เรื่องราวที่มีเพียงบัณฑิตด้านน้ำมันที่มีประสบการณ์เท่านั้นที่จะเข้าใจได้!

Thread Content

ฉันโพสต์โพสต์นี้ในหมวดอาหาร แต่ฉันอยากจะแบ่งปันกับเพื่อนเก่าที่รักมากกว่า! ย้อนรำลึกถึงเมนูคลาสสิก – ไข่ทอดกับแป้งกรอบของเล่ากันม่า จำได้ว่าตอนเรียนมหาวิทยาลัย ฉันเบื่อกับอาหารประเภทข้าวผัดต่างๆ ในโรงอาหาร จึงหันไปกินอาหารจากร้านเล็กๆ แทน นั่นก็คือไข่ทอดกับแป้งกรอบของเล่ากันม่านั่นเอง! ทำไมอันนี้ถึงเป็นที่ชื่นชอบของทุกคนล่ะ? ？ ？ เพราะมันถูก! ! โดยปกติแล้วจะอยู่ที่ 3 หรือ 3.5 หยวน! ทำไมถึงมีความแตกต่างกัน 50 เซ็นต์ล่ะ? จะใส่เล่ากั๋นม่าหรือไม่! ! ! ทำไมถึงถูกขนาดนี้ล่ะ? เพราะไม่ใส่น้ำมัน! ! ! ไข่คือแป้งที่นำมาผสมกันแล้วนำไปทอดให้เป็นแผ่น จากนั้นก็นำแผ่นแป้งนั้นมาผัด โดยใส่ไข่เพียงเล็กน้อยต่อหนึ่งชิ้น! มีตำนานเล่าไว้เกี่ยวกับการที่ขนมทอดไม่มีน้ำมันอยู่ในนั้น ว่ามีวันหนึ่ง มีผู้หญิงคนหนึ่งกำลังจะไปสัมภาษณ์เพื่อรับเลือกเป็นสมาชิกสภานักเรียน เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหม่ในช่วงเที่ยง แต่ระหว่างรับประทานอาหาร เธอก็ทำขนมทอดหล่นลงบนเสื้อโดยไม่ได้ตั้งใจ! ! ! ! พยายามเช็ดด้วยกระดาษอย่างเต็มที่ กลับไม่มีร่องรอยเหลือเลย! ! โชคดีที่เจ้านายไม่ได้เทน้ำมันออก! ! ! จากนั้นเรื่องราวนี้ก็แพร่หลายไปทั่ว! เจ้านายไม่ยอมแล้ว พูดประโยคที่เป็นคำพูดอมตะขึ้นมาว่า: ในผงลากั่นม่าก็มีน้ำมันอยู่ไม่ใช่เหรอ! ! ! !