پروژه تولید روغن از زغالسنگ با ظرفیت سالانه ۴ میلیون تن توسط گروه شینهوا نینگمی وارد فاز بهرهبرداری شد
Thread Content
پروژه تولید روغن از زغالسنگ با ظرفیت ۴ میلیون تن در سال توسط گروه شرکتهای زغالسنگی شینهوا نینگشیا به بهرهبرداری رسید؛ ۰ نظر، ۲۸-۱۲-۲۰۱۶، ساعت ۱۵:۵۱:۱۲. منبع: وبسایت بورس چین.خبرگزاری بورس چین (خبرنگار: وانگ ونیان)؛ بنا بر گزارشهای رسانهها، در تاریخ ۲۱ دسامبر، پروژه تبدیل غیرمستقیم زغالسنگ به روغن با ظرفیت ۴ میلیون تن در سال توسط گروه شرکتهای زغالسنگی شینهوا نینگشیا، که سرمایهگذاری کلی آن ۵۹.۳ میلیارد یوان بود، با موفقیت اجرا شد؛ فرآیند تولید به خوبی پیش رفت و روغن با کیفیتی تولید گردید. و در تاریخ ۹ دسامبر، پس از تولید متوالی نفت سبک فت، نفت سنگین پایدار و موم پایدار، دستگاه سنتز این پروژه سرانجام موم با کیفیت مناسبی تولید کرد؛ این امر نشاندهنده آماده شدن خط تولید در این دستگاه کلیدی بود. پروژه تبدیل زغالسنگ به نفت شرکت شینهوا نینگمی با ظرفیت ۴ میلیون تن در سال، بزرگترین پروژه از این نوع در جهان است و جزو پروژههای نمونه درجه ** محسوب میشود. این پروژه شامل ۲۸ کوره گازسازی، ۱۰ کتری تولید انرژی و ۱۲ دستگاه جداسازی هوا است و میتوان آن را یک غول در میان پروژههای صنعت کربنی دانست. این امر از اهمیت استراتژیک بسیار زیادی برای رفع کمبود منابع نفت و گاز چین، تعادل در ساختار انرژی، پیشبرد **استراتژیهای توسعه انرژی بلندمدت و میانمدت، کاهش وابستگی به خارج، و تأمین **امنیت انرژی دارد. بر اساس اطلاعات ارائهشده، این پروژه سالانه ۴ میلیون و ۵۰ هزار تن روغن سنتتیک و ۱ میلیون تن متانول تولید میکند. در میان فرآوردههای نفتی، دیزل ترکیبی ۲.۷۳ میلیون تن، نفت خام ۹۸۰ هزار تن و گاز نفتی مایع ۳۳۰ هزار تن است. محصولات فرعی شامل الکوهولهای مختلط، گوگرد، اسید سولفوریک و غیره میباشند. پس از راهاندازی، سالانه میتوان ۲۰.۴۶ میلیون تن زغالسنگ را در همان محل تبدیل کرد. تا پایان ماه نوامبر، سرمایهگذاری کل این پروژه به ۴۳٫۵۱ میلیارد یوان رسیده است؛ ۱۱۲ واحد ساختمانی در این پروژه وجود دارد که تاکنون ۹۵ درصد از آنها تکمیل شدهاند. طبق طرح «پروژه شماره یک» استان نینگشیا، تا سال ۲۰۲۰، پایگاه صنایع شیمیایی زغالسنگ شنهوا-نینگشیا سالانه ۸ میلیون تن محصولات نفتی و ۲ میلیون تن پلیاولفین تولید خواهد کرد؛ ارزش کل تولیدات نیز از ۸۰ میلیارد یوان فراتر خواهد رفت و ۱۰۰ هزار شغل جدید ایجاد خواهد شد. و پایگاه نینگدونگ که پروژه تولید نفت از زغالسنگ در آن نقش کلیدی دارد، تولید ناخالص منطقهای آن به ۲۰۰ میلیارد یوان خواهد رسید. پروژه تولید نفت از زغالسنگ، اهمیت زیادی برای پیشرفت اقتصادی و اجتماعی نینگشیا دارد.
پروژه تبدیل زغالسنگ به نفت در نینگشیا، نفت با کیفیت تولید میکند و الگوی فناوری صنعت شیمیایی زغالسنگ جهان را دگرگون میکند؛ ۲۹-۱۲-۲۰۱۶، ساعت ۰۳:۱۵. منبع: وبسایت گوانگمینگ – روزنامه گوانگمینگ روزنامه. من حرفی دارم.
بزرگترین پروژه تبدیل زغالسنگ به نفت در جهان، یعنی پروژه «تبدیل زغالسنگ به نفت» در نینگشیا، در منطقه نینگدونگ، نفت با کیفیت تولید میکند و الگوی فناوری صنعت شیمیایی زغالسنگ جهان را دگرگون میکند. خبرنگار روزنامه گوانگمینگ روزنامه: وانگ جیانهونگ.
۲۸ دسامبر، پایگاه انرژی و شیمیایی نینگدونگ در چین، نینگشیا. حدود ساعت ۳ بعدازظهر، با اعلام لی جیانهوا، دبیر کمیته حزب منطقه خودمختار هوی در نینگشیا و رئیس مجلس خلق، مبنی بر موفقیت پروژه نمونه تبدیل غیرمستقیم زغالسنگ توسط گروه صنایع زغالسنگ شنهوا در نینگشیا به نفت با ظرفیت ۴ میلیون تن در سال، بزرگترین پروژه تبدیل زغالسنگ به نفت در جهان رسماً وارد فاز عملیاتی شد. در این لحظه، کل صنعت شیمی زغالسنگ جهان در سکوت کامل به گوش دادن پرداختهاند تا صدای جریان «خون صنعتی» حاصل از تبدیل «استخوانهای گیاهی» که میلیونها سال در زیر زمین نگهداری شده بودند، را بشنوند. راهاندازی پروژه «تبدیل زغالسنگ به نفت» در نینگشیا، نشاندهنده آن است که چین توانسته است انحصار فناوریهای خارجی را شکست دهد و به بالاترین سطح فناوری صنعت شیمی زغالسنگ دست یابد؛ در نتیجه، الگوی فناوری صنعت شیمی زغالسنگ جهان دگرگون شده است. این یک پروژه قرنی است که بیش از ده سال طول کشیده و در طول دو قرن ادامه یافته؛ نمادی از «مسئولیت نینگشیا» در زمینه امنیت انرژی چین محسوب میشود. «کمبود نفت، کمبود گاز و فراوانی زغالسنگ»، ساختار پایه منابع انرژی اولیه کشور ماست. از همان اواخر قرن گذشته، یعنی در سال ۱۹۹۹، شرکت نینگشیا که پیشینهاش به گروه صنایع زغالسنگ نینگشیا برمیگردد، متوجه شد که استخراج و فروش زغالسنگ روشی پایدار نیست؛ تنها با «تبدیل زغالسنگ به انرژیهای پاک و دستیابی به توسعه پایدار زغالسنگ»، میتوان به تحول و بهبود صنعت زغالسنگ رسید و امنیت انرژی را تضمین کرد. با این حال، بیشتر فناوریهای کلیدی در آن زمان توسط غولهای خارجی انحصار شده بود و گروه نینگمه با شرکت ساسول آفریقای جنوبی مذاکرات طولانیمدتی بر سر واردات فناوری تبدیل زغالسنگ به نفت آغاز کرد. “پس از ۱۰ سال، شرایطی که طرف مقابل مطرح میکرد روز به روز سختگیرانهتر شد و باعث شد تا کارکنان شرکت شنهوا نینگمی به خوبی درک کنند که فناوریهای پایه را نمیتوان با پول خریداری کرد و راه واردات فناوریهای خارجی مسدود است. ”یائو مین، معاون مدیرعامل گروه شرکتهای زغالسنگ شینهوا نینگ، گفت. در این مدت، محیط فنی پروژههای تبدیل غیرمستقیم زغالسنگ در داخل کشور به آرامی در حال تغییر است. شرکت فناوری روغنهای سنتزی چین، بسته فرآیندی طراحی پروژههای صنعتی در مقیاس میلیونها تن را توسعه داده است؛ این بسته، پایه فنی لازم برای ساخت پروژههای صنعتی بزرگ برای تبدیل غیرمستقیم زغالسنگ به روغن، با استفاده از فناوری سنتز فتو، را فراهم میکند. بر اساس این فناوری، در ماه سپتامبر سال ۲۰۱۳، پروژه تبدیل ۴ میلیون تن زغالسنگ به نفت توسط گروه شنهوا نینگمی توسط کمیسیون توسعه و اصلاحات تأیید شد و در همان ماه، در تاریخ ۲۸، به طور رسمی و به طور کامل آغاز به کار کرد. این بزرگترین پروژه شیمیایی است که تاکنون انسانها در زمینه صنایع پتروشیمی و زغالشیمی، با یک سرمایهگذاری یکجا احداث کردهاند. هزینه تخمینی این پروژه ۵۵ میلیارد یوان است که ۱.۷ برابر هزینه ساخت راهآهن چینگهای-تبت میباشد و ۵۰ میلیارد یوان نیز بیشتر از هزینه ساخت سد سهدیواره است. گروه زغالسنگ شینهوا نینگ، سیستم مدیریتی پروژهای با ساختار ماتریسی قدرتمندی ایجاد کرده است؛ با تمرکز بر «نقطه کلیدی» برنامهریزی، اهداف مربوط به هر مرحله را دقیقتر تعیین کرده و ارزیابیهای لازم را به طور دقیق انجام میدهد تا پروژه به خوبی پیش برود. به نظر کارشناسان داخلی و خارجی، پروژهای فوقالعاده که برای ساخت آن ۵ سال زمان لازم بود، در عرض ۳ سال و ۳ ماه تقریباً به پایان رسید و این امر منجر به کاهش ۱۲ درصدی هزینههای کلی شد. این پروژه در تلاش است تا الگوی کنترل و مدیریت ایمنی در دوره ساخت را ایجاد کند؛ به گونهای که در کل مدت ساخت، هیچ مرگی رخ ندهد و حوادث جدی نیز اتفاق نیفتد. مجموع ساعات کاری ایمن، ۱۶۰ میلیون ساعت بوده است. این یک پروژه جهانی است که به گروهی از شرکتهای ملی کمک میکند تا در برابر محدودیتهای فناورانه خارجی، راه خود را باز کنند و به تولید داخلی فناوریها و تجهیزات مهم کشورمان کمک نمایند. در ماه آوریل امسال، یائو مین، معاون مدیرعامل گروه شنهوا نینگمی، هنگام دیدار با نمایندگان شرکت کلئین، یکی از پیشروترین شرکتهای تولیدکننده مواد شیمیایی ویژه در جهان، خواستار کاهش قیمت کاتالیستها شد: «ما در داخل کشور، رقبایی برای شما پرورش میدهیم.» ”این رویکرد قاطع، ناشی از توسعه موفقیتآمیز کاتالیستهای داخلی است. همانند کاتالیستهای داخلی، تعدادی از شرکتهای داخلی نیز با استفاده از زیرساختهای پروژه نمونهای تبدیل غیرمستقیم زغالسنگ به محصولات مورد نیاز، با ظرفیت ۴ میلیون تن در سال، موفق شدند فناوریها، تجهیزات و مواد کلیدی را در کشور تولید کنند؛ بدین ترتیب موانع انحصار فناوری توسط شرکتهای خارجی برداشته شد و این شرکتها فرصت رقابت با شرکتهای جهانی مانند سیمنس و شل را پیدا کردند. “پروژه تولید روغن از زغالسنگ شنین، ۳۷ وظیفه کلیدی و مهم در زمینه خودکفایی در فناوری، تجهیزات و مواد را بر عهده داشته و در واقع نقش «آزمایشگاه الگو» را ایفا کرده است. ”سای لیهونگ، فرمانده کل ستاد ساخت پروژه تولید روغن از زغالسنگ شنین، گفت. تقاضای بازار، محرک نوآوری در شرکتها است. شرکتهای برتر حوزههای مرتبط در کشور، از جمله شرکت فولاد وویانگ متعلق به گروه فولاد هبئی، شرکت هانگیائو، گروه شنگو و شرکت مهندسی هوانیو، به سرعت در نینگدونگ گرد هم آمدند. در این «آزمایشگاه» به وسعت بیش از ۵۶۰ هکتار، ۳۷ شرکت برتر در زمینه طراحی، تولید و ساخت در کشور، همراه با بیش از ۸۰۰ شرکت تأمینکننده، برای نوآوری مشترک گرد هم آمدهاند. بر اساس فناوری تولید و تعداد دستگاههای مورد استفاده، میزان تولید داخلی در پروژههای تبدیل زغالسنگ به نفت به ۹۸.۵ درصد رسیده است؛ همچنین بر اساس میزان سرمایهگذاری، این رقم بالاتر از ۹۲ درصد است. این امر به شرکتهای تولیدکننده تجهیزات داخلی کمک کرده تا وارد بازارهای بینالمللی شوند و دوران سودهای بیش از حد ناشی از واردات فناوریها و محصولات تولیدی سریعاً پایان یابد. پس از تلاشهای فراوان، فناوری کامل گازسازی با مصرف روزانه ۲۲۰۰ تن زغال سخت به صورت پودر، در سال ۲۰۱۳ معرفی شد؛ این فناوری منجر به کسب ۱۵ حق اختراع شد و موانع انحصار فناوریهای خارجی را برداشت. گروه شننینگ نام این دستگاه را «کوره شننینگ» گذاشت. «کوره شننینگ» با قطر ۴ متر، ارتفاع ۲۱.۶ متر و وزن کلی ۲۸۹.۲۵ تن، نقص فناوری گازسازی GSP را که تنها میتوانست از زغال سفید استفاده کند، برطرف کرده و قادر به پردازش انواع مختلف زغال است؛ این امر راهی برای استفاده پاک از زغالهای با کیفیت پایین فراهم میکند. این فناوری به طور کامل در پروژه تولید نفت از زغال شننینگ مورد استفاده قرار گرفته و حدود ۲۰۰ میلیون یوان در هزینهها صرفهجویی کرده است. در تاریخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۶، گروه شنهوا نینگمی در ایالت تگزاس آمریکا، قرارداد اعطای مجوز فناوری گازسازی «کوره شننینگ» را با مدیرعامل گروه آمریکایی «تاپ پیک» امضا کرد و به این ترتیب اولین گام برای صادرات فناوری خود به خارج از کشور برداشته شد. این یک پروژه سبز است که همواره به دنبال «انتشار نزدیک به صفر» است؛ سرمایهگذاری در زمینه حفاظت از محیط زیست و صرفهجویی در مصرف انرژی، ۶.۲ میلیارد یوان بوده که ۱۱.۲۳٪ از کل سرمایهگذاری را تشکیل میدهد. روغنهای سنتزی تولید شده توسط پروژه لیقید کردن غیرمستقیم زغالسنگ، دارای ویژگیهایی مانند گوگرد بسیار کم (نزدیک به صفر)، میزان آروماتیکهای کم، ارزش اکتان بالا و خاکستر کم هستند؛ این مشخصات همگی فراتر از استانداردهای ملی V و اروپایی V هستند و به حل مشکلات آلودگی ناشی از گازهای خروجی خودروها و مشکل مه در شهرها کمک میکنند. “پروژه تولید نفت از زغالسنگ، همواره توسعه اقتصاد چرخشی، پیشبرد صرفهجویی در مصرف انرژی و کاهش آلایندهها، و استفاده جامع از منابع را به عنوان جهتگیریهای مهم فعالیتهای خود در نظر گرفته و کارهای مربوط به حفاظت از محیط زیست و صرفهجویی در مصرف انرژی را با سختگیری، استانداردهای بالا و رعایت دقیق اصول انجام میدهد. ”شائو جونجیه، رئیس هیئت مدیره گروه شنینگ گفت. سرمایهگذاری این پروژه در زمینه حفاظت از محیط زیست و صرفهجویی در مصرف انرژی، ۶.۲ میلیارد یوان است که ۱۱.۲۳٪ از کل سرمایهگذاری را تشکیل میدهد؛ این میزان در میان پروژههای شیمیایی داخلی و خارجی، بسیار نادر است. این پروژه از فناوریهای پیشرفته صرفهجویی در مصرف آب استفاده میکند؛ از کولرهای هوایی به حداکثر میزان ممکن استفاده شده، و برای خنککردن آب، از برجهای خنککننگی که در صرفهجویی در آب و کاهش مهزدگی عملکرد خوبی دارند، بهره گرفته میشود. با این روش، نرخ اتلاف آب در اثر تبخیر ۱۹ درصد کاهش مییابد و نرخ استفاده مجدد از آب خنککننده ۹۹.۱ درصد خواهد بود. نرخ بازیابی گوگرد از گازهای خروجی فرآیند این پروژه به ۹۹.۹۶٪ میرسد و سالانه میتوان ۲۰۲ هزار تن گوگرد بازیابی کرد. فاضلابهای مختلف به صورت جداگانه پردازش شده و بازیابی و استفاده مجدد آنها به حداکثر رسیده است؛ نرخ بازیابی فاضلاب ۹۷٪ و نرخ استفاده مجدد آب ۹۸٫۳٪ است، که منجر به «تخلیه تقریباً صفر» فاضلابهای صنعتی میشود. نوآوری هرگز پایانی ندارد؛ در حال حاضر، گروه شنینگ مشغول درخواست برای توسعه «کوره شنینگ» با ظرفیت ۴۰۰۰ تن است تا نسخه بهبودیافتهای از پروژه لیقید کردن غیرمستقیم زغالسنگ ایجاد شود و ذخیرهای فناورانه برای سازگاری با دوران پس از نفت و کسب برتری فناورانه فراهم گردد. روزنامه «گوانگمینگ ریباو» (صفحه ۰۳، ۲۹ دسامبر ۲۰۱۶)
بزرگترین پروژه تبدیل زغالسنگ به نفت در جهان، یعنی پروژه «تبدیل زغالسنگ به نفت» در نینگشیا، در منطقه نینگدونگ، نفت با کیفیت تولید میکند و الگوی فناوری صنعت شیمیایی زغالسنگ جهان را دگرگون میکند. خبرنگار روزنامه گوانگمینگ روزنامه: وانگ جیانهونگ.
۲۸ دسامبر، پایگاه انرژی و شیمیایی نینگدونگ در چین، نینگشیا. حدود ساعت ۳ بعدازظهر، با اعلام لی جیانهوا، دبیر کمیته حزب منطقه خودمختار هوی در نینگشیا و رئیس مجلس خلق، مبنی بر موفقیت پروژه نمونه تبدیل غیرمستقیم زغالسنگ توسط گروه صنایع زغالسنگ شنهوا در نینگشیا به نفت با ظرفیت ۴ میلیون تن در سال، بزرگترین پروژه تبدیل زغالسنگ به نفت در جهان رسماً وارد فاز عملیاتی شد. در این لحظه، کل صنعت شیمی زغالسنگ جهان در سکوت کامل به گوش دادن پرداختهاند تا صدای جریان «خون صنعتی» حاصل از تبدیل «استخوانهای گیاهی» که میلیونها سال در زیر زمین نگهداری شده بودند، را بشنوند. راهاندازی پروژه «تبدیل زغالسنگ به نفت» در نینگشیا، نشاندهنده آن است که چین توانسته است انحصار فناوریهای خارجی را شکست دهد و به بالاترین سطح فناوری صنعت شیمی زغالسنگ دست یابد؛ در نتیجه، الگوی فناوری صنعت شیمی زغالسنگ جهان دگرگون شده است. این یک پروژه قرنی است که بیش از ده سال طول کشیده و در طول دو قرن ادامه یافته؛ نمادی از «مسئولیت نینگشیا» در زمینه امنیت انرژی چین محسوب میشود. «کمبود نفت، کمبود گاز و فراوانی زغالسنگ»، ساختار پایه منابع انرژی اولیه کشور ماست. از همان اواخر قرن گذشته، یعنی در سال ۱۹۹۹، شرکت نینگشیا که پیشینهاش به گروه صنایع زغالسنگ نینگشیا برمیگردد، متوجه شد که استخراج و فروش زغالسنگ روشی پایدار نیست؛ تنها با «تبدیل زغالسنگ به انرژیهای پاک و دستیابی به توسعه پایدار زغالسنگ»، میتوان به تحول و بهبود صنعت زغالسنگ رسید و امنیت انرژی را تضمین کرد. با این حال، بیشتر فناوریهای کلیدی در آن زمان توسط غولهای خارجی انحصار شده بود و گروه نینگمه با شرکت ساسول آفریقای جنوبی مذاکرات طولانیمدتی بر سر واردات فناوری تبدیل زغالسنگ به نفت آغاز کرد. “پس از ۱۰ سال، شرایطی که طرف مقابل مطرح میکرد روز به روز سختگیرانهتر شد و باعث شد تا کارکنان شرکت شنهوا نینگمی به خوبی درک کنند که فناوریهای پایه را نمیتوان با پول خریداری کرد و راه واردات فناوریهای خارجی مسدود است. ”یائو مین، معاون مدیرعامل گروه شرکتهای زغالسنگ شینهوا نینگ، گفت. در این مدت، محیط فنی پروژههای تبدیل غیرمستقیم زغالسنگ در داخل کشور به آرامی در حال تغییر است. شرکت فناوری روغنهای سنتزی چین، بسته فرآیندی طراحی پروژههای صنعتی در مقیاس میلیونها تن را توسعه داده است؛ این بسته، پایه فنی لازم برای ساخت پروژههای صنعتی بزرگ برای تبدیل غیرمستقیم زغالسنگ به روغن، با استفاده از فناوری سنتز فتو، را فراهم میکند. بر اساس این فناوری، در ماه سپتامبر سال ۲۰۱۳، پروژه تبدیل ۴ میلیون تن زغالسنگ به نفت توسط گروه شنهوا نینگمی توسط کمیسیون توسعه و اصلاحات تأیید شد و در همان ماه، در تاریخ ۲۸، به طور رسمی و به طور کامل آغاز به کار کرد. این بزرگترین پروژه شیمیایی است که تاکنون انسانها در زمینه صنایع پتروشیمی و زغالشیمی، با یک سرمایهگذاری یکجا احداث کردهاند. هزینه تخمینی این پروژه ۵۵ میلیارد یوان است که ۱.۷ برابر هزینه ساخت راهآهن چینگهای-تبت میباشد و ۵۰ میلیارد یوان نیز بیشتر از هزینه ساخت سد سهدیواره است. گروه زغالسنگ شینهوا نینگ، سیستم مدیریتی پروژهای با ساختار ماتریسی قدرتمندی ایجاد کرده است؛ با تمرکز بر «نقطه کلیدی» برنامهریزی، اهداف مربوط به هر مرحله را دقیقتر تعیین کرده و ارزیابیهای لازم را به طور دقیق انجام میدهد تا پروژه به خوبی پیش برود. به نظر کارشناسان داخلی و خارجی، پروژهای فوقالعاده که برای ساخت آن ۵ سال زمان لازم بود، در عرض ۳ سال و ۳ ماه تقریباً به پایان رسید و این امر منجر به کاهش ۱۲ درصدی هزینههای کلی شد. این پروژه در تلاش است تا الگوی کنترل و مدیریت ایمنی در دوره ساخت را ایجاد کند؛ به گونهای که در کل مدت ساخت، هیچ مرگی رخ ندهد و حوادث جدی نیز اتفاق نیفتد. مجموع ساعات کاری ایمن، ۱۶۰ میلیون ساعت بوده است. این یک پروژه جهانی است که به گروهی از شرکتهای ملی کمک میکند تا در برابر محدودیتهای فناورانه خارجی، راه خود را باز کنند و به تولید داخلی فناوریها و تجهیزات مهم کشورمان کمک نمایند. در ماه آوریل امسال، یائو مین، معاون مدیرعامل گروه شنهوا نینگمی، هنگام دیدار با نمایندگان شرکت کلئین، یکی از پیشروترین شرکتهای تولیدکننده مواد شیمیایی ویژه در جهان، خواستار کاهش قیمت کاتالیستها شد: «ما در داخل کشور، رقبایی برای شما پرورش میدهیم.» ”این رویکرد قاطع، ناشی از توسعه موفقیتآمیز کاتالیستهای داخلی است. همانند کاتالیستهای داخلی، تعدادی از شرکتهای داخلی نیز با استفاده از زیرساختهای پروژه نمونهای تبدیل غیرمستقیم زغالسنگ به محصولات مورد نیاز، با ظرفیت ۴ میلیون تن در سال، موفق شدند فناوریها، تجهیزات و مواد کلیدی را در کشور تولید کنند؛ بدین ترتیب موانع انحصار فناوری توسط شرکتهای خارجی برداشته شد و این شرکتها فرصت رقابت با شرکتهای جهانی مانند سیمنس و شل را پیدا کردند. “پروژه تولید روغن از زغالسنگ شنین، ۳۷ وظیفه کلیدی و مهم در زمینه خودکفایی در فناوری، تجهیزات و مواد را بر عهده داشته و در واقع نقش «آزمایشگاه الگو» را ایفا کرده است. ”سای لیهونگ، فرمانده کل ستاد ساخت پروژه تولید روغن از زغالسنگ شنین، گفت. تقاضای بازار، محرک نوآوری در شرکتها است. شرکتهای برتر حوزههای مرتبط در کشور، از جمله شرکت فولاد وویانگ متعلق به گروه فولاد هبئی، شرکت هانگیائو، گروه شنگو و شرکت مهندسی هوانیو، به سرعت در نینگدونگ گرد هم آمدند. در این «آزمایشگاه» به وسعت بیش از ۵۶۰ هکتار، ۳۷ شرکت برتر در زمینه طراحی، تولید و ساخت در کشور، همراه با بیش از ۸۰۰ شرکت تأمینکننده، برای نوآوری مشترک گرد هم آمدهاند. بر اساس فناوری تولید و تعداد دستگاههای مورد استفاده، میزان تولید داخلی در پروژههای تبدیل زغالسنگ به نفت به ۹۸.۵ درصد رسیده است؛ همچنین بر اساس میزان سرمایهگذاری، این رقم بالاتر از ۹۲ درصد است. این امر به شرکتهای تولیدکننده تجهیزات داخلی کمک کرده تا وارد بازارهای بینالمللی شوند و دوران سودهای بیش از حد ناشی از واردات فناوریها و محصولات تولیدی سریعاً پایان یابد. پس از تلاشهای فراوان، فناوری کامل گازسازی با مصرف روزانه ۲۲۰۰ تن زغال سخت به صورت پودر، در سال ۲۰۱۳ معرفی شد؛ این فناوری منجر به کسب ۱۵ حق اختراع شد و موانع انحصار فناوریهای خارجی را برداشت. گروه شننینگ نام این دستگاه را «کوره شننینگ» گذاشت. «کوره شننینگ» با قطر ۴ متر، ارتفاع ۲۱.۶ متر و وزن کلی ۲۸۹.۲۵ تن، نقص فناوری گازسازی GSP را که تنها میتوانست از زغال سفید استفاده کند، برطرف کرده و قادر به پردازش انواع مختلف زغال است؛ این امر راهی برای استفاده پاک از زغالهای با کیفیت پایین فراهم میکند. این فناوری به طور کامل در پروژه تولید نفت از زغال شننینگ مورد استفاده قرار گرفته و حدود ۲۰۰ میلیون یوان در هزینهها صرفهجویی کرده است. در تاریخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۶، گروه شنهوا نینگمی در ایالت تگزاس آمریکا، قرارداد اعطای مجوز فناوری گازسازی «کوره شننینگ» را با مدیرعامل گروه آمریکایی «تاپ پیک» امضا کرد و به این ترتیب اولین گام برای صادرات فناوری خود به خارج از کشور برداشته شد. این یک پروژه سبز است که همواره به دنبال «انتشار نزدیک به صفر» است؛ سرمایهگذاری در زمینه حفاظت از محیط زیست و صرفهجویی در مصرف انرژی، ۶.۲ میلیارد یوان بوده که ۱۱.۲۳٪ از کل سرمایهگذاری را تشکیل میدهد. روغنهای سنتزی تولید شده توسط پروژه لیقید کردن غیرمستقیم زغالسنگ، دارای ویژگیهایی مانند گوگرد بسیار کم (نزدیک به صفر)، میزان آروماتیکهای کم، ارزش اکتان بالا و خاکستر کم هستند؛ این مشخصات همگی فراتر از استانداردهای ملی V و اروپایی V هستند و به حل مشکلات آلودگی ناشی از گازهای خروجی خودروها و مشکل مه در شهرها کمک میکنند. “پروژه تولید نفت از زغالسنگ، همواره توسعه اقتصاد چرخشی، پیشبرد صرفهجویی در مصرف انرژی و کاهش آلایندهها، و استفاده جامع از منابع را به عنوان جهتگیریهای مهم فعالیتهای خود در نظر گرفته و کارهای مربوط به حفاظت از محیط زیست و صرفهجویی در مصرف انرژی را با سختگیری، استانداردهای بالا و رعایت دقیق اصول انجام میدهد. ”شائو جونجیه، رئیس هیئت مدیره گروه شنینگ گفت. سرمایهگذاری این پروژه در زمینه حفاظت از محیط زیست و صرفهجویی در مصرف انرژی، ۶.۲ میلیارد یوان است که ۱۱.۲۳٪ از کل سرمایهگذاری را تشکیل میدهد؛ این میزان در میان پروژههای شیمیایی داخلی و خارجی، بسیار نادر است. این پروژه از فناوریهای پیشرفته صرفهجویی در مصرف آب استفاده میکند؛ از کولرهای هوایی به حداکثر میزان ممکن استفاده شده، و برای خنککردن آب، از برجهای خنککننگی که در صرفهجویی در آب و کاهش مهزدگی عملکرد خوبی دارند، بهره گرفته میشود. با این روش، نرخ اتلاف آب در اثر تبخیر ۱۹ درصد کاهش مییابد و نرخ استفاده مجدد از آب خنککننده ۹۹.۱ درصد خواهد بود. نرخ بازیابی گوگرد از گازهای خروجی فرآیند این پروژه به ۹۹.۹۶٪ میرسد و سالانه میتوان ۲۰۲ هزار تن گوگرد بازیابی کرد. فاضلابهای مختلف به صورت جداگانه پردازش شده و بازیابی و استفاده مجدد آنها به حداکثر رسیده است؛ نرخ بازیابی فاضلاب ۹۷٪ و نرخ استفاده مجدد آب ۹۸٫۳٪ است، که منجر به «تخلیه تقریباً صفر» فاضلابهای صنعتی میشود. نوآوری هرگز پایانی ندارد؛ در حال حاضر، گروه شنینگ مشغول درخواست برای توسعه «کوره شنینگ» با ظرفیت ۴۰۰۰ تن است تا نسخه بهبودیافتهای از پروژه لیقید کردن غیرمستقیم زغالسنگ ایجاد شود و ذخیرهای فناورانه برای سازگاری با دوران پس از نفت و کسب برتری فناورانه فراهم گردد. روزنامه «گوانگمینگ ریباو» (صفحه ۰۳، ۲۹ دسامبر ۲۰۱۶)
ممنون بابت اشتراکگذاری! آیا پروژه الان شروع شده است؟ آیا نیاز به دستگاه پاشش اضطراری وجود دارد:lol:lol