Hava ayırma yükünü etkileyen faktörler

Bence sadece hava kompresörü için ayrılacak alan meselesini düşünmek yeterli değil; ön soğutma sistemi, moleküler süzgeç sistemi, plaka tipi sistemler ve damıtma kulesiyle ilgili konular da göz önünde bulundurulmalı. Sadece hava kompresörünü göz önünde bulundurmak çok tek yanlıdır.

Her bir ekipman üreticisinin tasarımına bağlıdır; genellikle yük ayarlama aralığı %70–115 arasındadır. Tabii ki, alt kısımda da dolgu malzemesi kullanılıyorsa daha büyük bir yük azaltma imkanı olabilir; ancak bu durumda tek bir hava kompresöründe havanın boşaltılması gibi bir durum ortaya çıkabilir. Hava kompresörünün bir seviye daha büyük olması da mümkündür; bunun bir nedeni yaz aylarındaki ihtiyaçları karşılamaktır, diğer neden ise aşırı yük altında çalışarak üretimi artırmayı denemektir~~

Genel tasarım, %70–%110 arasında bir yük ayarlama aralığı mıdır?

Her markaya bir bakın~~ Yerli ürünlerin potansiyeli hafife alınamaz~~ Hehe~~

Henüz hava ayırma tasarımı yapıldı; temelde sadece %30’luk bir ayarlama alanı var. Genellikle bu oran %70-100 veya %75-105 arasındadır. Üretimin gerçekleşip gerçekleşmemesi hem sistemin çeşitli yönleriyle ilgilidir, hem de tasarım değerlerine ulaşıp ulaşılmadığıyla ilgilidir

İkinci kattaki görüşe katılıyorum; oksijen üreticisinin kapasitesini sınırlayan birçok faktör vardır ve sadece hava kompresörüne bakılamaz. Hava kompresörünün kapasitesi kritik bir faktördür; sonraki ekipmanların uyumu da aynı derecede önemlidir ve sistemin yük taşıma kapasitesini doğrudan sınırlayabilir. Örneğin, maksimum üretim yükünü artırmak için, hava kompresörünün kapasitesi yeterli olsa bile, ön soğutma sisteminin sıcaklık düşürme kapasitesinin yetersiz olması moleküler süzgecin adsorpsiyon etkinliğini etkiler. Hava miktarının fazla olması, havadaki su ve karbondioksit oranlarının artması, moleküler süzgecin işleme kapasitesini sınırlar. Ayrıca, hava miktarının fazla olması plaka tipi kanallardaki hava akışını da sınırlayarak işlenen miktarı kısıtlar. Daha da fazla hava kullanıldığında, genleşme tipi soğutma kapasitesi ile hava miktarı uyumlu olmayabilir. Hava ayırma kulesinin saflaştırma kapasitesi ise hava miktarına bağlıdır; aşırı yüksek hava miktarı ürünün saflığını etkiler. Bunların hepsi maksimum yükü etkileyebilir. Bu özelliklerden herhangi birinde yetersizlik olması, tüm sistemin zayıf noktası haline gelerek genel kapasitesini sınırlar. Yük azaltma konusunda bence en kritik faktör kule yüksekliği ile dolgu maddesi veya kule plakalarıdır. Yük azaldığında alt kuledeki basınç kaçınılmaz olarak düşer; bu durumda alt kuledeki sıvı ve azot, aradaki yüksek farkı aşamayabilir, yani sıvı ve azot üst kuleye ulaşamayabilir. Aynı şekilde, alt kuledeki düşük basınç nedeniyle hava, plaka veya doldurucular üzerindeki sıvıyı tutamayabilir ve bu da damıtma işleminin gerçekleşmesini engelleyebilir. Bir adım geriye gidilse bile, tüm ekipmanlarda yeterli kapasite bulunuyor ve işletim sürdürülebiliyor; ancak bu durumda ekipmanlar tasarım koşullarından oldukça sapıyor ve bunun sonucunda enerji tüketimi büyük ölçüde artıyor ya da ürünün saflığı düşüyor.

Hava bölümünün özelliği, bir noktaya müdahale edilmesinin tüm sistemi etkilemesi ve genelleme yapılamaması, bütünsel bir bakış açısı gerektirmesidir.

Bu kadar geniş bir ayar aralığı var mı? Genellikle %75–105 arasında oluyor sanırım? Ayrıca, eğer hava kompresörü bir büyüklük sınıfı daha yüksek seçilirse, tasarım koşullarında uzun süre çalışmaması durumunda enerji tüketimi de buna bağlı olarak artar mı?

Hareketli ekipmanlarda kısıtlamalar oldukça fazladır; sabit ekipmanlar %115’e kadar çalıştırıldığında sorun olmaz~~

Bazı tesislerde statik ekipmanların %40’ında fazlalık bulunuyor, ancak darboğazlar hâlâ her yerde! Örneğin, fraksiyonlaştırma kulesi %40 fazlalık ile tasarlanırken, ısı değiştiricisi sadece %15 oranında tasarlanır. Fiyat konusunda bir kez daha pazarlık yapmak, sadece sıkıştırılmış hava miktarını artırmayı düşünmek çok naiflik. Çin’in sektör “standartları” aslında hiçbir standart olmamasıdır