[คำถามประจำวัน] 20161215 คำอธิบายคำศัพท์ด้านการแตกตัวของไฮโดรคาร์บอนด้วยตัวเร่งปฏิกิริยา: ปริมาณตัวเร่งปฏิกิริยาที่ใช้ในวัฏจักร (คำถามง่าย)……
Thread Content
เพื่อส่งเสริมการแลกเปลี่ยนความรู้ทางเทคนิคระหว่างสมาชิก และสร้างบรรยากาศที่กระตุ้นให้เกิดการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันมากขึ้น จึงมีการจัดกิจกรรมนี้ขึ้น โดยผู้เข้าร่วมกิจกรรมจะได้รับคะแนน 4 คะแนนทันที และหากตอบถูกจะได้รับรางวัลเพิ่มอีก 10 คะแนน! ! ! จะประกาศในอีกสองวันว่า **จะไม่มีการให้คะแนนอีกต่อไป** (คำอธิบายเกี่ยวกับกระบวนการแตกตัวของสารโดยใช้ตัวเร่งปฏิกิริยา) ปริมาณตัวเร่งปฏิกิริยาที่หมุนเวียน: ปริมาณตัวเร่งปฏิกิริยาที่ไหลเข้าสู่เครื่องปฏิกรณ์ต่อชั่วโมง จะเรียกว่าปริมาณตัวเร่งปฏิกิริยาที่หมุนเวียน. ==============================1. วิธีการคำนวณจากสมดุลทางความร้อน
2. วิธีการคำนวณจากสมดุลของคาร์บอน
เนื่องจากปริมาณคาร์บอนในตัวเร่งปฏิกิริยาที่ผ่านการฟื้นฟูและตัวเร่งปฏิกิริยาที่ยังไม่ได้รับการฟื้นฟูนั้นมีความแตกต่างกันไม่มาก ดังนั้นจึงจำเป็นต้องมีการวิเคราะห์ปริมาณคาร์บอนที่แม่นยำ หากมีข้อผิดพลาดเล็กน้อยหรือตัวอย่างที่ใช้ในการวิเคราะห์ไม่มีความถูกต้อง ก็จะส่งผลให้ผลลัพธ์การคำนวณมีความผันผวนอย่างมาก วิธีการคำนวณมีดังนี้:
ปริมาณการหมุนเวียนของตัวเร่งปฏิกิริยา = อัตราการเผาไหม้คาร์บอน (กิโลกรัม/ชั่วโมง) / { – } (กิโลกรัม/ชั่วโมง)
วิธีการคำนวณอัตราการเผาไหม้คาร์บอน:
① คำนวณอัตราการเผาไหม้คาร์บอนโดยใช้หลักการสมดุลของไนโตรเจน: ปริมาณอากาศที่ใช้ในการฟื้นฟู × 79% = ปริมาณก๊าซเสีย × (1 – CO2% – CO% – O2%) หน่วยเป็น ลูกบาศก์เมตร/ชั่วโมง
ดังนั้น ปริมาณก๊าซเสีย = (ปริมาณอากาศที่ใช้ในการฟื้นฟู × 79%) / (1 – CO2% – CO% – O2%) หน่วยเป็น ลูกบาศก์เมตร/ชั่วโมง
อัตราการเผาไหม้คาร์บอน = 12/22.4 × ปริมาณก๊าซเสีย × (CO2% + CO%) หน่วยเป็น กิโลกรัม/ชั่วโมง
โดยที่ 12 คือน้ำหนักอะตอมของคาร์บอน และ 22.4 (ลูกบาศก์เมตร) คือปริมาตรของก๊าซ 1 โมลภายใต้สภาวะมาตรฐาน เนื่องจากการเผาไหม้ของคาร์บอนจะก่อให้เกิด CO และ CO2 ดังนั้น จำนวนโมเลกุลของ CO และ CO2 ในไอเสีย จึงเท่ากับจำนวนโมเลกุลของคาร์บอนที่สามารถเผาไหม้ได้ในคาร์บอน (โดยสมมติว่าไม่มีการใช้น้ำมันในการเผาไหม้) ②สามารถประมาณค่าปริมาณคาร์บอนที่ได้จากการเผาไหม้ได้ โดยอาศัยปริมาณลมหลักที่เข้าสู่เครื่อง Regenerator โดยตรง โดยใช้ค่า A (หน่วย: เมตรคิว/ชั่วโมง) จากข้อมูลเชิงประจักษ์ พบว่าการเผาไหม้คาร์บอน 1 กิโลกรัม จำเป็นต้องใช้ลมหลักประมาณ 10 เมตรคิว ∴ ปริมาณคาร์บอนที่ได้ = A/10 โดยที่ A คือปริมาณอากาศทั้งหมดที่ไหลเข้าสู่เครื่องผลิตคาร์บอน (หน่วย: ลูกบาศก์เมตร/ชั่วโมง) ซึ่งสามารถอ่านค่าได้จากเครื่องวัดปริมาณอากาศที่ทางออกของเครื่องผลิตคาร์บอน จากนั้นจึงนำค่าอุณหภูมิและความดันที่ทางออกของเครื่องมาปรับให้เทียบกับค่าอุณหภูมิและความดันที่กำหนดไว้ในการออกแบบ A = Q × (ลูกบาศก์เมตร/ชั่วโมง) โดยที่ Q คือค่าที่อ่านได้จากเครื่องวัดปริมาณอากาศที่ทางเข้าหรือทางออกของเครื่องผลิตคาร์บอน T คืออุณหภูมิที่ใช้ในการออกแบบ หน่วยเป็น K ; Tจริง คืออุณหภูมิจริงในหน่วย K ; Pจริง คือความดันจริง ; สมมติให้ H/C เป็นค่าที่ใช้ในการคำนวณแรงดันในการออกแบบ โดยมีสูตรว่า H/C = (CO + CO2) / อัตราการเผาไหม้คาร์บอน = ปริมาณคาร์บอนที่ได้ / (1/H/C) (กิโลกรัม/ชั่วโมง) 3. วิธีการคำนวณจากความแตกต่างของแรงดันโดยใช้สมการ ΔP = 7.65×10^-7×G²/(ρA²) ซึ่งสามารถนำมาใช้คำนวณปริมาณการหมุนเวียนของสารได้ (ตัน/ชั่วโมง) ในสมการนี้:
P คือแรงดันที่เกิดขึ้นกับวาล์ว – หน่วยเป็น กิโลกรัม/ตารางเซนติเมตร²
ρ คือความหนาแน่นของของเหลวบริเวณด้านบนของวาล์ว – หน่วยเป็น กิโลกรัม/ลูกบาศก์เมตร
A คือพื้นที่ที่ของเหลวไหลผ่านวาล์ว – หน่วยเป็น ตารางเมตร