มาได้ครึ่งปีแล้ว การทำงานในบริษัทของรัฐนี้ยากมากเลย ควรจะเก็บไว้หรือไม่!

Thread Content

โพสต์นี้ถูกแก้ไขครั้งสุดท้ายโดย กวนกงหยู ในวันที่ 17 ธันวาคม 2016 เวลา 22:00 ตามที่ระบุไว้ในหัวข้อเลยค่ะ ปีนี้ในเดือนกรกฎาคม ฉันก็จบการศึกษาและมาทำงานที่บริษัทของรัฐขนาดใหญ่แห่งนี้ มีนักศึกษาจบใหม่ทั้งหมดประมาณสิบกว่าคนค่ะ. จนถึงตอนนี้ก็ผ่านมา 4 ครั้งแล้ว。 ยังมีอีกหลายอย่างที่อยู่ในแผนด้วย. 1. รู้สึกเหมือนว่าฝ่ายบุคคลไม่มีเจตนาจะพัฒนาเราอย่างจริงจังเลย ให้ทำงานแค่ครึ่งปี แถมเงินเดือนก็ไม่สูงด้วย. สรุปที่เขียนให้พวกเขานั้น หากมีประโยชน์ต่อบริษัทก็ควรรีบดำเนินการ แต่ถ้ามีประโยชน์ต่อพนักงานกลับไม่มีการดำเนินการใดๆ คาดว่าน่าจะมีความร่วมมือกับโรงเรียนอาชีวศึกษา หากพนักงานที่จบการศึกษาจากโรงเรียนอาชีวศึกษาเหล่านี้ไม่ยอมลาออกเมื่อถึงเวลา แล้วจะให้พนักงานรุ่นใหม่ที่จบการศึกษาจากโรงเรียนอาชีวศึกษาไปทำงานที่ไหนล่ะ? (พนักงานหลักในโรงงานคือนักเรียนวิทยาลัยอาชีวศึกษาอายุ 18-19 ปี ซึ่งมีข้อตกลงกับโรงเรียน) นักศึกษาปริญญาตรีในอดีตส่วนใหญ่จะลาออกหลังจากทำงานไปได้สองปี 2. ผู้ปฏิบัติงานเป็นนักเรียนวิทยาลัยอาชีวะ ส่วนวิศวกรด้านอุปกรณ์เป็นพนักงานที่ทำงานมานาน มีวิศวกรบางคนที่ทำงานมาหลายสิบปีแล้ว แต่ตำแหน่งก็ยังไม่มีการเปลี่ยนแปลง รายได้ก็ไม่เพิ่มขึ้น จนทำให้จิตใจของพวกเขาเสียหายไป งานที่ควรจะสามารถทำได้อยู่แล้ว ทำไมต้องได้ค่าจ้างน้อยขนาดนี้ด้วยล่ะ? ควรจะทำงานให้บริษัทอย่างเต็มที่สิ แต่เขาก็ไม่ยอมลาออก ตามที่ผู้ที่มีข้อมูลในเรื่องนี้บอกมา ในระหว่างการสัมภาษณ์ ฝ่ายทรัพยากรบุคคลถามว่าทำไมเขาซึ่งเป็นช่างเทคนิคมาหลายสิบปีแล้ว ถึงยังไม่ยอมเป็นวิศวกร ซึ่งเขาก็ตอบไม่ได้ ) นอกจากนี้ เมื่อพนักงานที่มีวุฒิการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพสอบเพื่อขอใบอนุญาตประกอบอาชีพ วิศวกรที่มีประสบการณ์ก็มักจะสร้างความยากลำบากให้พวกเขา ผมคิดว่านั่นเป็นการแสดงออกถึงความไม่พอใจในใจของพวกเขาเอง. P.S.: เจ้าของกระทู้นั้นก็คือคนที่เจอปัญหายากในตอนสอบเพื่อขอใบอนุญาตประกอบวิชาชีพนั่นเอง. 3. นอกจากนี้ วิศวกรที่มีประสบการณ์ในโรงงานก็ยังมักจะทิ้งชิ้นส่วนอุปกรณ์ที่ไม่พอใจไปเรื่อยๆ ขณะที่กำลังจัดเรียงชิ้นส่วนเหล่านั้น ส่วนวิศวกรหนุ่มๆ ก็ได้แต่มองดูเท่านั้น วิศวกรผู้สูงอายุคนนั้นยังพูดอีกว่า บริษัทมีเงินมากมาย ไม่ต้องกลัวอะไร สามารถซื้อชิ้นส่วนใหม่มาใช้ได้เลย. (บริษัทซื้ออุปกรณ์เสริมได้ง่ายมาก แต่เงินเดือนไม่เคยขึ้นเลย) พูดตรงๆ เลยนะ วิศวกรที่มีประสบการณ์ก็แค่ทำงานไปวันๆ เท่านั้น. พนักงานใหม่คนหนึ่งบอกฉันเป็นการส่วนตัวว่า ตอนที่พวกเขาไปสัมภาษณ์งานที่บริษัทอื่น พนักงานฝ่ายทรัพยากรบุคคลเมื่อได้ยินชื่อบริษัทของเรา ก็คิดว่าเราเป็นบริษัทที่ไม่จริงจังกับการทำงาน มาพูดถึงความคิดของเจ้าของกระทู้กันบ้าง ตัวเจ้าของกระทู้เป็นบัณฑิตจากมหาวิทยาลัยในจังหวัดอื่น สาขาวิชาที่เรียนคือวิศวกรรมเคมีและเทคโนโลยีการผลิต เข้าทำงานผ่านการสรรหาพนักงานโดยตรงจากมหาวิทยาลัย ต้องการเรียนรู้เกี่ยวกับกระบวนการชุบโลหะ ปัจจุบันทำงานอยู่ในแผนกอุปกรณ์ชุบโลหะ ยังไม่ได้ย้ายกลับไปทำงานในแผนกเทคโนโลยีการผลิต ความคิดในตอนแรกคืออยากเรียนรู้ความรู้ที่มีระบบและครบถ้วนจากบริษัทของรัฐ เพื่อนำประสบการณ์ที่ได้กลับไปพัฒนาต่อที่บ้าน ซึ่งคิดว่าฝ่ายทรัพยากรบุคคลก็น่าจะคิดถึงเรื่องนี้เช่นกัน (และคงไม่ให้โอกาสใช้งานอีก) แต่ฉันคงไม่ได้อยู่ที่นี่นานหรอก (อย่างไรเสียบริษัทก็อยู่ในจังหวัดอื่น ห่างจากบ้านมาก) ดังนั้นฉันก็ไม่สนใจหรอก. แต่ตอนนี้เห็นว่าช่วงเวลาทดลองใช้งานก็ใกล้จะหมดลงแล้ว ยังไม่ถึงเวลาที่จะได้เรียนรู้ในแผนกของตัวเอง ยังคงต้องทำงานภายใต้การดูแลของวิศวกรที่มีประสบการณ์ในแผนกอุปกรณ์อยู่เหมือนเดิม ไม่รู้ว่าแผนกของเรามีความซับซ้อนมากแค่ไหน. รู้สึกผิดหวังกับแผนกทรัพยากรบุคคลของบริษัท รวมถึงวิศวกรที่มีประสบการณ์ด้านอุปกรณ์ในปัจจุบันด้วย. คาดว่าผู้บริหารระดับสูงของบริษัทก็มักจะใช้วิธีการแบบเดียวกันหมด กังวลมากว่าจะเรียนรู้ความรู้เกี่ยวกับกระบวนการผลิตในภายหลังไม่ได้. ใกล้จะถึงปีใหม่แล้ว ไม่รู้ว่าควรจะลาออกดีไหม ผู้เขียนคิดว่า หากไม่ลาออก ก็จะกลับมาหลังปีใหม่เพื่อหาโอกาสเรียนรู้อะไรเพิ่มเติม แล้วค่อยลาออกกลับบ้านเพื่อหางานทำในช่วงเดือนกรกฎาคมปีหน้า. ถ้าลาออกตอนนี้ ผู้โพสต์จะสามารถหางานที่เกี่ยวข้องกับสาขาของตัวเองได้มากมายผ่านเว็บไซต์ Qiancheng Wuyou ในพื้นที่ที่อาศัยอยู่ ขอร้องผู้ที่มีประสบการณ์ช่วยให้คำแนะนำด้วยเถิด