سخنرانی درباره ایمنی عملیات بالابردن ۱۶ (پایان)

Thread Content

امنیت طناب‌های فولادی جرثقیل (چهارم): محکم کردن طناب‌های فولادی
معمولاً، انتهای‌های طناب‌های فولادی باید به سایر قطعات یا ساختارهای جرثقیل متصل یا محکم شوند؛ محکم کردن انتهای طناب، یکی از عوامل مهم در تأمین امنیت آن است. الزامات مربوط به محکم کردن طناب فولادی باید دو شرط را برآورده کنند: اول اینکه نقطه اتصال یا محکم‌سازی باید استحکام و الزامات ایمنی لازم را داشته باشد، و دوم اینکه روش اتصال یا محکم‌سازی باید با الزامات استفاده سازگار باشد. روش‌های مختلفی برای ثابت کردن طناب فولادی وجود دارد که بسته به شرایط و الزامات استفاده، از آن‌ها استفاده می‌شود. (۱) اتصال با پیچیدن: روش پیچیدن عبارت است از خم کردن انتهای طناب به شکل حلقه؛ سپس یک حلقه قلبی در داخل این حلقه قرار داده می‌شود تا انتهای کوتاه طناب با نوک حلقه قلبی و بخش بلندتر طناب در هم ادغام شوند. پس از آن، با استفاده از سیم فولادی، بخش‌های ادغام‌شده طناب محکم بسته می‌شوند و انتهای طناب نیز با کمک اصطکاک بین دو بخش ادغام‌شده، ثابت می‌گردد. الزامات ایمنی این است که طول پیچیدگی باید بیشتر از ۱۵ برابر قطر طناب فولادی باشد و کمتر از ۳۰۰ میلی‌متر نباشد ； مقاومت اتصال حداقل برابر با ۷۵٪ از تنش شکست طناب فولادی است. (۲) ثابت‌سازی با کلیپ طناب: به دلیل سادگی و قابلیت اطمینان، همچنین امکان جدا کردن و تعویض کلیپ‌های طناب، از این روش به طور گسترده استفاده می‌شود. هنگام استفاده از کلیپ‌های طناب برای محکم کردن، باید به تعداد کلیپ‌ها، فاصله بین آن‌ها، جهت قرارگیری کلیپ‌ها و استحکام نقطه محکم شدن توجه کرد. مقاومت نقاط اتصال ثابت نباید کمتر از ۸۵ درصد تنش شکست طناب فولادی باشد. تعداد کلیپ‌های طناب با افزایش قطر طناب فولادی بیشتر می‌شود. به عنوان مثال، اگر قطر طناب فولادی ۱۶ میلی‌متر باشد، می‌توان از ۳ کلیپ برای آن استفاده کرد ； هنگامی که قطر طناب فولادی ۴۵ میلی‌متر باشد، برای برآورده کردن الزامات استحکام در نقاط محکم‌سازی، به بیش از ۶ کلیپ طناب نیاز است. صفحه فشار طناب باید در انتهای بلند طناب فولادی و قطعه U شکل در انتهای کوتاه قرار گیرد؛ نباید جای آن‌ها عوض شود یا برعکس شوند (به شکل زیر مراجعه کنید). فاصله بین کلیپ‌های طناب نباید کمتر از ۶ برابر قطر طناب فولادی باشد. @Y01.gif (۳) اتصال با استفاده از کوب و محفظه کوبی: یک سر طناب فولادی دور کوب پیچیده می‌شود و با استفاده از عمل قفل شدن کوب درون محفظه فولادی، طناب ثابت می‌گردد. هرچه فشار بیشتر باشد، سطح مایل کوب درون محفظه، طناب را محکم‌تر فشار می‌دهد. مقاومت نقطه‌ی محکم‌شدن، حدود ۷۵٪ تا ۸۵٪ از مقاومت خود طناب است. (۴) روش ریختن در لوله آلیاژی: انتهای طناب فولادی از میان لوله مخروطی عبور داده شده و سیم‌ها شل می‌گردند؛ سپس سیم‌های قسمت ابتدایی به شکل قلاب کوچکی خم شده و مایع فلزی درون آن ریخته شده تا منجر به انعقاد آن شود. مقاومت نقطه اتصال تقریباً برابر با مقاومت خود طناب فولادی است. استفاده و نگهداری طناب‌های فولادی: باید از محصولات طناب فولادی که دارای گواهی کیفیت هستند، استفاده کرد تا از این طریق عملکرد مکانیکی و ویژگی‌های فنی آن‌ها مطابق با الزامات طراحی باشد. در صورت لزوم، پیش از استفاده باید محاسبات فشاری انجام شود تا ضریب ایمنی کافی تأمین گردد. نگهداری و تعمیر طناب‌های فولادی باید بسته به کاربرد دستگاه، محیط کار و نوع طناب فولادی انجام شود. قبل از استفاده از طناب فولادی در ماشین‌آلات بالابر، باید اطمینان حاصل شود که تمامی تجهیزات مرتبط با کارکرد طناب فولادی نصب شده و به درستی کار می‌کنند. بخش‌هایی که از نظر مکانیکی ممکن است با طناب فولادی در تماس قرار بگیرند، باید به‌خوبی محافظت شوند. هنگام بیرون کشیدن طناب فولادی از رول یا حلقه، باید آن را در مکانی تمیز کشید و اقدامات لازم برای جلوگیری از خم شدن، پیچ خوردن یا چسبیدن ذرات ناخالص به طناب انجام داد تا از آسیب‌ها و خوردگی‌های ناشی از عوامل خارجی که منجر به کاهش کارایی طناب می‌شوند، جلوگیری شود. هنگام استفاده، باید از فشار وارد شدن به دو طناب فولادی در حالت تقاطع یا روی هم قرار گرفتن جلوگیری کرد؛ همچنین ساختار سیستم پیچش باید به گونه‌ای طراحی شود که تعداد بارهای خم شدن طناب‌ها به حداقل برسد و خم شدن‌های معکوس نیز اجتناب شود. این اقدامات برای جلوگیری از گره خوردن، پیچیدگی، خم شدن بیش از حد و ساییدگی طناب‌ها ضروری است. باید باطری‌های سیمی تحت بررسی دقیق‌تری قرار گیرند و یادداشت‌های لازم درباره آن‌ها تهیه شود، تا بتوان در زمان مناسب و بر اساس اطلاعات مربوطه، آن‌ها را تعویض کرد. در هیچ شرایطی، نباید از طناب‌های فولادی فرسوده استفاده کرد. طناب‌های فولادی تعویض‌شده، معمولاً باید از نوع و مشخصات یکسانی با طناب‌های فولادی که در طراحی اولیه نصب شده‌اند، برخوردار باشند. در صورت استفاده از انواع مختلف طناب فولادی، باید اطمینان حاصل شود که عملکرد طناب جدید حداقل برابر با طناب انتخاب‌شده اولیه است و با شیارهای موجود روی چرخ‌دنده‌ها و قرقره‌ها سازگار باشد. باید طناب‌های فولادی به موقع تمیز شده و با روغن یا چربی روان‌کننده پوشانده شوند، به‌ویژه در بخش‌هایی که هنگام عبور از چرخ‌دنده‌ها دچار خم شدن می‌شوند. نوع روان‌کنی که استفاده می‌شود باید با طناب فولادی سازگار باشد. برای جلوگیری از آسیب به طناب‌های فولادی یدکی، باید آن‌ها در انبارهای تمیز، دارای تهویه مناسب و خشک نگهداری شوند؛ همچنین، اطلاعات مربوط به پارامترهای فنی طناب‌های فولادی باید به خوبی ثبت شوند.