میزان انتشار گازهای ناشی از فانوس‌های زمینی تأسیسات پتروشیمی، چقدر مناسب است؟

در شرایط عادی تولید، مقدار آن بسیار کم است؛ اما در شرایط غیرعادی، میزان انتشار بسیار زیاد می‌شود； ظرفیت طراحی بسته به مقیاس دستگاه متفاوت است.

معمولاً انتخاب بین فانوس‌های زمینی و فانوس‌های معلق، بر اساس میزان انتشار گازها نیست؛ مساحت زمین مورد نیاز، عامل اصلی در انتخاب است. زیرا فانوس‌های معلق نیاز به شعاع ۹۰ متری برای جلوگیری از شعله‌های آتش دارند، در حالی که فانوس‌های زمینی مساحت کمتری را اشغال می‌کنند. اما فانوس‌های زمینی نیز محدودیت‌های خود را دارند؛ برای مثال، مواد بسیار سمی مانند H2S نمی‌توانند وارد فانوس‌های زمینی برای پردازش شوند. در استاندارد SH3009-2013 آمده است که ظرفیت پردازش فانوس‌های زمینی نباید بیشتر از ۱۰۰ تن باشد، اما این مقدار مربوط به ظرفیت یک برج است؛ در حال حاضر بیشترین ظرفیت ممکن، ۱۷۰ تن است. هنگامی که میزان تخلیه بسیار زیاد است، مثلاً ۳۰۰ تا ۴۰۰ تن، می‌توان از چند برج به صورت موازی برای پردازش استفاده کرد. در مقایسه، هزینه ساخت فانوس‌های زمینی بالاتر از فانوس‌های روی پایه است، اما فضایی که اشغال می‌کنند کمتر است؛ بنابراین باید با توجه به شرایط خاص پروژه، یکی از آن‌ها را انتخاب کرد.

این موضوع باید بر اساس میزان انتشار تعیین شود؛ هنگامی که میزان انتشار کمتر از ۱۰۰ تن در ساعت باشد، می‌توان از فانوس‌های احتراق زمینی استفاده کرد، اما در صورتی که میزان انتشار بیشتر از ۱۰۰ تن در ساعت باشد، می‌توان از فانوس‌های احتراق معلق یا فانوس‌های احتراق زمینی باز استفاده کرد. از آنجایی که فانوس‌های احتراق باز فضای زیادی را اشغال می‌کنند، باید با توجه به وضعیت زمین‌های صنعتی، تصمیم گرفت. هشدار ویژه: در شرایط خاص کاری، می‌توان از روش استفاده از فانوس‌های هوایی + فانوس‌های زمینی بسته برای پردازش مواد استفاده کرد

امروزه پردازش‌های تک‌برجی با ظرفیت بیش از ۱۰۰ تن بسیار رایج هستند؛ بنابراین انتخاب صرفاً بر اساس این معیار، با واقعیت همخوانی ندارد

مقدار ۱۰۰ تن تنها پیشنهادی است که بر اساس استانداردها ارائه شده؛ پیشنهادی منطقی که بسته به شرایط واقعی تعیین می‌شود. این مقدار عمدتاً با توجه به مسئله کاهش دود تعیین شده است. علاوه بر این، ۹۰ متر مربوط به باران ضدآتش نیست؛ در نظر گرفته شده است که شعاع تابش حرارتی فانوس در نظر گرفته شود

متأسفم، من منظور شما را اشتباه فهمیدم؛ منظورتان شعاع ۹۰ وطوفان آتش است، با توجه به خطرات ایمنی

شما احتمالاً در زمینه طراحی فانوس‌ها کار نمی‌کنید، و پیشنهاد ۱۰۰ تن نیز با توجه به مشکل کاهش دود نبوده است. هنگامی که ظرفیت پردازش فانوس‌های زمینی بسته حدود ۱۰۰ تن در ساعت باشد، قطر لوله انتشار گازهای دودی معمولاً حدود ۱۷ متر است؛ و با افزایش ظرفیت پردازش، قطر لوله انتشار نیز به همان نسبت افزایش خواهد یافت. هنگامی که قطر لوله انتشار دود به طور قابل توجهی افزایش یابد، بر میزان جریان هوای ورودی به شعله روی زمین تأثیر می‌گذارد و در نتیجه بر فرآیند احتراق گازهای شعله تأثیر می‌گذارد. در استاندارد SH3009-2013 توضیحات مشخصی در این زمینه وجود دارد؛ شما می‌توانید آن را با جزئیات بیشتری مطالعه کنید

من یک علاقه‌مند آماتور هستم؛ برای بحث و گفتگو خوشامد می‌آید

در API 521 توضیحات وجود دارد