Thread Content
โพสต์นี้ถูกแก้ไขครั้งสุดท้ายโดย *aojiaoya0546 เมื่อวันที่ 27-11-2016 เวลา 22:08 ฟิล์มที่ใช้สำหรับการบรรจุสินค้านั้น โดยปกติแล้วจะผลิตขึ้นโดยใช้วิธีการขึ้นรูปด้วยลม หรือวิธีการหล่อเย็น ฟิล์มพลาสติกโพลีเอทิลีนแบบความหนาสม่ำเสมอนั้นมีความหนาที่สม่ำเสมอดี แต่เนื่องจากราคาค่อนข้างสูง ปัจจุบันจึงมีการใช้กันน้อยมาก ฟิล์มพลาสติกชนิดบลอว์นจากโพลีเอทิลีนนั้น ทำมาจากเม็ดโพลีเอทิลีนที่ใช้ในการบลอว์น โดยใช้เครื่องบลอว์นในการผลิต ด้วยต้นทุนที่ถูก จึงถูกนำไปใช้กันอย่างแพร่หลาย แล้ววัตถุดิบสำหรับทำฟิล์มยืดนั้นมีกี่ชนิดกันล่ะ? 1. โพลีเอสเตอร์: มีคุณสมบัติด้านความโปร่งใส ความทนความร้อน และความทนทานต่อการสึกหรอที่ยอดเยี่ยม ความหนาของฟิล์มมีสองระดับ คือ 12 ไมครอน และ 25 ไมครอน การพิมพ์จะทำบนพลาสติกชนิดโพลีเอสเตอร์ ซึ่งสามารถนำไปใช้เป็นวัสดุสำหรับทำฝาถุงหรือภาชนะรูปแผ่นได้ 2. ไนลอน: เป็นวัสดุพื้นฐานที่ขาดไม่ได้สำหรับใช้เป็นบรรจุภัณฑ์สำหรับผลิตภัณฑ์กระป๋องแบบนุ่ม มีทั้งแบบยืดสองทิศทางและแบบไม่ยืด ฟิล์มไนลอน 6 ที่ผ่านการขยายเส้นใยในทั้งสองทิศทางนี้ ไม่เพียงแต่มีคุณสมบัติทนความร้อนและทนความหนาวได้ดีเยี่ยมเท่านั้น แต่ยังมีความแข็งแรงต่อการฉีกขาดและทนต่อรูปแบบการเกิดรูได้ดีอีกด้วย ดังนั้นจึงสามารถนำมาใช้ร่วมกับวัสดุอื่นๆ ได้ นอกจากนี้ เพื่อป้องกันไม่ให้วัสดุยุบตัวและเพิ่มความแข็งแรง ก็มีการใช้ฟิล์มไนลอน 6-6 ด้วยเช่นกัน แต่ราคาจะสูงกว่าไนลอน 6 3. โพลีไวนิลคลอไรด์: สามารถใช้เป็นฟิล์มชั้นเดียวได้ และยังสามารถนำมาใช้ในการบรรจุอาหารแบบกระป๋องได้อีกด้วย นอกจากนี้ยังสามารถใช้เป็นวัสดุบรรจุไส้กรอกและเนื้อสัตว์ต่างๆ ได้อีกด้วย โดยมีคุณสมบัติด้านการปิดผนึก ความสามารถในการรัดปิด ความสามารถในการหดตัวเมื่อถูกความร้อน และความสามารถในการกันก๊าซที่ยอดเยี่ยม โพลีไวนิลคลอไรด์ยังสามารถนำมาใช้เป็นส่วนประกอบในการเคลือบวัสดุแผ่นต่างๆ เช่น ไนลอน และโพลีเอสเตอร์ได้อีกด้วย นอกจากนี้ ยังมีวัสดุฐานแบบผสมที่ใช้เป็นถุงสำหรับการต้มหรือนึ่งอาหาร รวมถึงฟิล์มโพลีไวนิลคลอไรด์ที่มีคุณสมบัติกันการซึมผ่านได้ดีมาก ซึ่งเหมาะสำหรับการฆ่าเชื้อในสภาพอุณหภูมิและความดันสูงด้วย 4. โพลีเอทิลีนความหนาแน่นสูง: โพลีเอทิลีนความหนาแน่นสูงชนิดพิเศษที่ใช้ในการผลิตกระป๋องอาหารแบบนุ่มนั้น มีจำหน่ายในญี่ปุ่นแล้ว แม้ว่าฟิล์มชนิดนี้จะมีคุณสมบัติในการป้องกันก๊าซได้ไม่ดีนัก แต่เนื่องจากมีความแข็งแรงต้านแรงดึง ความสามารถในการยืดหยุ่น และความแข็งแรงต้านการฉีกขาดที่ดี รวมถึงมีความเหมาะสมในการใช้เป็นชั้นปิดผนึกได้ดี ดังนั้นจึงสามารถนำมาใช้เป็นชั้นปิดผนึกได้ อย่างไรก็ตาม โพลีเอทิลีนความหนาแน่นสูงมีข้อจำกัดบางประการในด้านความทนทานต่อความร้อน โดยอุณหภูมิที่สามารถทนได้สูงสุดคือ 120 องศาเซลเซียส 5. โพลีโพรพิลีน: มีคุณสมบัติในการโปร่งใสที่ดี มีความทนทานต่อน้ำมัน และยังมีความทนทานต่อความร้อนที่ดีกว่าโพลีเอทิลีนชนิดพิเศษอีกด้วย ดังนั้นจึงสามารถนำมาใช้เป็นชั้นปิดผนึกสำหรับถุงหรือภาชนะสำหรับการนึ่งได้ ชั้นปิดผนึกของวัสดุบรรจุอาหารแบบกระป๋องนุ่ม ส่วนใหญ่จะใช้ฟิล์มหรือแผ่นโพลีโพรพิลีนที่ยังไม่ได้รับการดึงให้ตึง 6. ฟอยล์อลูมิเนียม: ฟอยล์อลูมิเนียมทำมาจากอลูมิเนียมที่มีความบริสุทธิ์มากกว่า 99% โดยผ่านกระบวนการรีดให้เป็นแผ่น และเมื่อนำมาใช้เป็นวัสดุบรรจุภัณฑ์ ฟอยล์อลูมิเนียมก็ถือเป็นวัสดุโลหะเพียงชนิดเดียวที่ใช้เป็นวัสดุบรรจุภัณฑ์ได้ ความหนาของฟอยล์อลูมิเนียมที่ใช้ในถุงสำหรับการต้มนั้นอยู่ที่ 7–15 ไมครอน ส่วนความหนาของฟอยล์อลูมิเนียมที่ใช้ในภาชนะสำหรับการต้มนั้นอยู่ที่ 50–130 ไมครอน เนื่องจากฟอยล์อลูมิเนียมไม่มีพิษ ไม่มีกลิ่น มีคุณสมบัติในการป้องกันแสงได้ดี มีความสามารถในการป้องกันความชื้น ก๊าซ และการรั่วไหลของสารต่างๆ ได้อย่างยอดเยี่ยม จึงสามารถปกป้องสินค้าที่ถูกบรรจุไว้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ดังนั้นจึงเหมาะอย่างยิ่งที่จะใช้เป็นวัสดุบรรจุอาหารที่มีไขมันเป็นส่วนประกอบ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากแผ่นอลูมิเนียมอาจเกิดรูเล็กๆ ขึ้นได้หลังจากถูกบิด จึงจำเป็นต้องใช้ฟิล์มพลาสติกเป็นชั้นนอกเพื่อช่วยป้องกันไม่ให้เกิดปัญหาดังกล่าว