دستگاه تولید هیدروژن

گاز تجزیه‌شده احتمالاً همان گاز خروجی از کنورتر متان است. در واکنش متانول با آب، مقدار آب بیش از حد است؛ یعنی نسبت آب به متانول به گونه‌ای است که مقدار آب بیشتر از متانول باشد. بنابراین، آب اضافی موجود در گاز حاصل از تجزیه، به صورت بخار وجود دارد. از نظر تئوری، نسبت متانول به آب ۵۲:۴۸ (به صورت درصد جرمی) است؛ اما در عمل، این نسبت بسته به فعالیت کاتالیزور، بین ۴۲ تا ۵۰ خواهد بود. در شرایط دمای خروجی حدود ۲۳۰ درجه سانتی‌گراد، نباید مایعاتی در گاز حاصل از فرآیند تبدیل وجود داشته باشد؛ وقوع چنین وضعیتی به دلیل عملکرد ضعیف سیستم عایق‌بندی در بخش پایینی کنورتر و لوله‌ها است. پس از خنک کردن گاز حاصل از تجزیه و مایع خام با آب، مایع متراکم تولید می‌شود؛ این مایع پس از عبور از برج تصفیه و جداسازی گاز از مایع، به دستگاه PSA فرستاده می‌شود. اگر مایع همراه با گاز وارد دستگاه PSA شود، کار ساده‌تر خواهد بود؛ در این صورت باید بررسی کرد که آیا کارایی جداسازی در دستگاه جداسازی و همچنین دستگاه حذف کف، مشکلی ندارد یا خیر.