مشکل تزریق حلالهای آلی قابل اشتعال و منفجر در بشکهها
Thread Content
در این واکنش، مسئلهی ورود حلالهای موجود در بشکهها مطرح است؛ موادی مانند هیدرازین هیدراته، قابل اشتعال و منفجر هستند و نباید در تماس با هوا قرار گیرند. پس چگونه میتوان آنها را به مخزن واکنش اضافه کرد؟ در حال حاضر در نظر داریم از اتصالات سریع استفاده کنیم، اما مدیر میگوید که این کار به معنای باز کردن درپوش و تعویض اتصالات سریع خواهد بود؛ چگونه میتوان از ایمنی و ضدنشت بودن اطمینان حاصل کرد؟ لطفاً کسی که تجربه دارد، راهنمایی کند~~
میتوان از پمپهای سیلندری یا پمپهای دیافراگمی برای تزریق ماده استفاده کرد، اما نمیتوان از آنها برای ایجاد درزبندی کامل استفاده کرد.
هیدرازین هیدراته، باید مراقب بود؛ میتوان از فشار نیتروژن برای ورود ماده به راکتور استفاده کرد. معمولاً مخازن بالاتری برای این منظور در نظر گرفته میشود؛ شما میتوانید مستقیماً از مخزنها ماده را به راکتور وارد کنید. برای عملیات دستی، توصیه میشود که فاصله زیادی از آن داشته باشید. . . :خخخ
مشکل اصلی این است که چگونه درپوش را باز کرده و پمپ را به آن متصل کنیم؛ این فرآیند باید تحت حفاظت نیتروژن انجام شود. من پیشنهاد میکنم یک مخزن نیتروژن، دستکش، یک محفظه انتقال و یک دستگاه تشخیص اکسیژن خریداری کنید. باز کردن درپوش و اتصال لولهها و موارد مشابه، همگی درون مخزن نیتروژن و تحت حفاظت نیتروژن انجام میشود تا ایمنی بیشتری فراهم شود.
چون مقدار مواد مورد استفاده در هر بار نسبتاً کم است~~ فقط چند ده لیتر، مدیران فکر میکنند نیازی به استفاده از مخزن بزرگتری نیست؛ مواد به صورت بشکهای تأمین میشوند~
همین مشکل است، من هم همینطور فکر میکنم، اما مدیر معتقد است که این روش نمیتواند امنیت را تضمین کند~~
من هم به مخزن نیتروژن فکر کردهام، اما این نوع در صنعت رایج نیست، درسته؟ آیا چیزی وجود دارد که مخصوص این کار ساخته شده باشد؟
مقدار مصرف در هر بار نسبتاً کم است؛ اگر تولید به صورت طولانیمدت انجام شود، طراحی یک مخزن تغذیه در ارتفاع اهمیت زیادی پیدا میکند. خالی کردن محتویات از سطل هر بار بسیار خطرناک است؛ باید هنگام طراحی، به فرآیند بارگیری و تخلیه توجه میشد. عدم وجود سیستماتیک در طراحی صنایع شیمیایی دقیق نیز مشکلی است؛ بسیاری از طرحها فقط به صورت کلی هستند و امکان انجام عملیاتهای پیوسته وجود ندارد.
این محصول سالانه فقط چند ماه تولید میشود، بنابراین مدیران فکر کردند نیازی به استفاده از مخازن اندازهگیری زیادی نیست. در ابتدا من هم طراحی کرده بودم که مواد اولیه از طریق مخازن اندازهگیری وارد شوند؛ اما مدیران ترجیح دادند که مواد مستقیماً از طریق بشکهها وارد شوند، چون خود مواد اولیه نیز در بشکهها هستند. حتی اگر مخزن بالاتری نیز وجود داشته باشد، وارد کردن مواد از بشکهها به آن مخزن نیز همان مشکل را ایجاد خواهد کرد
نمیدانم منظورتان از سطل کدام نوع سطل است، چند لیتر؟ چنین دستگاهی وجود دارد و میتوان آن را سفارشی ساخت.
همان مخزن حلال رایج ۲۰۰ کیلوگرمی است