Thread Content
در استفاده از دستگاههای دودزدایی، گازهای دودی در رجنراتور منجر به فرآیند سوختن کک میشوند و همچنین CO موجود در گازهای دودی نیز سوخته میگردد. لطفاً درباره اینکه «سوختن مجدد» چه تأثیری بر کارکرد دستگاههای دودزا میتواند داشته باشد، بحث کنید چه روشهای خوبی برای کنترل رخ دادن احتراق متأخر وجود دارد؟ لطفاً با توجه به وضعیت شرکت خود، تجربیات موفق را معرفی کنید تا با یکدیگر در این زمینه ارتباط برقرار کنیم. حمایت شما، نیروی محرکه پیشرفت ماست! ! از همگان خواهش میکنیم فعالانه صحبت کنند؛ مدیران انجمن بر اساس عمق مشخص بحثها، نمرات یا پاداشهای متفاوتی اعطا خواهند کرد. نمراتی که اعضا بر یکدیگر میدهند، توسط مدیران بررسی خواهد شد! ! ! روز شنبه، از میان تمام پاسخها، «پاسخ کلاسیک» انتخاب شده و ۳ واحد جذابیت به آن اهدا میشود. در پایان ماه، در ارزیابی ماهانه شرکت کنید؛ برندگان ۵ واحد «جذابیت» دریافت خواهند کرد. کسانی که به مدت سه ماه متوالی به عنوان «پاسخ کلاسیک» انتخاب شوند، ۱۰ واحد «جذابیت» دریافت خواهند کرد. موضوع هفتگی در روز دوشنبه بهروزرسانی میشود. آخرین بار توسط brainandrain در تاریخ ۲۰۰۹-۴-۴ ساعت ۱۴:۱۳ این پست ویرایش شد.]
من تجربهای ندارم، اما حدس میزنم که دستگاه خروج دود، همان دستگاهی باشد که دود را خارج میکند. سوختن دود باعث ایجاد دمای بالا میشود و قطعاً بر دستگاه خروج دود تأثیر میگذارد. استحکام مواد در برابر دمای بالا کاهش مییابد و قطعات متحرک و بلبرینگها دچار تغییر شکل میشوند؛ در نتیجه دستگاه آسیب میبیند. حتی قطعات غیرمتحرک نیز ممکن است به دلیل کاهش استحکام، دچار تغییر شکل شوند و باعث خرابی کل دستگاه شوند. برای کنترل سوختن مجدد دود، میتوان از دو روش استفاده کرد: ۱. جلوگیری از ورود هوا به دستگاه خروج دود قبل از ورود دود، تا تماس آن با اکسیژن کاهش یابد. ۲. اگر دمای دود بالا باشد، میتوان آن را ابتدا از طریق برخی گرمکنها عبور داد تا از گرمای اضافی استفاده شود و سپس دمای دود کاهش یافته و وارد دستگاه خروج دود شود.
امروزه **اقتصاد چرخشی ترویج داده میشود؛ برای گازهای داغ، این گازها منبع انرژی حرارتی محسوب میشوند و میتوان از آنها در کورههای استفاده از گرمای باقیمانده برای بهرهبرداری از گازهای خروجی استفاده کرد. این روش نه تنها مشکل ناشی از آسیب به دستگاههای مربوط به گازهای داغ را حل میکند، بلکه امکان دریافت کمکهای مالی ویژه برای حفاظت از محیط زیست را نیز فراهم میکند.** اکنون بسیاری از کارخانههای صنایع سنگین به طور فعال در حال فعالیت هستند.
من چندان متوجه حرف صاحب پست نشدم؛ تجمع جوهر در دستگاههای خروج دود، باعث خوردگی تجهیزات میشود. همچنین، مقاومت جریان دود را افزایش میدهد. وضعیت ترسناکتر این است که منجر به سوختن زیرسطحی شده و تجهیزات را خراب میکند; علاوه بر دو نکتهای که در طبقه دوم ذکر شد، راهحلها باید شامل کنترل موادی مانند پودر کربن در دود نیز باشد؛ میتوان از تجهیزات جداسازی گرد و غبار یا سانتریفیوژ استفاده کرد. آخرین ویرایش این پست توسط beileim1 در تاریخ ۲۰۰۹-۴-۱ ساعت ۱۴:۴۴ انجام شد.]
دستگاه خنککننده دود، به عنوان یکی از تجهیزات مهم برای بازیابی انرژی در فرآیند کاتالیتیک فراوری، عملکرد خوب یا بد آن مستقیماً بر عملکرد ایمن و پایدار تأسیسات تأثیر میگذارد. به گفته صاحب پست، در مورد پدیده سوختن انتهایی دود تولید شده، به نظر من باید این موضوع را دو بخش در نظر گرفت: جنبههای منفی: پدیده سوختن انتهایی دود، برای تجهیزاتی که به طور عادی کار میکنند، باعث تغییرات ناگهانی در انرژی حرارتی و انرژی فشاری میشود؛ این تغییرات لزوماً منجر به تغییراتی در عملکرد تجهیزات میگردد. عدم همزمانی این تغییرات، خودش میتواند به تجهیزات آسیب برساند. جنبههای مثبت: از آنجا که پدیده یوندگی در دستگاههای فرآوری کاتالیتیک در انواع مختلف این تجهیزات رایج است، به وجود آمدن یوندگی یکی از عوامل بالقوهای است که منجر به لرزش بیش از حد دستگاه میشود. بهویژه در سالهای اخیر، سیستمهای دودکش کارخانههای فرآوری نفت، مدام در تلاش برای یافتن راهحلی برای لرزش بالای دودکشها بودهاند. طبق اطلاعاتی که من در اختیار دارم، بسیاری از این کارخانهها از پدیده سوختن گازهای دودی در قسمت پشتی دودکش برای رفع رسوبات آن استفاده میکنند؛ همچنین، هوای تأمینی به طور مصنوعی و به طور منظم در قسمت پشتی دودکش وارد میشود! با استفاده از تفاوت ضریب انبساط حرارتی، جمعشدن و چسبیدن رسوبات کاهش یافت و نتایج مطلوبی حاصل شد. خلاصه در یک جمله: هر چیز دو وجه دارد؛ مهم این است که شما چگونه به آن نگاه میکنید!
کنترل دقیق میزان اکسیژن در گازهای خروجی، حفظ دمای گازهای خروجی در زیر ۵۵۰ درجه، و در صورت وجود سوختن پسماندی، استفاده بهموقع از آب برای کاهش دما