam tangki larutan ； (4) Kolam larutan boleh diletakkan pada ketinggian tertentu, agar bahan kimia dapat ditambahkan melalui daya graviti. Di sekeliling kolam, harus ada meja kerja. Di bahagian yang paling tinggi dalam kolam, sebaiknya disediakan peranti untuk mengalirkan air berlebihan ； (5) Kolam yang digunakan untuk menambahkan bahan kimia dalam kuantiti yang sedikit boleh digabungkan dengan kolam penyelesaian, supaya menjadi satu kolam sahaja ； (6) Kolam larutan poliakrilamida perlu dilengkapi dengan alat pengadun. Kelajuan putaran alat pengadun biasanya ialah 10 – 15 rpm. (III) Pengangkatan dan penambahan cecair ubat 1. Keperluan reka bentuk peralatan pengukuran Untuk mencapai kawalan automatik, pam pengukur, alat pengukur aliran jenis rotor atau alat pengukur aliran elektromagnetik boleh digunakan. Keperluan reka bentuknya adalah seperti berikut: (1) Pam dan saluran paip harus diperbuat daripada bahan logam yang tahan korosi. (2) Peralatan untuk menyuntik bahan tersebut sebaiknya menggunakan pam pengukur, dan perlu dilengkapi dengan sistem kawalan automatik agar jumlah bahan yang disuntik dapat diselaraskan secara automatik. Semasa menggunakan pam meteran, perkara berikut perlu diberi perhatian: ① Pam meteran biasanya menggunakan pam membran atau pam pelancar. Kini, kebanyakan loji rawatan air menggunakan pam meteran jenis piston atau pam meteran jenis membran untuk tujuan ini. Kelebihannya ialah ia beroperasi dengan boleh dipercayai, dan jumlah bahan koagulan yang digunakan dapat dikawal dengan mengubah jarak pergerakan pam atau melalui pengawalan frekuensi. Ia boleh dikawal secara manual mahupun automatik. Pam omboh sesuai digunakan dalam situasi di mana tekanan yang diperlukan sangat tinggi. Reka bentuknya boleh disesuaikan mengikut keadaan tertentu ； ②Dalam reka bentuknya, pam pengukur perlu mempunyai unit sandaran. Sebaiknya gunakan pam pengukur yang mempunyai model dan spesifikasi yang sama, serta sediakan cukup alat ganti dan komponen yang mudah rosak ； ③Semasa menambah bahan kimia khas (sistem penambahan alkali atau asid), perlu diberi perhatian terhadap keperluan ketahanan bahan pam dos dan komponen sistem terhadap korosi ； ④Beberapa pam pengukur mempunyai isyarat maklum balas kelajuan langkah, yang membolehkan pengiraan aliran dos yang sebenar. Oleh itu, pam pengukuran perlu dikaitkan dengan petunjuk kawalan kualiti air, agar jumlah bahan kimia yang ditambah dapat diselaraskan secara automatik ； ⑤Bahan koagulan atau bahan pembantu koagulasi sebaiknya ditambahkan melalui kawalan automatik ； ⑥Pipai penghantaran larutan perlu dilengkapi dengan penapis larutan yang diperlukan, untuk mengelakkan pam dos daripada tersumbat. 2. Cara penambahan bahan kimia ke dalam larutan: Terdapat dua cara untuk menambahkan bahan kimia ke dalam larutan, iaitu melalui graviti dan tekanan. Sama ada menggunakan kaedah mana sekalipun, perlu ada peralatan khas untuk mengangkat bahan kimia dari tangki penyelesaian ke titik penambahan bahan kimia tersebut. Peralatan yang sering digunakan untuk tujuan ini ialah pam sentrifugal dan injektor air. 1) Penggunaan daya graviti: Bahan kimia tersebut ditambahkan ke dalam saluran pengambilan air pam, atau ke bahagian mulut penyedut air di dalam perigi, dengan menggunakan daya graviti. Kemudian, bahan kimia tersebut bercampur bersama air yang disedut oleh kipas pam. Ladang pam air bersaiz sederhana dan kecil yang terletak berhampiran dengan bilik penambahan bahan kimia di loji rawatan air, adalah lebih sesuai untuk menggunakan kaedah ini. Jika bilik pam air terletak jauh dari loji rawatan air, kolam penyelesaian yang berada pada ketinggian yang lebih tinggi boleh dibina. Dengan cara ini, daya graviti dapat digunakan untuk mengalirkan bahan kimia tersebut ke saluran paip pam air. Gambar di bawah menunjukkan cara penambahan bahan kimia ke dalam tangki larutan pada ketinggian tertentu, menggunakan daya graviti. http://www.ep360.cn/public/editor/kindeditor/attached/image/20161219/20161219151751_25088.jpg 1. Tangki penyelesaian ； 2. Kolam larutan ； 3. Pam peningkat tekanan ； 4. Kotak penutup air ； 5. Valv bola apung ； 6. Alat pengukur aliran ； 7. Valvul kawalan ； 8. Air bertekanan 2) Penggunaan pam atau alat semburan air untuk menyuntik bahan kimia ke dalam saluran paip air. Kaedah ini sesuai digunakan untuk menyuntik bahan kimia ke dalam saluran paip yang berada di bawah tekanan tinggi, atau ke dalam fasiliti penapisan air yang terletak pada ketinggian yang tinggi dan jarak yang jauh. ①Penghantaran cecair menggunakan pam adalah proses memindahkan cecair ubat dari tangki penyelesaian ke saluran paip bertekanan. Terdapat dua cara untuk melakukannya, iaitu dengan menggunakan pam pengukur atau pam tahan asid yang digabungkan dengan alat pengukur aliran rotor ； Gambar di bawah menunjukkan cara penggunaan pam dosis tersebut. http://www.ep360.cn/public/editor/kindeditor/attached/image/20161219/20161219151809_63140.jpg 1. Takuk larutan ； 2. Pam pengukur ； 3. Saluran paip tekanan②: Penggunaan injektor air. Injektor air berfungsi dengan menggunakan air bertekanan tinggi (tekanan > 0.25 MPa). Tekanan ini digunakan untuk menyedut cecair ubat ke dalam saluran paip tekanan, melalui kesan vakum yang terjadi semasa air mengalir melalui nozel dan saluran penghantaran. Penggunaan injektor air perlu dilengkapi dengan peralatan pengukuran. Biasanya, saluran paip air di loji rawatan air mempunyai tekanan yang tinggi, jadi ia mudah digunakan. Gambar di bawah menunjukkan cara penggunaan alat penyuntik air. http://www.ep360.cn/public/editor/kindeditor/attached/image/20161219/20161219151816_83835.jpg 1. Takuk penyelesaian ； 2. Kotak untuk meletakkan ubat-ubatan ； 3、 ； Corong ； 4. Penembak air ； 5. Paip tekanan air ； 6. Paip air bertekanan tinggi ini diambil daripada laman web Yi Jing Shui.