ناظران محیط زیست – مشکلات زیست‌محیطی منطقه‌ای جیانگسو به طور کامل حل نشده‌اند و ریسک‌های زیست‌محیطی در آنجا بالاست

اول اینکه، در اجرای تصمیمات و دستورالعمل‌های مربوط به **حفاظت از محیط زیست**، هنوز کاستی‌هایی وجود دارد. **بر اساس سند تعهدات مربوط به کنترل آلودگی هوا که با استان جیانگسو منعقد شده است، این استان باید تا پایان سال ۲۰۱۷، میزان مصرف زغال‌سنگ را کاهش دهد. اما در ارزیابی‌های انجام شده در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ در زمینه کنترل آلودگی هوا، الزامات مربوط به کنترل میزان مصرف زغال‌سنگ در برنامه ارزیابی شهرستان‌ها لحاظ نشده بود. اقدامات لازم برای حفاظت از رودخانه یانگتسه به اندازه کافی جدی انجام نشده است؛ در سال ۲۰۱۵، از میان ۴۱ رودخانه فرعی اصلی که به رودخانه یانگتسه می‌ریزند، در بخش جیانگسو، درصد نقاطی که کیفیت آب آن‌ها در رده پایین‌تر از V بود، ۲۰.۵ درصد بود. این رقم نسبت به سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۳ به ترتیب ۶.۹ درصد و ۱۱.۴ درصد افزایش یافته است. کیفیت آب در ناحیه سد کنترلی نانجینگ و پل گه‌چون در ژنجیانگ به طور قابل توجهی بدتر شده است. در اکتبر سال ۲۰۱۳، شورای دولت «دستورالعمل‌هایی درباره رفع تنش ناشی از ظرفیت تولید بیش از حد» را صادر کرد و کنترل دقیق بر ظرفیت تولید جدید فولاد را مشخص نمود؛ اما از سال ۲۰۱۳ به بعد، استان جیانگسو در کنترل ظرفیت تولید جدید فولاد کوتاهی کرده است. شرکت‌هایی مانند یانچنگ لیانشین فولاد، شوجو تیکوانگ زویی، سوینینگ نینگفنگ فولاد و گوانشینگ یارول، به طور غیرقانونی ظرفیت تولید فولاد خود را گسترش داده‌اند. در استان جیانگسو، هنوز مشکلاتی در زمینه ارزیابی مناسب در خصوص مسئولیت مشترک حزب و دولت در حفاظت از محیط زیست وجود دارد. در اکتبر ۲۰۱۵، استان جیانگسو کیفیت محیط زیست را به عنوان «معیاری که فقط باید بهتر شود و نمی‌تواند بدتر شود»، به عنوان خط قرمز مسئولیت‌های سطوح مختلف محلی تعیین کرد؛ اما هنگام ارزیابی مسئولیت‌های مربوط به توسعه فرهنگ اکولوژیکی در سال ۲۰۱۵، در مورد کاهش نکردن کیفیت آب در مناطق چی‌چیائو‌ونگ در شهر نانجینگ و ژائوتون در شهر کونشان، هیچ اقدام مشخصی انجام نشد ； در مورد مشکلاتی مانند تصرف فضاهای سبز یا ساخت‌وسازهای غیرقانونی در ووشی و تایژو که نقض قوانین مربوط به مناطق حفاظت‌شده زیست‌محیطی را در پی دارد، الزامات مربوطه نیز مشخص نشده است. در ارزیابی مسئولیت‌های مربوط به اهداف مدیریت دریاچه تایهو در سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵، برای واحدها و افراد مسئول ۱۱ رودخانه از جمله رودخانه‌های زی‌هوگانگ و ووجینگانگ که میزان فسفر کلی و نیتروژن کلی آن‌ها به اهداف مورد نظر نرسیده بود، هیچ درخواستی برای اصلاح وضعیت مطرح نشد.

دوم اینکه، مشکلات مربوط به ریسک‌های زیست‌محیطی به طور مؤثر حل نشده‌اند. در سراسر استان، بیش از ۶۳۰۰ واحد تولیدی در زمینه صنایع شیمیایی وجود دارد؛ نرخ ورود این واحدها به پارک‌های صنعتی تنها حدود ۳۰ درصد است. در برخی مناطق، این نرخ حتی تنها حدود ۱۰ درصد می‌باشد. بازرسان متوجه شدند که در منطقه صنعتی لینگانگ، در شهرستان گوان‌یون، ۱۲۵ واحد صنعتی وجود دارد؛ همگی این واحدها مربوط به پروژه‌هایی در زمینه کودهای شیمیایی، رنگ‌ها و مواد واسطه‌ای هستند که بر اساس برنامه‌ریزی‌های مربوط به ارزیابی تأثیرات زیست‌محیطی، ممنوع، محدود یا تحت کنترل سختگیرانه قرار دارند. پارک صنعتی شیمیایی سواحل شهر یانچنگ، با نقض الزامات برنامه‌ریزی و ارزیابی زیست‌محیطی، در مرحله دوم ساخت‌وساز، تعداد زیادی پروژه مربوط به رنگ‌ها، داروها و کودهای شیمیایی را وارد کرده است؛ از جمله پروژه تولید اسید ژووی در شرکت شیمیایی سانتای که در سال ۲۰۱۵ توسط کمیته اقتصاد و ارتباطات شهر یانچنگ ثبت شده بود، همچنان از روش کاهش با استفاده از پودر آهن – که به طور قطع ممنوع شده است – استفاده می‌کند. مشکلات ناشی از تخلیه غیرقانونی فاضلاب توسط شرکت‌های منطقه صنعتی لینگانگ در شهرستان گوانیون و منطقه صنعتی شیمیایی شهرستان گواننان بسیار جدی است؛ آلودگی آب‌های سطحی در اطراف این مناطق نیز شدید است. میزان اکسیژن مورد نیاز برای تجزیه شیمیایی در سد چیوی و کانال داجو، به ترتیب حدود ۵۰ برابر و ۸ برابر استاندارده مربوط به آب‌های سطحی درون گروه IV است. در بخش جیانگسو رودخانه یانگتسه، ۳۰ منبع آب آشامیدنی متمرکز وجود دارد؛ از این منابع، ۱۲ مورد به صورت تصادفی بررسی شد و در ۸ مورد مشکلات ناشی از نقض قوانین زیست‌محیطی مشاهده گردید. در بندر یائوگانگ در شهر ووشی، کارخانه آب شیرین‌سازی لانگشانشانی در شهر نانتونگ، و مناطق حفاظت‌شده درجه یک یا دو مانند ژنگرونزو و جیانگشینزو در شهر ژنجیانگ، وجود اسکله‌های شیمیایی، مزارع پرورش آبزیان یا کارخانه‌های ساخت کشتی که توسط قانون ممنوع شده‌اند، علاوه بر حمل و نقل مکرر مواد خطرناک در طول مسیر، خطرات زیست‌محیطی را به‌شدت افزایش داده است. پس از اجرای «مقررات پیشگیری و کنترل آلودگی آب رودخانه تونگیو در استان جیانگسو»، شهرهای یانچنگ، لیانیونگ‌یانگ، تایژو، نانتونگ و یانگ‌ژو همچنان بیش از ۷۰ مزرعه پرورش دام و طیور در مناطق حفاظت‌شده منابع آبی ساخته‌اند؛ برخی از این مزارع حتی فاقد تجهیزات لازم برای کنترل آلودگی هستند و خطرات زیست‌محیطی ایجاد می‌کنند. ظرفیت مدیریت پسماندهای خطرناک در سراسر استان کافی نیست و مشکلاتی مانند نگهداری بیش از حد پسماندهای خطرناک، انتقال غیرقانونی و دفن غیرقانونی آن‌ها، بسیار مشهود هستند. علاوه بر این، برخی از محل‌های آلوده در استان جیانگسو دارای ریسک محیطی بالایی هستند و نیاز به بهبود توانایی‌های کنترلی دارند.

سوم اینکه، مشکلات زیست‌محیطی در برخی مناطق برجسته است. وضعیت مقابله با آلودگی هوا در شهر شوژو بسیار دشوار است؛ اما همچنان پروژه‌هایی با میزان انتشار گازهای زیان‌آور زیاد، به صورت غیرقانونی ساخته می‌شوند. به‌ویژه پس از اجرای «قانون حفاظت از محیط زیست» جدید، شرکت‌هایی مانند چونگتای انرژی تکنولوژی، لونگشان جیوجیاو و دونگشینگ انرژی، همچنان پروژه‌های تولید کک را به صورت غیرقانونی احداث می‌کنند. این امر تأثیرات منفی قابل توجهی بر محیط زیست هوایی این منطقه دارد؛ اما نه مقامات شهری و نه مقامات استانی شوژو، اقدامات مؤثری برای رفع این مشکل انجام نداده‌اند. شهر یانچنگ و مناطق مرتبط با آن، به مدت طولانی اجازه فعالیت‌های توسعه‌ای غیرقانونی در منطقه حفاظت‌شده پرندگان ارزشمند درجه ** یانچنگ را داده‌اند؛ در منطقه هسته‌ای این منطقه حفاظت‌شده، جمع‌آوری گسترده صدف‌ها به طور مداوم انجام می‌شود. وسعت مناطق نرمال این منطقه ۶۲۲ هزار هکتار است که از این مقدار، ۴۷۱ هزار هکتار برای پرورش آبزیان و کشت محصولات کشاورزی مورد استفاده قرار گرفته است. مشکلات آلودگی در برخی از پارک‌های صنعتی شهر لیانیونگ‌یانگ بسیار جدی است و شکایات مردم نیز مداوم است. در سال ۲۰۱۵، از میان ۱۵ رودخانه اصلی که به دریاچه تایهو می‌ریزند، در ۱۰ رودخانه میزان نیتروژن کل و در ۹ رودخانه میزان فسفر کل، به استانداردهای تعیین‌شده توسط شورای دولت برای کنترل آلودگی آب در حوضه دریاچه تایهو در دوره «بازنگری دوازدهم» دست نیافت؛ همچنین، آلودگی ناشی از پرورش دام و طیور در این حوضه نیز بسیار شدید بود. از بیش از ۹۰۰۰ واحد پرورش دام و طیور در مقیاس بزرگ، حدود یک سوم آن‌ها فاقد تجهیزات لازم برای کنترل آلودگی هستند. در منطقه حفاظت‌شده درجه یک دریاچه تایهو نیز، ۱۶۱ مزرعه پرورش دام و طیور وجود دارد که حدود ۸۰ درصد آن‌ها فاقد تجهیزات لازم برای کنترل آلودگی هستند. «طرح کلی مدیریت جامع محیط آبی حوضه دریاچه تایهو» خواستار تکمیل پروژه کنترلی سواحل غربی رودخانه وانگ‌یو تا پایان سال ۲۰۱۵ بوده است، اما تاکنون شروع به اجرا نشده است؛ این امر مانع از عملکرد صحیح پروژه تخلیه آب «زوماتانگ» که با آن مرتبط است، شده است. علاوه بر این، استخراج غیرقانونی ماسه در دریاچه‌های هونگزه و لوما همچنان ادامه دارد؛ این کار مخالف الزامات کنترل مناطق حفاظت‌شده اکولوژیکی استان جیانگسو است و تهدیدی برای پروژه انتقال آب از جنوب به شمال، ایمنی منابع آب آشامیدنی و محیط زیست آبی دریاچه‌ها محسوب می‌شود. بازرس خواستار شد که استان جیانگسو بر اساس قوانین و مقررات، پیگیری جدی مسئولیت‌ها را انجام دهد؛ همچنین در مورد مشکلاتی که در جریان بازرسی‌ها کشف شد، باید از ارگان‌های مربوطه خواسته شود تا تحقیقات عمیق‌تری انجام دهند، مسئولیت‌ها را مشخص کنند و طبق مقررات مربوطه، افراد مسئول را پاسخگو کنند. بازرس تأکید کرد که کمیته استانی جیانگسو و دولت استان باید هرچه سریع‌تر طرح اصلاحات را تدوین کرده و آن را ظرف ۳۰ روز کاری به شورای دولتی ارائه دهند. طرح‌های اصلاحی و وضعیت اجرای آن‌ها باید مطابق با مقررات مربوطه، به‌موقع در اختیار عموم قرار گیرد.