(Dönüşüm) Ben güvenlik mühendisliği alanında sertifikalı bir güvenlik uzmanıyım, ne yapmalıyım...

Thread Content

2006 yılında üniversite giriş sınavına girdim ve puanım 579 oldu. Tercih yaparken aklım başımdan gitmiş ve “güvenlik mühendisliği” adlı bu alana karar verdim (şimdi düşününce, o zaman gerçekten aklımı kaçırmışım; çünkü bu alan bir dereceye kadar geçim kaynağımızı ve gelecekteki yaşam kalitemizi etkiler). 2010 yılında mezun olduktan sonra, kıyı şeridindeki bir şehre geldim (çocukluğumdan beri hayalim denize bakan, baharın güzel olduğu bir yerde yaşamaktı; ne yazık ki denizler artık yok). Orada, 1500 çalışanı olan büyük bir fabrikada işe başladım. İlk başlarda güvenlik görevlisi olarak çalışırken, her gün mekanik bir şekilde sahada devriye geziyordum… Bir kaza olduğunda, yeterli denetim yapmadığım için 200-300 yuan ceza alıyordum; en fazla bir ayda 1000 yuan ceza alıyordum ki bu da maaşımın dörtte birine denk geliyordu. En kötüsü, ortaya çıkan birçok tehlike için Üretim Bölümü zamanında düzeltme yapmazsa bana da suç atılıyor: Düzeltmeleri yeterince denetlemedim-----Daha fazla söylemeye gerek yok. Çalışma süresi uzadıkça, bu tür mekaniksel denetimlerin moralimi bozduğunu fark ettim ve bu yüzden 2013 yılında istifa etmeyi düşündüm. Ancak istifa etmeden önce, metin yazımı ve sistemlerle ilgilenen üstüm ayrıldı (iş kurmak istediğini söyledi; muhtemelen o sırada güvenlik sektöründen de bıkmıştı). Yöneticim onun yerine benim geçmemi istedi. Küçük bir pozisyon olsa da en azından artık güvenlik görevlisi görevinden kurtulmuştum ve mekaniksel devriyeler yapmak zorunda değildim. Bu yüzden öğrenmek isteyen bir tutumla kalmaya ve devam etmeye karar verdim. 2013 yılının sonunda Kayıtlı Güvenlik Mühendisi ve Güvenlik Değerlendirme Uzmanı sertifikalarını aldım, daha sonra orta düzey mesleki teknik unvanına layık görüldüm. Bu belgeler için şirketimiz herhangi bir ödeme veya destek sağlamasa da, bu durum benim sistem ve metin yönetimi konusundaki temel yeteneklerimin gelişmesine olanak tanıdı. Süreç oldukça zorlu olduğu için kendime karşı çok üzgünüm; tıpkı birçok güvenlik meslektaşım gibi, bunu anlamak gerekir. Dürüst olmak gerekirse, metin yazarlığı ve sistemler alanında çalışarak oldukça fazla kazanç elde ettim. Güvenli üretim standardizasyonu, 18000, 14000 gibi sistem belgelerini derinlemesine öğrendim; ayrıca güvenlik eğitimi, saha temel iyileştirmeleri, süreç optimizasyonu gibi konularda somut güvenlik yönetimi yapmak için farklı sistem araçlarını ve platformlarını kullanmayı da öğrendim. Sorunlara daha geniş bir perspektiften bakabilme ve çözebilme yeteneğim gelişti; güvenlik yönetimi becerilerim etkili bir şekilde arttı. Bunun yanı sıra, önceki saha güvenlik yönetimi deneyimlerim sayesinde hem saha deneyimine hem de dokümantasyon sistemleri konusundaki deneyime sahip oldum. Ancak gördüm ki bu bölümde sadece iki kişi çalışıyor, diğer yöneticiler ve meslektaşlar ise günü kurtarmaya çalışıyor; kendileri sürekli olarak sadece zaman öldürdüklerini söylüyorlar. Çünkü şirketimizde işler oldukça kolay, sorumluluklar ve yetkiler belirsiz. Liderler sık sık “Yetenekli olan daha çok çalışmalıdır” derler, ancak maaşlarda artış olmadan yetenekli olanın daha çok çalışması mümkün değildir. Üstelik çoğu zaman, yapılan işler arttıkça hatalar da artar (iş yapmayanların hata yapması da mümkün değildir) ve yöneticilerden eleştiriler de alınır. Bir cümleyle özetlemek gerekirse, çaba gösterdim ama başım belaya girdi. Liderin istediği başarıdır, yani kaza göstergeleridir; sürecin nasıl işlediği, kimin çaba gösterdiği, kimin tembellik ettiği onun umurunda değildir. Bir diğer nokta ise, departmanımızın başındaki kişi finans alanından geliyor; güvenlik konusunda sadece “tehlike kaynakları” kavramını biliyor gibi görünüyor. Güvenlik teknolojileriyle ilgili tartışmalar, güvenlik denetimleri, düzeltici işlemlerle ilgili görüşmelerde beni de sürekli dahil ediyor. Genel olarak, şirket güvenli üretimi önemsiyor ve genel müdür de bunu sık sık vurguluyor; ancak genel müdür konuyu anlamıyor ve yalnızca bizim bölüme güvenmek zorunda. Fakat bölümün şefi üstleri kandırıp alttakileri de aldatıyor, durumun nasıl olduğunu tahmin edebilirsiniz. Bu, şirketin üzüntüsüdür ve aynı zamanda benim üzüntümüzdür. Bazen, şirketin güvenlik konusuna gerçekten önem vermesini sağlamak için **güvenlik denetimleri birimleri, itfaiye birimleri gibi kurumların denetimlerine umut bağlıyorum. Ama çok naif olduğumu fark ettim; **denetimler aslında metinlere, sistemlere, kayıtlara, potansiyel tehlikelerin tespitine, toplantı belgelerine ve tatbikat kayıtlarına odaklanıyordu.** Bunların hepsini yaptık, ancak yöneticiler daha mükemmel olmasını istiyor, kimsenin bir sorun bulmasına izin verilmemesi gerekiyor. Bu yüzden, kayıt yapmakla, görev sırasında sürekli devam eden eğitimlerle meşguldüm; eğitim, eğitim, eğitim. Şirkette bir kaza meydana geldiğinde, ilk neden kesinlikle yetersiz eğitimdir. . . Bazen **bölüm de sahaya gidiyor, ancak sordukları sorular yüzeysel, önemsiz sorulardır; büyük tehlike oluşturan vinçler, araçlar ve meslek hastalıklarına yol açabilecek yerler ise hiç gündeme gelmiyor! **’ya umut bağlıyorum, iş güvenliği politikası bir türlü çıkmıyor; gerçekten de çiçekler solana kadar beklemek zorunda kalındı. Güvenlik Denetim Genel Müdürlüğü de üvey anne tarafından yetiştirildi, **çeşitli bakanlıklar arasında mücadele, mücadele. . . Üniversite arkadaşlarımla iletişim kurduğumda, güvenlik alanında gerçekten iyi iş çıkaran pek az kişi var. Üniversitede 31 kişi vardı ve bunlardan 18’i başka alanlara geçti. Ayrıca biliyorum ki, hangi şirkete gidersem gideyim, Çin’in genel durumu güvenlik yönetiminin zor bir konumda olmasına neden oluyor. Bu, **’nin üzüntüsüdür ve aynı zamanda tüm güvenlik meslektaşlarımızın üzüntüsüdür. Hiç anlamadım, **yükseköğretim kurumlarında güvenlik mühendisliği bölümü açmanın amacı nedir; acaba gerçekten bu öğrencilerin ileride güvenlik yönetiminin öncü gücü olmalarını sağlamak mıdır? ! Peki, güvenlik alanında eğitim aldım, güvenlik uzmanlığı ve güvenlik değerlendirme sertifikalarını aldım, peki bundan sonra ne olacak... Bu yıl tam 30 yaşındayım, kırsalda doğdum; param yok, sorun değil. Üstümde yaşlılar, altımda çocuklar var; hayatımın en zor dönemindeyim. Ancak şu anki 5000’ün biraz üzerindeki maaşımla sık sık sebepsiz yere panikliyorum, çünkü geleceğimi göremiyorum. . . Son zamanlarda hoşuma giden bir şarkı var; sözleri de ruh halime uygun. Bu yüzden sizlerle paylaşmak istiyorum: Hong Jin-young – “Yaşamak”. Son olarak, yine **güvenli üretim alanında daha fazla somut adım atılmasını umuyoruz; böylece biz güvenlik çalışanlarına bir umut verilmiş olur ve motivasyonumuz artar.** Yukarıdakiler şikayet sayılmaz, değerli meslektaşlarım lütfen anlayış göstersinler, beğenmeyenler yorum yapmasın, teşekkürler kardeşlerim!